Prezydent Donald Trump wybrał Willa Scharfa na doradcę prawnego Białego Domu, powołując na to stanowisko osobę, która od 2025 roku pełni funkcję sekretarza personelu Białego Domu. Doradca prawny Białego Domu jest głównym doradcą prawnym prezydenta, odpowiedzialnym za weryfikację dekretów wykonawczych, interpretację granic władzy prezydenckiej oraz zarządzanie ekspozycją prawną administracji. Według reporterków „New York Times" Maggie Haberman, Scharf stoi przed wymagającym zadaniem, ponieważ Trump historycznie był „bardzo surowy" wobec swoich doradców prawnych Białego Domu — wzorzec ten był widoczny podczas jego pierwszej kadencji w przypadku Dona McGahna, który pełnił tę funkcję w latach 2017–2018, oraz Pata Cipollone, który zajmował to stanowisko w latach 2019–2021; obaj w pewnych momentach sprzeciwiali się dyrektywom prezydenckim, które uznawali za prawnie nie do obrony.

Haberman wypowiedziała się podczas poniedziałkowego wystąpienia 10 sierpnia w nowym programie dziennikarza Petera Alexandera w MS NOW. Scharakteryzowała Scharfa jako niezłomnego lojalistę Trumpa, ale zauważyła, że w roli doradcy prawnego może napotkać tarcia, ponieważ „ma ograniczenia co do tego, co jest skłonny zrobić."

Haberman, która wspólnie z dziennikarzem Jonathanem Swanem napisała wydaną w 2026 roku książkę „Regime Change: Inside the Imperial Presidency of Donald Trump", w wystąpieniach zarówno w MS NOW, jak i w CNN podkreślała, że Trump działa ze znacznie większą bezczelnością podczas swojej drugiej prezydentury niż podczas pierwszej.

W rozmowie z Alexandrem Haberman podkreśliła, że choć Scharf w większości spraw popiera Trumpa, jego okazjonalna skłonność do sprzeciwu wobec prezydenta może stać się problemem.

Kiedy Alexander określił Scharfa mianem „ostatecznego lojalisty", Haberman udzieliła zniuansowanej riposty: „Taki jest, ale ma też pewne granice, Peterze, co do tego, co jest skłonny zrobić. Jedną z rzeczy, o których napisaliśmy w książce — Jonathan i ja — to dwie kwestie, w których Will Scharf wytyczył linię w ciągu ostatnich półtora roku — kiedy zaczęło go niepokoić to, co mogłoby wplątać tę administrację w walki prawne, do których mogłaby nie być przygotowana. Jedną z nich była kwestia tego, kiedy powołać się na ustawę o buncie, która jest, wie pan, naładowaną bronią na półce, podobnie jak pomysł zawieszenia praw z habeas corpus dla nieudokumentowanych migrantów."

Ustawa o buncie (Insurrection Act) przyznaje prezydentowi uprawnienia do użycia sił zbrojnych w kraju w celu stłumienia buntu lub egzekwowania prawa federalnego i była stosowana w różnych momentach historii Stanów Zjednoczonych, w tym podczas wojny secesyjnej i epoki praw obywatelskich.

Rozwijając kwestię habeas corpus, Haberman kontynuowała: „Wie pan, prawo do należytego procesu w ramach habeas corpus to koncepcja wcześniejsza niż Wielka Karta Swobód. Jest zakorzeniona w Konstytucji. Sąd Najwyższy wielokrotnie i bardzo szeroko ją potwierdzał. Był epizod, o którym napisaliśmy, w którym prezydent i (doradca Białego Domu Trumpa) Stephen Miller bardzo agresywnie dyskutowali o ewentualnym, być może ogólnym, zawieszeniu tych praw."

Klauzula zawieszenia Konstytucji, w Artykule I, Sekcji 9, pozwala na zawieszenie habeas corpus tylko „w przypadkach buntu lub inwazji, gdy wymaga tego bezpieczeństwo publiczne" — próg, który w historii Stanów Zjednoczonych był spełniany jedynie w rzadkich przypadkach.

Mimo tych zastrzeżeń Haberman przyznała, że Scharf jest ogólnie zgodny z prezydentem w kwestii władzy wykonawczej: „Ale ogólnie rzecz biorąc, Will Scharf jest, jak pan mówi, osobą, która generalnie wierzy w dość rozległą władzę wykonawczą. Był częścią zespołu prezydenta, który walczył o orzeczenie w sprawie immunitetu w Sądzie Najwyższym, co pozwoliło prezydentowi Trumpowi — przynajmniej w mniemaniu prezydenta Trumpa — przełamać wszelkiego rodzaju ograniczenia w tej kadencji."

To orzeczenie, sprawa Trump v. United States, wydane przez Sąd Najwyższy w lipcu 2024 roku, ustaliło, że byli prezydenci mają prawo do domniemanego immunitetu przed odpowiedzialnością karną za działania podjęte w ramach ich oficjalnych obowiązków, co w znacznym stopniu przekształciło ramy prawne dotyczące władzy prezydenckiej.

Mianowanie Scharfa na doradcę prawnego Białego Domu wchodzi w życie 1 września. Zastępuje on sojusznika Trumpa, Davida Warringtona, który wraca do sektora prywatnego. Scharf był również znanym zwolennikiem proponowanego przez Trumpa balu w Białym Domu i pomógł uzyskać aprobatę dla projektu o wartości 400 milionów dolarów.

Źródła: PBS NewsHour, MS NOW na YouTube