Inspirowany bieżącymi wydarzeniami w systemie finansowym (oraz zajęciami jesiennymi), Menzie Chinn z Econbrowser przedstawia zestaw wykresów mających skłonić do refleksji nad stanem gospodarki amerykańskiej i globalnej.

Dług federalny rośnie nawet przy pełnym zatrudnieniu. Wykres 1 pokazuje dług federalny trzymany przez sektor publiczny w relacji do PKB (niebieski, lewa skala) wraz z lutową projekcją Biura Budżetu Kongresu (CBO) (+, lewa skala) oraz realne dziesięcioletnie stopy procentowe mierzone wskaźnikiem TIPS, w procentach (czerwony, prawa skala). Wykres ilustruje, że dług szybko rośnie nawet w okresie pełnego zatrudnienia — to znaczące odstępstwo od historycznych wzorców, zgodnie z którymi relacja długu do PKB w czasie ekspansji zazwyczaj się stabilizuje lub spada, pozostawiając mniejszą przestrzeń fiskalną na kolejny spowolnienie.

Rynek akcji blisko szczytu? Wykres 2 przedstawia indeks S&P 500 skorygowany o CPI (niebieski, lewa skala logarytmiczna) wraz ze wskaźnikiem CAPE, czyli cyklicznie skorygowanym stosunkiem ceny do zysków, w procentach (czerwony, prawa skala). Źródło: Shiller. Wykres 3 pokazuje całkowitą kapitalizację S&P 500 (niebieskie słupki) oraz udział spółek Magnificent 7 (czerwony, prawa skala). Źródło: MacroMicro. Wskaźnik koncentracji ma znaczenie, ponieważ duży udział w indeksie niewielkiej grupy spółek technologicznych oznacza, że wyniki indeksu coraz bardziej odzwierciedlają perspektywy tych firm, a nie szerszego rynku.

Polityka Fedu powyżej poziomów reguły Taylora. Wykres 4 porównuje różne implikowane przez regułę Taylora docelowe stopy fed funds z rzeczywistą stopą (na czarno). Źródło: Fed Atlanty. Rzeczywista stopa polityki znajduje się powyżej poziomów wynikających z reguły — punktu odniesienia zaproponowanego przez ekonomistę Johna Taylora w 1993 roku, który wiąże stopę polityki z inflacją i luzem gospodarczym.

Niższa wiarygodność Fedu za Trumpa 2.0. Wykres 5 pokazuje wskaźnik wiarygodności banku centralnego Bordo-Siklos dla Fedu w horyzoncie pięcioletnim (niebieski). Wskaźnik obliczany jest jako |i−i*|, gdy −1 < i−i* < +1, oraz (i−i*)² w pozostałych przypadkach; wyższe wartości oznaczają niższą wiarygodność. Koncepcja wiarygodności banku centralnego — zaufania publicznego, że bank centralny utrzyma inflację w pobliżu celu — jest powszechnie uznawana przez ekonomistów za warunek wstępny zakotwiczenia oczekiwań inflacyjnych przy mniejszym zaostrzaniu polityki.

Stablecoiny po GENIUS. Wykres 6 analizuje stablecoiny, opierając się na pracy Lianga i Niemana „Stablecoins after GENIUS” (2026). Chodzi o ustawę GENIUS Act, federalne amerykańskie prawodawstwo dotyczące stablecoinów podpisane w 2025 roku, które ustanowiło ramy regulacyjne dla stablecoinów służących do płatności.

Na koniec, choć poza programem zajęć: dominacja dolara jako waluty rezerwowej uległa osłabieniu (zobacz artykuł Eichengreena w New York Times: Eichengreen w NYT). Status waluty rezerwowej historycznie dawał Stanom Zjednoczonym możliwość taniego zaciągania pożyczek, a zmiany w tym zakresie są uważnie obserwowane jako wskaźnik długoterminowych przemian w globalnych finansach.

Źródło: Econbrowser