Kontrola broni to kwestia, która współcześnie bardziej obciąża młodych wyborców niż ogół amerykańskiej opinii publicznej, a powód jest łatwy do zrozumienia: przez całe ich życie strzelaniny masowe były powracającym elementem amerykańskiej rzeczywistości.

Bezpośrednie doświadczenie strzelaniny masowej pozostaje rzadkie, a jednak niektórzy młodzi ludzie przeżyli już dwie przed ukończeniem 25 lat. Gdy w grudniu 2025 roku uzbrojony napastnik otworzył ogień na Brown University, co najmniej dwie studentki i studenci na kampusie mieli już za sobą doświadczenie strzelaniny w szkole jeszcze przed rozpoczęciem studiów. To samo zdarzyło się w kwietniu 2025 roku, gdy osoby, które przeżyły strzelaninę w 2018 roku w szkole średniej Marjory Stoneman Douglas w Parkland na Florydzie, znalazły się w środku kolejnej strzelaniny — tym razem na Florida State University. Jak ujęła to jedna z nich: „This is America”.

Badacze zaczęli nazywać współczesnych młodych dorosłych „pokoleniem masakr”. To pierwsza grupa, która dorastała w całości w erze po 11 września i po strzelaninie w szkole średniej Columbine — nazwanej tak od ataku z 1999 roku na szkołę w Kolorado — erze zdominowanej przez rutynowe ćwiczenia blokady, wzmożone środki bezpieczeństwa w szkołach i nieustanne relacje medialne o przemocy masowej.

Kryminolodzy badający skutki wiktymizacji i przemocy związanej z bronią wśród młodych ludzi chcieli wiedzieć, jak dorastanie pod stałym zagrożeniem strzelaninami masowymi ukształtowało poglądy tej kohorty na temat ustawodawstwa dotyczącego broni. W niedawnym badaniu przepytali blisko 1700 młodych dorosłych w wieku od 18 do 29 lat z całych Stanów Zjednoczonych. Główny wniosek: strach przed strzelaninami masowymi rozdzela to pokolenie wzdłuż lin politycznych i płci, jednych popychając ku poparciu dla ostrzejszych przepisów o broni, innych w kierunku przeciwnym.

Debata, która powtarza się po każdej strzelaninie

Strzelaniny masowe odpowiadają za około 1% zgonów z użyciem broni palnej w Stanach Zjednoczonych. Mimo to głęboko kształtują poczucie bezpieczeństwa milionów Amerykanów. W badaniu American Psychological Association z 2019 roku blisko 80% Amerykanów stwierdziło, że możliwość strzelaniny masowej wywołuje u nich stres, a około jedna trzecia powiedziała, że z tego powodu unika pewnych miejsc. Strach stał się tak powszechny, że klinicyści dysponują obecnie narzędziami przesiewowymi do oceny i leczenia osób z lękiem przed przemocą masową.

Młodzi dorośli dorastali też obserwując, jak po każdej tragedii odgrywa się od nowa ta sama gorąca debata o broni. Zwolennicy kontroli broni domagają się ostrzejszych ograniczeń dotyczących broni palnej, aby zapobiec kolejnej strzelaninie masowej, podczas gdy obrońcy prawa do broni odpowiadają argumentem „dobrego faceta z bronią” — frazy spopularyzowanej przez National Rifle Association. Zwolennicy tego poglądu twierdzą, że do powstrzymania strzelających napastników potrzeba więcej uzbrojonych obywateli, a zatem więcej osób powinno móc kupować i nosić broń przy mniejszych ograniczeniach, na przykład nosić ją publicznie bez zezwolenia czy na kampusach studenckich.

Badacze od dawna wiedzą, że więcej broni nie musi oznaczać mniej przemocy. Badanie z 2021 roku wykazało, że strzelaniny masowe częściej zdarzały się w stanach o wyższym wskaźniku posiadania broni, a zabójstwa z użyciem broni palnej — w stanach z łagodniejszymi przepisami o noszeniu broni ukrytej. Jednak nawet po dziesięcioleciach strzelanin masowych federalna polityka dotycząca broni praktycznie nie drgnęła. Nawet tam, gdzie poszczególne stany i samorządy lokalne uchwaliły zakazy broni szturmowej — m.in. w Connecticut i hrabstwie Cook w Illinois — stanęły przed wyzwaniami opartymi na Drugiej Poprawce, które trafiły obecnie przed Sąd Najwyższy, a których ostateczne rozstrzygnięcia pomogą określić, czy zakazy te pozostaną w mocy.

Młodzi ludzie stali się jednymi z najgłośniejszych głosów w tej debacie, przede wszystkim dzięki March for Our Lives — organizacji założonej przez ocalałych z Parkland, skupionej na walce z przemocą z użyciem broni — oraz innym młodzieżowym grupom w całym kraju. Ponieważ poglądy sprzyjające broni są częstsze wśród starszych Amerykanów, obserwatorów politycznych zakłada, że wraz ze wzrostem siły wyborczej młodych nadejdą ostrzejsze przepisy dotyczące broni.

Tej jesieni, w wyborach w 2026 roku, wyborcy wybiorą członków Kongresu i stanowych parlamentarzystów, którzy mogą kształtować prawo dotyczące broni, a w kilku stanach wypowiedzą się wprost w sprawach polityki broniennej. W Massachusetts wyborcy zdecydują, czy utrzymać czy uchylić ustawę z 2024 roku), która m.in. wymaga od posiadaczy broni rejestracji w stanie, rozszerza szkolenia z bezpieczeństwa dla osób ubiegających się o pozwolenie na broń oraz poszerza stanowy zakaz broni typu szturmowego. W Arkansas zdecydują, czy zmienić konstytucję stanu), aby mocniej chronić prawo do broni, w tym prawo do posiadania amunicji i części do broni. Jeśli młodzi dorośli zagłosują w rekordowych liczbach, ich poglądy mogą pomóc rozstrzygnąć tego typu sprawy.

Młodzi dorośli są podzieleni

Jak więc mają się sprawy z poglądami młodych dorosłych? Badania pokazują, że wspólny strach przed strzelaninami masowymi niekoniecznie prowadzi do wspólnych poglądów na temat broni. W ankiecie poproszono młodych dorosłych o ocenę na skali od 1 do 3 — od „wcale” do „bardzo” — jak bardzo obawiają się, że oni lub ktoś, kogo kochają, padnie ofiarą strzelaniny masowej. Ponad 60% zadeklarowało umiarkowany lub wysoki poziom strachu, w tym około 17% mieszczących się w przedziale wysokiego strachu.

Ogólnie rzecz biorąc, około dwóch trzecich młodych dorosłych stwierdziło, że noszenie broni w miejscach publicznych powinno wymagać zezwolenia, a broń nie powinna być dozwolona na kampusach studenckich. Około 6 na 10 odrzuciło pogląd, że posiadanie większej liczby broni czyni ludzi bezpieczniejszymi, a podobny odsetek odrzucił tezę, że prawa dotyczące kontroli broni są niekonstytucyjne.

Badanie wykazało, że młodzi dorośli, którzy bardziej martwili się strzelaninami masowymi, zwykle bardziej popierali kontrolę broni. Jednak ten wzorzec nie sprawdził się w przypadku młodych mężczyzn, Republikanów ani osób politycznie konserwatywnych. W tych grupach było odwrotnie: im większy strach przed strzelaninami masowymi, tym mniejsze poparcie dla ograniczeń dotyczących broni. Młodzi dorośli są podzieleni w kwestii kontroli broni, a podziały te są najostrejsze, gdy strach jest największy. Ten odwrócony wzorzec komplikuje zakładanie, powszechne wśród obserwatorów politycznych, że rosnący głos młodych wyborców przełoży się automatycznie na ostrzejsze prawo dotyczące broni.

W nadchodzących latach „pokolenie masakr” ma stać się częścią największego bloku wyborczego w kraju. Większość młodych dorosłych dzieli strach przed strzelaninami masowymi, ale nie zgadzają się co do tego, co z nim zrobić — a z każdą kolejną strzelaniną podział ten może się tylko pogłębiać.

Jillian Turanovic jest profesorką socjologii i współdyrektorką CU Center on Crime and Justice na University of Colorado Boulder. Kristin Lloyd jest adiunktką kryminalistyki na Clemson University. Ten artykuł został przedrukowany z The Conversation na licencji Creative Commons. Przeczy oryginalny artykuł.