Tom Chivers zauważa, że medianą oczekiwań jest to, iż AI ogromnie pobudzi gospodarkę, co czyni krótką sprzedaż rynku fatalnym pomysłem. Wskazuje jednak na niepomijalne ryzyko ogona: że AI mogłoby zabić wszystkich, w przypadku czego krótka sprzedaż byłaby bezcelowa. Ten argument, jak sugeruje Chivers, może niemal celowo omijać sedno sprawy.

Tyler Cowen — ekonomista z George Mason University i blogger Marginal Revolution, znany z aplikowania rygoru logiki rynkowej do szeroko dyskutowanych twierdzeń — odpowiada, że wystarczająco łatwo jest kupić głęboko poza pieniądzem opcje put, pozostając jednocześnie w pozycji długiej w pozostałej części portfela. Nieliczni, jeśli w ogóle ktokolwiek, z tych, którzy publicznie martwią się ryzykiem związanym z AI, faktycznie to robią. Cowen wskazuje, że wiele — być może większość lub niemal wszystkie — z katastrofalnych scenariuszy dotyczących AI obejmuje pośrednie etapy znaczących zakłóceń i paniki, podczas których posiadacze takich opcji mogliby zrealizować zyski na długo przed rozwojem jakiegokolwiek najgorszego scenariusza. Nie jest wymagana dźwignia finansowa; można wydawać 5000 lub 10 000 dolarów rocznie na opcje put i — w przypadku błędu — potraktować ten koszt jako wygasłą polisę ubezpieczeniową. Dla osób nieznających się na finansach, dodaje Cowen, AGI mogłoby poprowadzić ich przez ten proces.

Niektórzy komentatorzy argumentują, że rynki są słabe w wycenie długoterminowego ryzyka idiosynkratycznego — obawa zakorzeniona w szerszej debacie akademickiej nad tym, czy rynki akcji systematycznie niedowyceniają odległe, niskoprawdopodobne zagrożenia, takie jak katastrofa klimatyczna czy konflikt geopolityczny. Cowen kontruje, że to jeszcze jeden powód, by kupować te opcje put.

Cowen argumentuje, że gdy ludzie próbują odparć twierdzenie, iż ich deklarowane poglądy powinny logicznie prowadzić ich do krótkiej sprzedaży rynku w pewien sposób, ich rozumowanie zazwyczaj zawiera liczne błędy w teorii finansowej. Przestrzega przed przyjmowaniem twierdzeń o pozycjach długich jako dowodu głębokiego przekonania, ponieważ pozycje długie mogą nadal generować normalne, skorygowane o ryzyko stopy zwrotu, nawet jeśli podstawowa teza inwestycyjna jest całkowicie błędna. To pozycje krótkie — czy to jawne, czy ukryte — ujawniają prawdziwe przekonania inwestora.

Cowen odwołuje się do Victora Niederhoffera, tradera ilościowego i autora, który uważał, że inwestor nigdy nie powinien zajmować netto pozycji krótkiej na aktywie. Choć Cowen niechętnie używa słowa „nigdy”, przyznaje, że jego własny pogląd nie jest daleki od tego.

Cowen stawia następnie bezpożędzie: czy naprawdę tak trudno jest powiedzieć i działać accordingly: „Dziękuję, Tyler, właśnie poszedłem i kupiłem te opcje put!”? Najwyraźniej tak. I być może, sugeruje on, ta niechęć wynika z intuicyjnego uświadomienia sobie, że choć AI może narzucać znaczące koszty, ostatecznie nie będzie tak katastrofalne, jak twierdzą niektórzy — sentyment, który określa jako „słowa, którymi warto się kierować w życiu”.