Sąd Najwyższy w poniedziałek utrzymał w mocy klasowy wyrok na kwotę około 100 milionów dolarów przeciwko spółce naftowej Sunoco, odmawiając rozpoznania odwołania spółki w sprawie Sunoco Inc. v. Cline — decyzja ta postawiła sędziego Bretta Kavanaugh w niezwykłej sytuacji, publicznie sprzecznego z konserwatywnymi kolegami.

Kavanaugh był jedynym sędzią, który publicznie oświadczył, że przyjąłby sprawę do rozpoznania, zgodnie z krótkim postanowieniem sądu. Sędzia Samuel Alito nie wziął udziału w decyzji, a sąd nie podał powodów jego wycofania się — w Sądzie Najwyższym sędziowie sami decydują o swojej recuzacji i nie mają obowiązku jej wyjaśniać. Newsweek poinformował, że Alito posiada interes finansowy w konkurentach Sunoco.

Spór wynikł z zarzutów, że Sunoco nie wypłaciła odsetek, gdy płatności dla właścicieli szybów naftowych w Oklahomie były opóźnione. Roszczenia te przekształciły się później w pozew zbiorowy — mechanizm pozwalający dużym grupom osób o podobnych roszczeniach pozywać wspólnie jako jedna strona — obejmujący dziesiątki tysięcy posiadaczy praw do tantiem i odsetek.

Sunoco twierdziła, grupa była zdecydowanie zbyt szeroka i że wiele osób objętych orzeczeniem nigdy nie zostało zidentyfikowanych ani nie udowodniono, że poniosły szkodę uprawniającą je do wniesienia pozwu. Federalny sąd apelacyjny odrzucił te argumenty i utrzymał wyrok w mocy. Odmawiając rozpoznania odwołania Sunoco, Sąd Najwyższy pozwolił na utrzymanie orzeczenia w mocy. Odmowa rozpatrzenia sprawy nie jest rozstrzygnięciem jej meritum: rozpoznanie następuje tylko wtedy, gdy co najmniej czterech z dziewięciu sędziów zagłosuje za nim, więc poniedziałkowe postanowienie pozostawiło wyrok sądu niższej instancji w mocy bez wyrażenia przez Sąd Najwyższy jakiegokolwiek stanowiska w tej sprawie.

Popierając prośbę spółki o kolejne rozpoznanie sprawy, Kavanaugh zajął stanowisko wyraźnie sprzeczne ze stanowiskiem pozostałych członków sądu. Rozwój wydarzeń nastąpił tego samego dnia, gdy Kavanaugh wykazał zrozumienie dla dużych spółek energetycznych w odrębnej sprawie dotyczącej Suncor Energy i Exxon Mobil.

Ten spór koncentruje się wokół pozwów wytoczonych przez samorządy lokalne w Kolorado przeciwko spółkom naftowym, domagającym się odszkodowań za szkody spowodowane przez zmiany klimatu. Spółki twierdzą, że zanieczyszczenia transgraniczne to w istocie kwestia należąca do kompetencji rządu federalnego i nie może być rozpatrywana w drodze indywidualnych roszczeń na podstawie prawa stanowego — to kwestia federalizmu, której rozstrzygnięcie zdecyduje, czy pozwoy z Kolorado mogą być kontynuowane na podstawie prawa stanowego.

Podczas rozprawy ustnej w sprawie Kavanaugh odwołał się do szeregu wcześniejszych orzeczeń Sądu Najwyższego, które — jak stwierdził — mocno wspierały stanowisko spółek.

„O ile je rozumiem, [te precedensy] jednoznacznie wskazują, że transgraniczne zanieczyszczenia powietrza i wody podlegają prawu federalnemu, chyba że Kongres wyraźnie zachowa prawo stanowe” — powiedział Kavanaugh. „Dokładnie tak jest w tych czterech sprawach.”

Obie sprawy dotyczą różnych spółek i kwestii prawnych, mimo że noszą podobne nazwy: Sunoco i Suncor. Jednak poniedziałek dał rzadką okazję do zaobserwowania indywidualnego stanowiska Kavanaugha w sądzie, gdzie sześcioosobowa konserwatywna większość zwykle działa zgodnie. W sporze z Sunoco Kavanaugh był gotów przyznać spółce kolejne rozpoznanie sprawy, podczas gdy żaden z jego kolegów nie wsparł go publicznie. Sprawy klimatyczne z Kolorado, rozpatrywane tego samego dnia, nie zostały rozstrzygnięte do poniedziałku, pozostawiając orzeczenie — oraz pełniejszy obraz stanowiskaędziów wobec kwestii podkreślanych przez Kavanaugha — na później.