Starship firmy SpaceX po raz pierwszy osiągnął orbitę i rozmieścił satelity z pokładu pojazdu 28 września 2026 r., uwalniając 26 operacyjnych statków kosmicznych Starlink V3, zanim problemy z silnikami zmusiły firmę do skrócenia misji. Lot wykazał, że Starship może wynieść największe satelity SpaceX na orbitę, ale nie potwierdził, że firma jest w stanie utrzymać wystarczającą częstotliwość startów.

Silnik wyłączył się w trakcie wznoszenia

Starship wystartował ze Starbase w Teksasie o godzinie 7:48 czasu CT w ramach Flight 14, oficjalnego oznaczenia misji. W trakcie wznoszenia jeden z silników Super Heavy wyłączył się, a wkrótce potem nastąpiło przedwczesne wyłączenie silnika Raptor próżniowego w górnej części pojazdu. Starship skutecznie się dostosował, wykorzystując pozostałe silniki dłużej niż planowano, zanim zakończył manewr orbitalny, gdy kierownicy lotu sprawdzali stan statku.

Pojazd zrealizował swój główny cel, osiągając niską orbitę okołoziemską na wysokości około 275 kilometrów i rozmieszczając serię 26 satelitów Starlink V3. SpaceX zamierzał wykonać około sześciu orbit w okresie blisko dziesięciu godzin, jednak problem z silnikiem zakończył misję po zaledwie około trzech godzinach. Mis osiągnęła swoje główne cele — orbitę i dostarczenie satelitów — choć nie sprostała planowanemu profilowi sześciu orbit trwającemu blisko dziesięć godzin.

Według SpaceX: „Satelita Starlink V3 został zaprojektowany, aby zapewnić przepustowość 1 Tbps downlinku i 160 Gbps uplinku”. Rozmieszczenie dodaje 26 Tbps potencjalnych możliwości sieciowych — prawie 10 razy więcej niż wynosi przepustowość zapewniana przez start satelitów V2 Mini na pokładzie rakiety Falcon 9.

Dlaczego orbita była kamieniem milowym, którego potrzebował SpaceX

Jak odnotowano w raporcie Cryptopolitan, wyniesienie Starshipa na orbitę stanowiło główną przeszkodę, którą SpaceX musiał pokonać, zanim będzie mógł rozpocząć rozmieszczanie satelitów V3 i przeprowadzić testy tankowania paliwa w przestrzeni kosmicznej. Flight 14 zaliczył tę pierwszą bramkę.

Starlink jest już wiodącą marką w dziedzinie konsumenckiego szerokopasmowego internetu satelitarnego. Badania przeprowadzone przez Ookla wskazują, że udział Starlinka w światowych próbkach Speedtest dla łącz satelitarnych wyniósł 97,1% w trzecim kwartale 2025 r., podczas gdy rywal Viasat miał zaledwie 1,7% — jest to miara oparta na próbkach użytkowania, a nie udział rynkowy w liczbie abonentów. Oddzielnie, zgodnie z dokumentem złożonym do SEC, SpaceX odnotował około 10,3 miliona abonentów usługi Starlink na dzień 31 marca 2026 r. Starship ma szansę poszerzyć tę przewagę, ponieważ jest w stanie zabrać więcej przepustowości V3 w ramach każdej misji niż jego poprzednik, Falcon 9.

Rynek wart 626 miliardów dolarów oparty na satelitach

W 2025 r. cała gospodarka kosmiczna wygenerowała blisko 626 miliardów dolarów przychodów, przy czym około 78% tej kwoty pochodziło z działalności komercyjnej. Niemniej jednak OECD ostrzegła przed strategicznymi podatnościami wynikającymi z uzależnienia od infrastruktury kosmicznej, które mogą prowadzić do koncentracji na rynkach — podatnością, którą konsumencki internet satelitarny, gdzie próbki użytkowania mocno przesunięte są w stronę jednego operatora, już ilustruje.

Korzyści są znaczne. Według Oxford Economics szerokopasmowy internet LEO ma obsłużyć od 78 do 421 milionów użytkowników, dodając od 32 do 863 miliardówów do globalnego PKB do 2035 r., w zależności od szeregu czynników, w tym polityki, przystępności cenowej i konkurencji.

Flight 14 był czymś więcej niż osiągnięciem technologicznym: dał SpaceX także możliwość zobaczenia, jak Starship może przyspieszyć wdrażanie Starlinka. Po wykazaniu zdolności do osiągnięcia orbity i dostarczeniu pierwszej serii satelitów V3 pozostałymi punktami kontrolnymi są te, których ta misja nie mogła przetestować: tankowanie paliwa w przestrzeni kosmicznej oraz częstotliwość startów wystarczająco wysoka, aby takie rozmieszczenia stały się rutynowe. Kolejnym krokiem jest znalezienie sposobu na zapewnienie, że SpaceX zrealizuje w przyszłości więcej takich udanych misji orbitalnych.

Źródło: Cryptopolitan