Czasami traderzy przygotowują się na publikację danych ekonomicznych, wyniki wychodzą w dużej mierze zgodnie z oczekiwaniami — lub nawet lepiej — a późniejsze zachowanie ceny i tak zawodzi. Właśnie to wydarzyło się na parze USDCAD po piątkowych raportach o zatrudnieniu z USA i Kanady.

Raporty o zatrudnieniu należą do najbliższej uwagi comiesięcznych publikacji dla traderów walutowych, ponieważ siła rynku pracy bezpośrednio wpływa na oczekiwania dotyczące polityki banków centralnych. Silniejsze zatrudnienie zwykle niweluje oczekiwania obniżek stóp procentowych, a słabsze je zwiększa — a USDCAD odzwierciedla różnicę stóp procentowych między Rezerwą Federalną a Bankiem Kanady na wierzchu samych surowych danych.

Oba raporty ukazały zupełnie odmienne obrazy rynku pracy. Płace poza rolnictwem w USA wzrosły o 162 tys., znacznie powyżej szacunku 56 tys., a wcześniejsze miesiące również zostały zrewidowane w górę. Zatrudnienie w Kanadzie spadło o 41,7 tys. wobec oczekiwań wzrostu o 15,1 tys.

Początkowa reakcja była w pełni logiczna. Silniejsze dane z USA i słabsze z Kanady podniosły dolara amerykańskiego, a obniżyły dolara kanadyjskiego. W rezultacie USDCAD gwałtownie wzrósł. Jednak ta hossa nie trwała długo. Para następnie odwróciła kierunek i niemal wymazała cały wzrost zanotowany po publikacji.

Gdy zachowanie ceny nie pasuje do fundamentalnej narracji

Gdy rynki zachowują się inaczej, niż oczekiwano, traderzy fundamentalni często szukają nowej historii, która wyjaśni ruch.

Niektórzy mogliby argumentować, że wyższe ceny ropy wspierały dolara kanadyjskiego, ponieważ Kanada jest dużym producentem ropy. Stany Zjednoczone jednak również są dużym producentem ropy, więc ta zależność nie ma już takiego znaczenia jak kiedyś.

Inni powiedzą, że to inflacja — a nie zatrudnienie — ma największe znaczenie dla banków centralnych. Bywa to prawdą, ale zatrudnienie i inflacja nie są od siebie niezależne. Silniejszy rynek pracy może wspierać płace, wydatki konsumpcyjne, a w konsekwencji inflację. Słabszy rynek pracy może działać odwrotnie.

Niezależnie od tego, jak zachowuje się cena, prędzej czy później zostanie napisane fundamentalne wyjaśnienie dopasowane do ruchu.

Moim zdaniem lepiej skupić się najpierw na tym, co sam rynek mówi. Rynek to po prostu zbiorowy osąd kupujących i sprzedających, którzy decydują, czy cena pójdzie w górę, czy w dół. Ich działania często ujawniają zmianę nastrojów, zanim nowe fundamentalne wyjaśnienie stanie się jasne.

Obraz techniczny początkowo potwierdzał fundamenty

Bezpośrednio po piątkowych raportach USDCAD wzrósł i przebił kilka ważnych poziomów technicznych:

• 200-dniową średnią kroczącą na poziomie 1.3835
• 100-godzinną średnią kroczącą, obecnie w okolicy 1.3842
• 200-godzinną średnią kroczącą, obecnie w okolicy 1.38569

Przekroczenie wszystkich trzech średnich kroczących oznaczało istotną byczą zmianę. Fundamentalne i techniczne czynniki były początkowo zgodne, a kupujący mieli większą kontrolę. Jak dotąd wszystko układało się dobrze.

Problem polegał na tym, co wydarzyło się później — a właściwie na tym, czego zabrakło.

Cenie nie udało się wznieść powyżej cofnięcia 38,2% spadku od lipcowego szczytu. To cofnięcie znajdowało się w okolicy 1.3882 i stanowiło kolejny ważny cel po stronie wzrostowej.

Dla traderów samo osiągnięcie celu nie wystarczy. Cena musi również pokazać, że potrafi przebić dany poziom i przyciągnąć dodatkowych kupujących. Gdy momentum hamuje na wyraźnie zdefiniowanym poziomie oporu, jest to ostrzeżenie, że kupujący mogą nie być tak silni, jak sugerował początkowy ruch. Wybicia, którym nie udaje się utrzymać kluczowych poziomów — a następnie powrót poniżej definiujących je średnich kroczących — są często opisywane jako nieudane wybicia i często zamykają w pułapce późnych kupujących, którzy weszli na pozycje przy początkowym ruchu wywołanym danymi.

Co napisałem bezpośrednio po raporcie

Wzrost USDCAD przyniósł również istotną techniczną zmianę. Cena wróciła powyżej 200-dniowej średniej kroczącej na poziomie 1.3836, a następnie przebiła 100-godzinną średnią na 1.3850 i 200-godzinną na 1.38587. Przekroczenie wszystkich trzech poziomów zwiększa bycze skłonności i daje kupującym większą kontrolę.

Kolejnym kluczowym celem jest cofnięcie 38,2% spadku od późnolipcowego szczytu na poziomie 1.3882. Trwały przebicie tego poziomu otworzyłoby drogę w kierunku 1.39079, a następnie 100-dniowej średniej kroczącej na 1.3919. Opadająca linia trendu zbliża się również do 100-dniowej średniej kroczącej, co zwiększa znaczenie tego obszaru. Osiągnięcie tego celu w piątek było mało prawdopodobne, ale traderzy powinni zawsze mieć w pamięci „drogę naprzód”.

Cofnięcie 38,2% było kolejną przeszkodą. To właśnie tam kupujący musieli udowodnić, że potrafią utrzymać kontrolę.

Napisałem również:

Dla traderów zidentyfikowanie ryzyka jest równie ważne jak wyznaczenie celów. 200-dniowa średnia krocząca na poziomie 1.3836 jest teraz kluczowym poziomem definiującym ryzyko. Kupujący nie chcieliby zobaczyć, jak cena wraca poniżej — i pozostaje poniżej — tej średniej. Jeśli tak się stanie, wybicie zacznie wyglądać na nieudane, a część kupujących z rynku po raporcie o zatrudnieniu może zamienić się w sprzedających. Dopóki cena pozostaje powyżej tego poziomu, kupujący zachowują silniejszą pozycję techniczną.

Ten poziom definiujący ryzyko okazał się ostatecznie ważniejszy niż fundamentalna narracja.

Jak nie udało się bycze wybicie

Po nieudanej próbie przebicia cofnięcia 38,2% USDCAD zaczął obracać się w dół. Cena wróciła poniżej 200-godzinnej średniej kroczącej, następnie poniżej 100-godzinnej, a wreszcie powróciła do 200-dniowej średniej kroczącej.

Każde przebicie osłabiało byczy obraz techniczny. Kupujący stopniowo tracili kontrolę.

Cena konsolidowała się wokół 200-dniowej średniej kroczącej do piątkowego zamknięcia i ponownie podczas dzisiejszej sesji azjatycko-pacyficznej. Para nie zdołała jednak odzyskać poziomu powyżej 100-godzinnej średniej kroczącej.

Ta niezdolność do odbicia była kolejnym ostrzeżeniem. Gdyby kupujący wciąż mieli kontrolę, powinni byli odzyskać ten poziom.

Gdy cena osiągnęła następnie nowe minimum we wczesnej części sesji europejskiej, sprzedający przejęli kontrolę i spchnęli parę w kierunku 1.3806. Ten ruch zwiększył również dystans od 200-dniowej średniej kroczącej na poziomie 1.3835.

Wybicie po danych o zatrudnieniu nie udało się.

Co dalej dla USDCAD?

200-dniowa średnia krocząca pozostaje kluczowym poziomem technicznym, ale jej rola się zmieniła.

Początkowo pełniła funkcję wsparcia po byczym wybiciu. Teraz, gdy cena znalazła się poniżej, ta sama średnia staje się oporem. Sprzedający zachowują większą kontrolę, dopóki cena pozostaje poniżej tego poziomu.

Po stronie spadkowej kolejnym celem jest strefa swingowa między 1.37655 a 1.37780. Przebicie poniżej tej strefy zwiększyłoby niedźwiedzie skłonności i przesunęło uwagę na sierpniowe minimum na poziomie 1.37315.

Odwrotnie, jeśli kupujący mają odzyskać kontrolę, muszą najpierw odzyskać 200-dniową średnią kroczącą, a następnie wrócić powyżej średnich 100-godzinnej i 200-godzinnej. Bez tych przebicia wzrosty będą raczej przyciągać sprzedających.

Lekcja dla traderów

Wnioskiem nie jest to, że fundamenty nie mają znaczenia. Mają.

Wnioskiem jest to, że reakcja rynku na wiadomości może być ważniejsza niż same wiadomości.

Raporty o zatrudnieniu z USA i Kanady dały USDCAD fundamentalny powód do wzrostu. Para początkowo zareagowała zgodnie z oczekiwaniami, ale kupującym nie udało się przebić kolejnego celu technicznego. Gdy cena następnie spadła poniżej średnich kroczących, które zdefiniowały bycze wybicie, rynek przesłał inny komunikat.

Dla traderów szukających przewagi, definiujących ryzyko i starających się zrozumieć, dlaczego dany ruch się udał lub nie, zachowanie ceny i poziomy techniczne często opowiadają historię, zanim zostanie napisana nowa fundamentalna narracja.

Czasami fundamenty i technika idą w parze. Gdy się rozjeżdżają, jednak ufaj temu, co mówi cena. Na parze USDCAD zachowanie ceny i obraz techniczny opowiedziały ostatecznie zupełnie inną historię niż oba raporty o zatrudnieniu.