Udział amerykańskich pracowników w dochodzie narodowym Stanów Zjednoczonych spadł do 43% — najniższego odnotowanego poziomu od 1929 roku — zgodnie z danymi przywołanymi w aktualizacji udostępnionej przez @WuBlockchain. Spadek zbiega się w czasie z osiągnięciem przez zyski korporacji rekordowego poziomu, co podkreśla pogłębiającą się przepaść między ogólnym wzrostem gospodarczym a częścią dochodu narodowego trafiającą do pracy.

Dane wskazują na pogłębiającą się rozbieżność między naczelnymi wskaźnikami gospodarczymi a sytuacją gospodarstw domowych. Choć produkt krajowy brutto (PKB) USA i płace nominalne nadal rosły, pracownicy otrzymują mniejszy udział w całkowitym dochodzie narodowym niż w poprzednich dekadach.

Udział pracy w dochodzie narodowym na historycznie niskim poziomie

Zgodnie z przywołanymi danymi płace stanowią obecnie 43% dochodu narodowego USA — najniższy odnotowany udział od 1929 roku, czyli roku poprzedzającego wybuch Wielkiego Kryzysu. Odczyt jest kontynuacją długotrwałego trendu widocznego w oficjalnych statystykach: udział pracy w USA był stosunkowo stabilny w dekadach po II wojnie światowej i maleje od około 2000 roku, więc obecna wartość oznacza kontynuację wieloletniego spadku, a nie jednorazową zmianę.

Udział pracy w dochodzie mierzy, jaka część całkowitego dochodu gospodarki przypada na wynagrodzenia otrzymywane przez pracowników. Różni się od kwotowego poziomu płac, ponieważ udział może maleć nawet wtedy, gdy płace nominalne nadal rosną. Mniejszy udział pracy oznacza, że inne składniki dochodu narodowego odpowiadają za większą część całości, a w przywołanych danych zyski korporacji osiągnęły rekordowe poziomy w tym samym czasie, w którym spadł udział płac. Zjawisko to odzwierciedla więc zmianę w podziale dochodu, a nie prosty spadek nominalnych wynagrodzeń pracowników. Publikowane szacunki udziału pracy różnią się również między seriami statystycznymi w zależności od metodologii, w tym od sposobu alokacji dochodów osób prowadzących własną działalność między pracę a kapitał, co jest jednym z powodów, dla których różne źródła mogą pokazywać różne poziomy tej miary.

Zyski korporacji rosną, podczas gdy udział płac maleje

Aktualizacja uwypukla kontrastujące wyniki dochodów z pracy i zysków korporacji: zyski osiągnęły rekordowe poziomy, podczas gdy płace stanowią 43% dochodu narodowego, co oznacza, że korzyści z ogólnego wzrostu produkcji gospodarczej nie są rozkładane równomiernie między poszczególne kategorie dochodów.

PKB mierzy wartość dóbr i usług wytworzonych w gospodarce, natomiast dochód narodowy mierzy dochody wygenerowane z tej aktywności gospodarczej. Żadna z tych miar sama w sobie nie pokazuje, jaka część powstałych dochodów trafia do pracowników w porównaniu z przedsiębiorstwami i innymi odbiorcami — dlatego gospodarka może się rozwijać nawet wtedy, gdy udział pracy w dochodach maleje. Badania ekonomiczne analizowały szereg potencjalnych wyjaśnień długoterminowego spadku udziału pracy, w tym automatyzację i tańsze wyposażenie kapitałowe, globalizację, malejącą liczbę członków związków zawodowych oraz rosnącą koncentrację w wielu branżach; nie uzgodniono żadnego pojedynczego czynnika sprawczego, a same przywołane dane nie wskazują przyczyny.

PKB i płace nominalne nadal rosną

Przywołane dane wprowadzają również szersze rozróżnienie między wzrostem gospodarczym a sytuacją finansową poszczególnych gospodarstw domowych. Zgodnie z informacjami przywołanymi w poście zarówno PKB USA, jak i płace nominalne rosną, jednak wyższe wynagrodzenia nominalne niekoniecznie oznaczają, że pracownicy otrzymują większy udział w całkowitym dochodzie gospodarki.

Płace nominalne to zarobki mierzone w bieżących dolarach, które nie uwzględniają zmian w ogólnym podziale dochodu narodowego. Różnią się one także od realnych płac skorygowanych o inflację, które mierzą zmiany siły nabywczej. Wynagrodzenie pracownika może rosnąć w ujęciu dolarowym, podczas gdy procentowy udział pracy w całkowitym dochodzie narodowym spada, jeśli inne źródła dochodów rosną szybciej. To rozróżnienie pomaga wyjaśnić, dlaczego zagregowane wskaźniki gospodarcze mogą pokazywać wzrost, nawet gdy podział tego wzrostu wydaje się mniej korzystny dla pracy.

Podział dochodów pozostaje kluczową miarą gospodarczą

Spadek udziału płac do 43% kieruje większą uwagę na to, jak korzyści gospodarcze są dzielone między pracowników a właścicieli korporacji. Rekordowe zyski korporacji przy historycznie niskim udziale pracy wskazują, że przedsiębiorstwa otrzymują większą część dochodu narodowego w stosunku do pracowników niż w wielu okresach przeszłości.

Porównanie z rokiem 1929 jest szczególnie wyraziste, ponieważ sytuuje obecny odczyt na najniższym cytowanym poziomie od okresu bezpośrednio poprzedzającego Wielki Kryzys. Mimo to sama miara udziału płac nie ustala przyczyn tej zmiany ani nie pozwala określić, jak wpłynęła ona na poszczególne gospodarstwa domowe; dane dostarczają jedynie miary podziału dochodu narodowego. Pokazują, że rosnący PKB i płace nominalne mogą współwystępować ze spadkiem odsetka dochodu narodowego przypisanego pracownikom.

Trajektorię tej miary można śledzić w regularnych publikacjach statystycznych: Bureau of Economic Analysis publikuje kwartalne dane o dochodzie narodowym, a Bureau of Labor Statistics uwzględnia miarę udziału pracy dla sektora pozarolniczego w swoich raportach Productivity and Costs. Rozwój sytuacji dotyczącej udziału pracy pojawia się również w analizach wzrostu płac i inflacji prowadzonych przez System Rezerwy Federalnej (Fed), co czyni ten wskaźnik wartym śledzenia wraz z przyszłymi odczytami zysków korporacji i wynagrodzeń pracowników.

Wraz z dalszym wzrostem gospodarki USA relacja między płacami, zyskami korporacji a dochodem narodowym pozostaje ważnym wskaźnikiem tego, jak ten wzrost rozmieszcza się w gospodarce.