Administracja prezydenta Donalda Trumpa wycofuje termin „sztuczna inteligencja” (artificial intelligence) z oficjalnych dokumentów rządowych, zastępując go terminem „super intelligence”. Rebranding ogłoszono na szczycie technologicznym 29 września. Zmiana terminologii przychodzi równolegle z podejściem nadzorczym opartym na dobrowolnym uczestnictwie, a nie na wiążących nakazach.

Dekret wykonawczy 14409 i dobrowolny mechanizm przeglądowy

Fundament tej polityki położono 2 czerwca, kiedy dekret wykonawczy 14409 ustanowił dobrowolny mechanizm przeglądowy obejmujący to, co administracja nazywa „objętymi modelami granicznymi”. Na mocy tego porozumienia twórcy AI mogą zgłaszać swoje najbardziej zaawansowane systemy do przeglądów pod kątem cyberbezpieczeństwa trwających do 30 dni przed publicznym udostępnieniem.

Definiującą cechą mechanizmu jest jego dobrowolny charakter. Administracja z dbałością odróżnia ten proces od wszystkiego, co przypomina reżim licencyjny czy wymóg wcześniejszej zgody: firmy mogą uczestniczyć, jeśli chcą, a za całkowite pominięcie procesu nie grożą żadne kary. Praktycznym skutkiem jest to, że systemy graniczne mogą trafić do publicznego udostępnienia bez żadnego federalnego przeglądu, a decyzja — wraz z wymaganym przygotowaniem — należy w całości do firm budujących modele.

Trump przedstawił to podejście jako drogę pośrednią między lekkomyślną pobłażliwością a uciążliwą regulacją. Zamiast zapobiegać nadużyciom poprzez kontrolę dostępu, istniejący aparat prawny — w szczególności Departament Sprawiedliwości — jest pozycjonowany jako zabezpieczenie wychwytujące nadużycia po ich wystąpieniu.

Odrucenie międzynarodowych ram zarządzania

Stanowisko administracji wobec międzynarodowego zarządzania AI stało się jednoznaczne 22 września, kiedy Trump oświadczył w przemówieniu na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ, że Stany Zjednoczone odrzucają to, co nazwał „globalistycznymi schematami kontroli” super intelligence. Razem krajowy mechanizm i przemówienie na ONZ definiują postawę administracji: współpraca w kraju jest dobrowolna, a międzynarodowe ramy kontrolne są odrzucane.

Co zapoczątkowało nacisk na cyberbezpieczeństwo

Dobrowolny mechanizm przeglądowy nie powstał znikąd. Według doniesień wewnętrzne debaty w administracji zostały zainspirowane obawami dotyczącymi zaawansowanych modeli, takich jak seria Mythos firmy Anthropic, która wykazała się niezwykłymi zdolnościami w dziedzinie cyberbezpieczeństwa.

Zakres mechanizmu jest celowo wąski, koncentrując się na cyberbezpieczeństwie, a nie na szerszych kwestiach bezpieczeństwa. Takie ograniczenie jest zamierzone: utrzymuje proces przeglądowy w zarządzalnych ramach i pozwala uniknąć rozległego aparatu regulacyjnego, jakiego wymagałyby bardziej wszechstronne ramy bezpieczeństwa. Pokrywa się to również z obawami, które według doniesień zapoczątkowały cały proces. Na co warto zwrócić uwagę dalej, to uczestnictwo: ponieważ abstencja nie niesie żadnych kar, liczba twórców modeli granicznych, którzy zdecydują się na 30-dniowe przeglądy, pokaże, jaką faktyczną wagę ma dobrowolny mechanizm.