ODCINEK MUZYCZNY: „Myślisz, że rozumiesz patriotyzm, że masz go w garści — to prosta rzecz, ale okazuje się, że nie. I być może muzyka oraz historia muzyki pokazują nam to lepiej niż sam dyskurs na ten temat.”

Ekonomista Tyler Cowen dołącza do producenta Ricka Rubina w podcaście Tetragrammaton Rubina na rozmowę, która traktuje uczucie patriotyczne jako coś, co historia kompozycji ujawnia lepiej niż argumenty. To zestawienie pasuje: Cowen, ekonomista z George Mason University, współautor bloga Marginal Revolution i prowadzący Conversations with Tyler, pisał obszernie o ekonomii sztuki i kultury, w tym w książce z 1998 roku In Praise of Commercial Culture, natomiast Rubin, współzałożyciel Def Jam Recordings i producent artystów od Beastie Boys po Johnny’ego Casha, prowadzi Tetragrammaton jako serię długich rozmów.

Lista rozdziałów pokazuje zakres tematu — patriotyzm jako zagadnienie globalne i sporne, a nie tylko ceremonialna amerykańskość:

0:00:00 Tyler Cowen

0:00:24 Wstęp: Patriotyzm w muzyce

0:03:09 John Philip Sousa & Stars and Stripes Forever

0:07:38 Country Joe & the Fish: The Anti-War Song

0:16:49 Andrews Sisters & Boogie Woogie Bugle Boy

0:22:04 Liszt & Bartók: Hungarian Independence

0:36:29 Dvořák, Rossini & William Tell

0:47:24 Stockhausen, Percy Grainger & Sacred War

0:59:59 Trinidad, Congo & Brazil: Independence Songs

1:21:49 William Byrd & the Sex Pistols

1:28:00 Elgar, Charles Ives & Chuck Berry

Dobór utworów zestawia otwarcie ceremonialne — „The Stars and Stripes Forever” Sousy z 1896 roku, „Boogie Woogie Bugle Boy” Andrews Sisters z 1941 roku — z pieśniami sprzeciwu, od wojennej piosenki Country Joe and the Fish z czasów Wietnamu „I-Feel-Like-I’m-Fixin’-to-Die Rag” po „God Save the Queen” Sex Pistols z 1977 roku. Nacjonalizm w muzyce klasycznej przewija się przez rozdziały o Liszcie i Bartóku, Dvořáku i Rossinim — „William Tell” czerpie ze szwajcarskiej legendy o oporze wobec obcych rządów — a segment o Trynidadzie, Kongu i Brazylii przenosi temat na Karaiby, do Afryki i Ameryki Południowej. Stockhausen, Percy Grainger, William Byrd, Elgar, Charles Ives i Chuck Berry domykają listę utworów, która stawia muzykę sakralną renesansu, muzykę koncertową i rocka w jednym ujęciu.

Słuchacze, którzy chcą więcej Cowena o muzyce i kulturze, mogą śledzić jego serię Conversations with Tyler oraz jego teksty w Marginal Revolution.

Oto jeden link do samego podcastu: a oto drugi. Nagrano w Toskanii, zdecydowanie polecane, całkowicie nowy materiał.