Prezydent Trump ma dziś ogłosić kolejną rundę dobrowolnych porozumień cenowych dotyczących leków — tym razem z udziałem Bayer, Takeda, CSL oraz kilku średniej wielkości firm biotechnologicznych. Włączenie Bayer (Niemcy), Takeda (Japonia) i CSL (Australia) obok amerykańskich biotechów z średniej półki rozszerzy inicjatywę administracji poza grono dużych amerykańskich i europejskich koncernów farmaceutycznych, które podpisały wcześniejsze umowy.

Zgodnie z porozumieniami uczestniczący producenci leków mają objąć cenami w trybie „najbardziej uprzywilejowanego narodu” (most-favored-nation, MFN) leki ambulatoryjne kupowane w ramach stanowych programów Medicaid. Ceny mają być ściślej powiązane z niższymi kwotami płaconymi w innych krajach rozwiniętych, w tym w Kanadzie, Niemczech, Francji, Japonii i Wielkiej Brytanii. Ceny MFN stanowią centralny element polityki cenowej Trumpa od jego pierwszej kadencji, gdy rozporządzenie wykonawcze z 2020 roku próbowało powiązać niektóre płatności Medicare za leki z najniższymi cenami płaconymi w porównywalnych krajach rozwiniętych; obecna runda dobrowolnych porozumień przesuwa to podejście w stronę negocjowanych umów z poszczególnymi producentami zamiast jednostronnych nakazów.

Ponadto niektóre firmy mogłyby udostępnić wybrane leki bezpośrednio pacjentom płacącym gotówką poprzez TrumpRx — kanał pomijający firmy ubezpieczeniowe i menedżerów świadczeń aptecznych. W zamian uczestniczący producenci mogliby otrzymać ochronę przed cłami farmaceutycznymi i potencjalnie inne korzyści regulacyjne. Groźba ceł była kluczowym narzędziem w negocjacjach administracji: Trump osobno groził cłami na import farmaceutyczny, chyba że firmy przeniosą więcej produkcji do Stanów Zjednoczonych.

Administracja Trumpa zawarła już podobne porozumienia z 17 dużymi producentami leków, w tym Pfizer, Eli Lilly, Merck, Amgen, Johnson & Johnson, Novo Nordisk i AstraZeneca. Administracja szacuje, że szersza inicjatywa może przynieść federalnym i stanowym programom Medicaid oszczędności rzędu około 64,3 mld dolarów w ciągu 10 lat. Medicaid — wspólny program federalno-stanowy obejmujący dziesiątki milionów Amerykanów o niskich dochodach — historycznie płacił niższe ceny netto niż inni płatnicy z uwagi na ustawowe wymogi rabatowe, co jest jednym z powodów, dla których analitycy oceniają przychodowy wpływ cen MFN w Medicaid jako ograniczony.

Natychmiastowe korzyści z nowego porozumienia wydają się koncentrować na programach Medicaid oraz na osobach kupujących wybrane leki bezpośrednio za gotówkę. Ogłoszenie nie oznacza koniecznie, że beneficjenci Medicare lub pacjenci z prywatnym ubezpieczeniem od razu zobaczą niższe ceny.

Dla samych firm farmaceutycznych krótkoterminowy wpływ na wyniki jest oceniany jako pod kontrolą. Medicaid stanowi tylko część rynku amerykańskiego, a firmy już teraz udzielają rabatów na swoje leki beneficjentom Medicaid. Ulga celna pomogłaby ponadto zrekompensować część obniżek cen (cła podnoszą ceny). Większe ryzyko dla wyników pojawiłoby się, gdyby ceny MFN zostały ostatecznie rozszerzone na Medicare i ubezpieczenia prywatne. Czy administracja podejmie próbę takiego rozszerzenia — i czy mogłoby ono oprzeć się prawdopodobnym wyzwaniom prawnym i ze strony branży — to kluczowe pytanie dla kolejnej fazy inicjatywy.

W innych komentarzach Trump powiedział:

• Warsh zrobi to, co musi zrobić; stopy procentowe są zbyt wysokie
• Uderzenia w Iran będą ograniczone
• Hormuz jest w bardzo dobrym stanie
• Z Hormuzu wydobywa się dużo ropy
• Przez Hormuz przechodzi średnio 30 statków na dobę