Były wówczas senator John F. Kennedy powiedział w przemówieniu z 1959 roku: „Gdy zapisze się po chińsku słowo «kryzys», składa się ono z dwóch znaków — jeden oznacza niebezpieczeństwo, a drugi okazję”. Choć uogólnienie Kennedy'ego dotyczące chińskiej kaligrafii było nieco nietrafne, według autora ten opis doskonale oddaje chwilę polityczną, przed którą stoi obecnie Stany Zjednoczone.

Dr Ruth Ben-Ghiat, badaczka przywódców autorytarnych i autorka książki *Strongmen: Mussolini to the Present, określa obecny okres jako „radykalizację w stadium zaawansowanym”. Definiuje ją jako niebezpieczną fazę, w której osłabiony autokrata usuwa z reżimu wahających się, umacnia lojalistów i atakuje potencjalnych przeciwników.

Robert Pape, doradca Obamy kierujący projektem badawczym Uniwersytetu Chicagowskiego dotyczącym przemocy politycznej, powiedział, że osiem tygodni poprzedzających zaprzysiężenie demokratów może być najniebezpieczniejszym okresem w życiu Amerykanów. Źródło przywołuje także podobne ostrzeżenie dr Bandy Lee, psychiatry sądowego, wyrażone w wywiadzie dla The Independent na temat doniesień o zainteresowaniu prezydenta Donalda Trumpa rozmowami o użyciu broni jądrowej.

„[Trump] jest niezwykle do nich przyciągany, nie rozumiejąc ich konsekwencji: dla niego to po prostu większe bomby” — powiedziała Lee gazecie. „Jednak nie istnieje scenariusz, w którym użycie broni jądrowej nie doprowadziłoby do katastrofalnego końca życia, jaki znamy. Jeśli nie zostanie powstrzymany, może zostać do tego popędzony już teraz — tak bardzo jest wściekły na swoją porażkę z Iranem i tak bardzo będzie zdesperowany, by uratować swój wizerunek przed rolą «przegranego»”.

Lee dodała: „Mamy naprawdę wąskie okno między niską jego obronnością a jego «odrodzeniem się» do jeszcze gwałtowniejszego ataku”.

Wypowiedziała te słowa na krótko przed mianowaniem Stephena Millera szefem sztabu przez Trumpa. Autor opisuje Millera jako osobę, która faktycznie zarządza prezydenturą, i mówi, że to mianowanie wskazuje, iż Trump wszedł w fazę „odrodzenia” na drodze do pełnej tyranii.

Autor łączy ostrzeżenie Lee z doświadczeniami pracy z rodzinami stosującymi przemoc pod koniec lat 70., gdy autor i Louise prowadzili społeczność i szkołę dla poważnie krzywdzonych dzieci. W takich relacjach najbardziej niebezpieczny moment często następuje wtedy, gdy krzywdzony małżonek — zwykle żona — decyduje się odejść. Wtedy dochodzi do większości zabójstw małżonków, a nawet całych rodzin, pisze autor, dlatego schroniska podejmują rozległe środki, by utrzymać swoje lokalizacje w tajemnicy.

Autor wskazuje na niedawne wypowiedzi Trumpa o demokratycznych członkach Kongresu jako na szczególnie poważne wydarzenie. Trump miał rzekomo napisać w mediach społecznościowych, że demokratyczni parlamentarzyści „są szantażystami i powinni zostać uwięzieni”, i zlecił Departamentowi Sprawiedliwości ich zbadanie.

Podczas wywiadu z Daną Bash z CNN p.o. prokuratora generalnego Todd Blanche został zapytany wprost, czy będzie ścigał członków Kongresu. „To zależy od tego, co zostało powiedziane, więc tak, możliwe jest [prowadzenie śledztw karnych]” — odpowiedział Blanche. Gdy Bash zapytała o to, czy Trump i Blanche skierują demokratycznych parlamentarzystów do więzienia, Blanche odpowiedział: „To zależy od tego, na czym polega przestępstwo i co zrobili”.

Postępowanie, o którym mowa, sprowadzało się do tego, że senator Elissa Slotkin powiedziała studentom, by zastanowili się dwukrotnie przed podjęciem pracy dla tej administracji, a kongresman Robert Garcia kazał ludziom Trumpa „zaangażować prawników”. Autor argumentuje, że słowa Blanche'a oznaczają, iż mowa obrażająca prezydenta może zostać potraktowana jako potencjalne przestępstwo, prowadzące albo do lat w federalnym więzieniu, albo do śledztw zdolnych nałożyć poważne koszty finansowe na zwykłych ludzi. Wagi tego odczytania wzmagają zapisy Pierwszej Poprawki, która zalicza mowę polityczną do najsilniej chronionych kategorii wypowiedzi w Stanach Zjednoczonych.

Autor poruszał wcześniej ten moment polityczny w książce The Hidden History of American Oligarchy. Opisuje się tam oligarchię jako przejściową formę rządów, w której skrajnie zamożni ludzie przejmują kontrolę nad państwem i wykorzystują jego władzę do wzbogacania siebie i swoich sojuszników. Autor mówi, że takie systemy zwykle trwają mniej niż jedno pokolenie.

Wyjaśnienie, według artykułu, jest takie, że ludzie ostatecznie dostrzegają, iż rząd przejęli przestępcy i oszuści, i żądają uczciwości oraz przejrzystości. Wtedy władca staje przed dwoma wyborami: nałożyć „żelazną pięść”, jak zrobiła to Chiny na placu Tiananmen i Władimir Putin na początku lat 2000., albo się wycofać i pozwolić obywatelom odzyskać swój rząd. Artykuł porównuje tę drugą możliwość ze Stanami Zjednoczonymi po objęciu urzędu przez Franklina D. Roosevelta, który potępił „ekonomicznych rojalistów”, którzy „nienawidzą mnie, a ja przyjmuję ich nienawiść”.

Trump początkowo powiedział we wtorek wieczorem Fox News, że będzie współpracował z demokratami. Od tego czasu jednak wprowadził Millera do swojej administracji i mówił o uwięzieniu demokratów, którzy będą badać kryminalne imperium jego rodziny oraz to, co autor opisuje jako nadużycia konstytucji i prawa przez Trumpa i Millera.

Autor mówi, że wybierając Millera na swoje alter ego i dając mu znaczną kontrolę nad władzą wykonawczą, Trump wybrał podejście „żelaznej pięści”. Według relacji New York Times Miller forsował uderzenia wojskowe na cywilne łodzie na Karaibach, pomagał skierować federalną władzę prokuratorską przeciw przeciwnikom politycznym i uniwersytetom, nadzorował federalną okupację wojskową Waszyngtonu, rozprowadzał projekt zarządzenia wykonawczego Trumpa ograniczającego głosowanie pocztą i otwarcie omawiał zastosowanie ustawy o insurekcji — federalnego prawa pozwalającego prezydentowi rozmieścić wojsko w kraju — gdy mieszkańcy Minneapolis protestowali przeciwko zabójstwu dwóch osób przez ICE.

Miller nazwał także Alexa Pretti'ego, pielęgniarkę intensywnej opieki z lokalnego szpitala ds. weteranów, „terrorystą krajowym” i „potencjalnym zamachowcem”. Według artykułu Pretti trzymał w ręce telefon.

Autor mówi, że ramy prawne szerszej rozprawy z opozycją zostały ustanowione pod koniec ubiegłego roku za pomocą Narodowego Memorandum Prezydenckiego w sprawie Bezpieczeństwa Narodowego nr 7 (NSPM-7), rodzaju prezydenckiego zarządzenia służącego do ustalania polityki bezpieczeństwa narodowego. Memorandum nakazuje FBI, Departamentowi Skarbu i IRS traktować „antykapitalizm”, „antychrześcijaństwo” oraz „ekstremizm w kwestiach migracji, rasy i płci” jako „wskaźniki terroryzmu krajowego”. Brennan Center for Justice analizował także zarządzenia Trumpa wymierzone w antyfaszyzm i działalność opozycyjną.

Autor mówi, że NSPM-7 zostało już wykorzystane. W czerwcu osiem osób wspierających demonstrację z okazji 4 lipca przed placówką ICE Prairieland w Teksasie otrzymało łącznie 450 lat federalnego więzienia. Osoba, która postrzeliła policjanta, otrzymała 100 lat. Na podstawie teorii spisku terrorystycznego pozostałe siedem osób otrzymało kary od 30 do 70 lat. Daniel Estrada, który nie był na proteście, otrzymał 30 lat za przeniesienie pudełka zinów, według artykułu. Relacje z tych spraw opublikowały KERA i The Intercept.

Autor opisuje to jako „żelazną pięść” Putina wpisaną w amerykańskie prawo i mówi, że została już zastosowana co najmniej raz, być może jako sprawa testowa. Artykuł argumentuje, że Trump i Miller wydają się gotowi rozszerzyć jej stosowanie wobec osób sprzeciwiających się administracji. Miller miał też rzekomo opowiadać się za uwięzieniem dziennikarzy. Mediaite doniósł o rozmowach w Białym Domu i Departamencie Sprawiedliwości na temat aresztowania dziennikarzy za wycieki.

The New Republic doniósł, że Trump naciskał na kontrolowane przez Republikanów Izbę Reprezentantów i Senat, aby zatwierdzić 166,1 mln dolarów na 328 nowych stanowisk, w tym 130 agentów specjalnych. Finansowanie miałoby wesprzeć wdrożenie NSPM-7 za pomocą nowego Wspólnego Centrum Misji obejmującego 10 agencji federalnych. Ten wniosek stawia obecnemu Kongresowi bliską czasowo decyzję w oknie tranzycji, ponieważ zatwierdzenie sfinansowałoby nową strukturę egzekucyjną, zanim nowo wybrani deputowani przybędą w styczniu.

Blanche, były osobisty obrońca karny Trumpa, powiedział, że Trump ma zarówno „prawo”, jak i „obowiązek” zlecania federalnych śledztw, w tym śledztw wobec polityków i pisarzy, którzy mu się sprzeciwiają. W NewsNation Blanche powiedział również, że instaluje „zapory” wewnątrz Departamentu Sprawiedliwości, by uniemożliwić ściganie Trumpa po opuszczeniu urzędu. Relacje na ten temat opublikowały Fox News i Raw Story.

Autor opisuje te wydarzenia jako „niebezpieczeństwo” w sformułowaniu Kennedy'ego. „Okoazją”, mówi artykuł, jest władza, którą demokraci w Izbie i Senacie będą mieli za dwa miesiące. Ta władza nadejdzie wtedy, gdy NSPM-7 i jego pierwsze zastosowania będą już istnieć, co stanowi rdzeń narracji artykułu o niebezpieczeństwie i okazji. Niektórzy Republikanie mogą do nich dołączyć. Kilku nazwało mianowanie Millera „okropną decyzją”, a jeden określił go publicznie jako „megalomana”.

Wyniki wyborów porównywane są z węgierskim głosowaniem z kwietnia, w którym Viktor Orbán — opisany w artykule jako najbliższy europejski sojusznik Trumpa — przegrał tak wyraźnie, że nie miał innego wyjścia, jak zejść ze stanowiska i pozwolić na demokratyczną zmianę węgierskiego rządu. Ocena Ben-Ghiat jest taka, że w podręczniku silnego przywódcy nie ma rozdziału o tym, jak przegrywać. Relację z węgierskich wyników opublikowała CBS News.

Artykuł konkluduje, że Stany Zjednoczone stają w obliczu zarówno poważnego niebezpieczeństwa, jak i możliwości demokratycznej odnowy. Mówi, że Trump mógłby podjąć skrajne środki, w tym sprowokować wojnę światową lub ogłosić stan wyjątkowy, by uniemożliwić demokratom objęcie urzędów w styczniu. Jednocześnie porównuje możliwość odnowy politycznej z epoką Nowego Ładu od 1932 do 1981 roku.

„Wieczna czujność jest ceną wolności” to zapewne apokryficzna cytat przypisywany Thomasowi Jeffersonowi, pisze autor, ale doskonale opisuje on obecną chwilę i najbliższe dwa lata. Artykuł kończy się stwierdzeniem, że utrzymanie tej czujności jest zadaniem obywateli.

Źródło: Alternet