Decyzja prokurator federalnej Jeanine Pirro o zwołaniu specjalnej wielkiej ławy przysięgłych w Waszyngtonie stanowi „bardzo nietypowy" krok, który może wskazywać na niewłaściwy cel polityczny — oceniła analityczka prawna Lisa Rubin, występując w programie Velshi na antenie MSNBC (również identyfikowanym jako MS NOW) w środę.

Rubin omawiała tę kwestię po raporcie The Washington Post, według którego Pirro zwołała specjalną wielką ławę przysięgłych, a jej najbliższy współpracownik Steven Vandervelden został powołany na przewodniczącego postępowań.

„Dlaczego Jeanine Pirro chciałaby specjalnej wielkiej ławy przysięgłych?" — zapytała Rubin. „Być może chodzi o sytuację, w której statutowo może nakazać tej ławie wydanie raportu, który kogoś skompromituje."

Ocena Rubin — że Pirro może dążyć do oczernienia czyjejś reputacji — opiera się na prawnym rozróżnieniu zawartym w jednym słowie: special (specjalna). Zgodnie z federalną ustawą o specjalnej wielkiej ławie przysięgłych, 18 U.S.C. §§ 3331–3334, panele te są zwoływane przede wszystkim w celu ścigania zorganizowanej działalności przestępczej w danym dystrykcie i różnią się od zwykłych wielkich ław przysięgłych, które zajmują się ustalaniem, czy istnieje wystarczający dowód do postawienia zarzutów. Kluczowa różnica polega na tym, że specjalna wielka ława przysięgłych ma uprawnienie do wydania raportu, ale tylko w ściśle określonych okolicznościach.

„Specjalna wielka ława przysięgłych może statutowie i na mocy prawa federalnego wydać raport, ale może przedłożyć sądowi raport jedynie w wyjątkowych okolicznościach" — wyjaśniła Rubin. „Chodzi o... wykroczenia niekryminalne, nadużycia lub zaniedbania na stanowisku publicznym związane ze zorganizowaną działalnością przestępczą osoby, która jest obecnie urzędnikiem państwowym lub pracownikiem publicznym."

Dodała: „Być może powód zwołania specjalnej wielkiej ławy przysięgłych w tym przypadku ma związek z dopuszczalnym przedmiotem raportu."

Prowadząca Alicia Menendez zasugerowała, że Pirro może celować w Jerome'a Powella, byłego przewodniczącego Rezerwy Federalnej, który nadal zasiada w zarządzie banku centralnego. Rubin odpowiedziała, że krąg potencjalnych celów jest szeroki, ale zauważyła, że niezależnie od tego, kim byłby obiekt, tradycyjne ściganie wydawało się mało prawdopodobne.

„Myśląc o tym, dlaczego chciałoby się specjalną wielką ławę przysięgłych — być może dlatego, że już rozumie, iż nie uda się osiągnąć progu dla postawienia komuś zarzutów" — powiedziała Rubin — „ale chce się, by opinia publiczna dowiedziała się, że ta osoba dopuściła się czegoś, co w szerszym sensie uznalibyśmy za niewłaściwe."

Rubin potępiła takie wykorzystanie specjalnej wielkiej ławy przysięgłych jako niewłaściwe, przyznając jednocześnie, że nie byłoby to zaskakujące wobec obecnej postawy Departamentu Sprawiedliwości.

„To nie jest właściwy cel specjalnej wielkiej ławy przysięgłych, ale chciałabym również zauważyć, na podstawie dowodów dotyczących tego, jak ten Departament Sprawiedliwości się zachowywał" — powiedziała. „Nie wykracza to poza to, co zrobili w poprzednich sytuacjach ani poza ich sposób myślenia."

Rubin wskazała ponadto na wybór Vanderveldena przez Pirro jako dodatkowy wskaźnik tego, jak wielka ława przysięgłych mogłaby funkcjonować.

„Nie jest on doświadczonym byłym prokuratorem federalnym ani w ogóle prokuratorem federalnym" — powiedziała. „To nie jest osoba, która historycznie posiada doświadczenie w Departamencie Sprawiedliwości, jakiego oczekiwałoby się w kontekście specjalnej wielkiej ławy przysięgłych."

Źródło: Raw Story | The Washington Post | Fragment MSNBC