MANILA — Analitycy polityczni stwierdzili, że Filipiny muszą poprzeć swoje symboliczne wyjście podczas przemówienia izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu na 81. Zgromadzeniu Ogólnym ONZ silniejszymi działaniami dyplomatycznymi i spójną polityką wobec Palestyny.

„To wyjście jest spójne z wieloletnim zaangażowaniem Filipin w pokój, stabilność i bezpieczeństwo regionu Bliskiego Wschodu” — powiedział Sulpicio M. Confiado, były ambasador Filipin w Egipcie i wykładowca gościnny w De La Salle-College of St. Benilde, w odpowiedzi przesłanej e-mailem.

Sol Dorotea R. Iglesias, profesor nauk politycznych na University of the Philippines Diliman, powiedziała, że względów humanitarnych uzasadniają okazymanie przez kraj solidarności z Palestyną, jednak zakwestionowała, dlaczego Manila tak długo zwlekała z przystąpieniem do protestu.

Dziesiątki delegacji ONZ opuściły salę podczas przemówienia Netanjahu 24 września, w którym bronił izraelskich operacji wojskowych w Iranie, Libanie i na terytoriach palestyńskich, w tym w Gazie i na Zachodnim Brzegu. Filipiny przystąpiły do protestu po raz pierwszy.

Gest ten nabierał dodatkowego znaczenia dla kraju, który jednocześnie utrzymuje więzi handlowe, rolnicze, cyberbezpieczeństwa i obronne z Izraelem, a także deklaruje poparcie dla państwowości palestyńskiej — podwójny kurs stanowiący ośrodek ocen analityków.

Ms Iglesias zauważyła, że delegacje ONZ bojkotują wystąpienia izraelskiego przywódcy od 2024 roku, kiedy przemoc w Gazie była intensywniejsza. Według oficeli zdrowia Gazy co najmniej 1400 Palestyńczyków zginęło od izraelskiej broni od zawarcia porozumienia o zawieszeniu broni w październiku 2025 roku.

Spójność dyplomatyczna

Pan Confiado powiedział, że wyjście odzwierciedlało zrównoważone podejście Manili do relacji z Izraelem, Palestyną i innymi partnerami z Bliskiego Wschodu.

„Filipiny odpowiedziały na pilne wezwanie do globalnej solidarności, wzywając obie strony do unikania jednostronnych działań, które mogą zaszkodzić sprawiedliwemu, trwałemu i wszechstronnemu rozwiązaniu [konfliktu] na Bliskim Wschodzie” — powiedział, przytaczając wyjaśnienie Departamentu Spraw Zagranicznych (DFA).

Izrael i Filipiny utrzymują silne partnerstwa w handlu, rolnictwie, cyberbezpieczeństwie i obronności. Manila podpisała także w 2015 roku memorandum porozumienia z Palestyną, ustanawiające mechanizmy współpracy w obszarach wspólnego zainteresowania.

Pan Confiado powiedział, że wystąpienie minister spraw zagranicznych Marii Theresy P. Lazaro na ONZ z 26 września potwierdziło poparcie Manili dla samoookreślenia Palestyńczyków i rozwiązania opartego na dwóch państwach, które pozwoliłyby Izraelowi i Palestynie współistnieć jako niepodległe państwa. DFA wyraziła również zaniepokojenie kryzysem humanitarnym w Gazie i potępiła izraelski projekt osadniczy E1, mający połączyć osiedle Ma’ale Adumim na okupowanym Zachodnim Brz z Jerozolimą Wschodnią.

Pytania o zmianę polityki

Ms Iglesias powiedziała, że Manila nie wyjaśniła jeszcze, czy udział w wyjściu sygnalizuje szerszą zmianę polityki, czy jedynie rosnącą obawę wobec przemocy izraelskich osadników na Zachodnim Brzegu. Zauważyła, że Filipiny od dawna powoływały się na prawa człowieka w swojej dyplomacji, choć ich stosowanie było niespójne.

Międzynarodowa krytyka Izraela nasiliła się, gdy opinia publiczna zwraca się przeciwko jego operacjom wojskowym na terytoriach palestyńskich. Badanie Pew Research Center z 2026 roku wykazało coraz mniej przychylne oceny Izraela, szczególnie w Europie i krajach o większości muzułmańskiej — a ta zmiana stanowiła tło tegorocznych wyjść podczas Zgromadzenia Ogólnego.

Ms Iglesias powiedziała, że na rosnącą krytykę mogła wpłynąć kontrola ze strony międzynarodowych instytucji prawnych. Międzynarodowy Trybunał Karny i Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości osobno badały zarzuty dotyczące działań Izraela w Gazie i na terytoriach palestyńskich.

Powiedziała, że dyplomatyczne protesty miałyby niewielkie znaczenie bez odpowiadających im zobowiązań do wolności wypowiedzi oraz spójnej polityki wewnętrznej i zagranicznej.

„Wyjście w Nowym Jorku to jedno, ale [jaki to ma sens]… jeśli środowisko dla wolności słowa w odniesieniu do Palestyny i Izraela… jakoś [nadal] jest traktowane wyjątkowo?” — zapytała.

Ms Iglesias przywołała Wielką Brytanię jako przykład tego, co opisała jako niespójną politykę, przeciwstawiając potępienie izraelskich działań przez jej władze ograniczeniom dotykającym pror palestyńskich protestujących i działaczy.

Powiedziała, że filipińska polityka zagraniczna powinna odzwierciedla nastroje społeczne, w szczególności historyczne utożsamianie się Filipińczyków z Palestyną jako ludźmi, którzy doświadczyli rządów kolonialnych.

„Myślę, że istnieje naturalna sympatia, jaką rząd Filipin jako państwa postkolonialnego żywi wobec tego brutalnego konfliktu, z masową przemocą wobec cywilów w szczególności — nawet jeśli rząd izraelski tego się zaprzecza” — powiedziała.

Czy DFA przedstawi pełniejsze wyjaśnienie, jakie przesłanie dla polityki niesie to wyjście i jak Manila pogodzi je ze swoimi partnerstwami z Izraelem — to pytanie, które oceny analityków pozostawiają otwarte.

Pan Confiado powiedział, że Filipiny będą nadal angażować partnerów z Bliskiego Wschodu poprzez dyplomację i dialog w dążeniu do pokoju regionalnego i rozwiązania opartego na dwóch państwach.

Źródło: Bworldonline — https://bworldonline.com/the-nation/2026/10/04/784281/philippine-un-walkout-may-need-stronger-diplomatic-follow-through/