Filipińska produkcja kawy zmierza w kierunku spadku poniżej 30 000 ton metrycznych (MT) w 2026 roku, ponieważ rosnące temperatury w dalszym ciągu obciążają regiony uprawne w całym kraju — według Philippine Coffee Board, Inc. (PCBI).

„Możemy nie osiągnąć 30 000 ton metrycznych z uwagi na obecne tempo”, powiedziała przewodnicząca PCBI Pacita „Chit” Juan w wywiadzie udzielonym reporterom w czwartek. „Na całym świecie kawa, która kiedyś rosła na niższych obszarach, musi być teraz sadzona wyżej, ponieważ temperatura na świecie naprawdę wzrosła”, dodała.

Dane lokalnej agencji statystycznej pokazały, że produkcja zielonych ziaren kawy osiągnęła 35 650 ton w 2025 roku, co stanowi wzrost o 11,5% z 31 980 ton rok wcześniej. Spadek z powrotem poniżej 30 000 ton zniweczyłby te zyski i pogłębił już istniejącą, dużą lukę między tym, co kraj produkuje, a tym, co konsumuje.

Pomimo zeszłorocznych wzrostów prognozowany spadek — w połączeniu z nadchodzącymi skutkami „Super El Niño” — skłonił organizację branżową do zachęcania rolników do przejścia na odmiany odporne na klimat, takie jak Liberica, Excelsa i Robusta.

„Naszym rozwiązaniem jest naprawdę dawanie rolnikom alternatyw”, powiedziała pani Juan. „Wszyscy nasi członkowie w ASEAN Coffee Federation wspólnie pracują nad opracowaniem tych samych odmian odpornych na klimat, a numer jeden to Liberica, numer dwa to Excelsa, potem Robusta”.

Wyjaśniła, że Arabica z pow rosnących temperatur wymaga obecnie wysokości od 1800 do 2000 metrów nad poziomem morza, podczas gdy inne lokalne gatunki kawy mogą się dobrze rozwijać na znacznie niższych wysokościach.

„Tak naprawdę nie sadzimy niczego powyżej 2000 metrów, ale musimy szukać miejsc na wysokości 1800–2000, ponieważ… gdy robi się goręcej, musimy podnosić uprawy”, powiedziała. „Liberica, Robusta i Excelsa rosną na razie na wysokości 200–300 metrów… Mogłyby być sadzone tam, gdzie obecnie sadzi się Arabikę, więc nadal będziemy mieli kawę”, dodała.

Aby usprawnić wsparcie i interwencje na poziomie gospodarstw w obliczu zjawiska pogodowego, PCBI oświadczyło, że planuje współpracować bezpośrednio z jednostkami samorządu lokalnego (LGU).

„Tam dzieją się rzeczy. Nie na górze, lecz na dole”, powiedziała pani Juan. „Kto dostarcza rolnikom nawozy? Kto buduje suszarnie? To jednostki LGU”.

Organizacja oszacowała, że całkowite roczne zapotrzebowanie kraju na kawę wynosi od 150 000 do 200 000 ton, przy czym większość tej ilości pokrywa import. Nawet zeszłoroczne 35 650 ton pokryło tylko ułamek tego zapotrzebowania, a spadek w kierunku 30 000 ton oznaczałby, że import będzie musiał wypełnić jeszcze większą część krajowego popytu.

Jeśli chodzi o produkcję krajową, Mindanao wytworzyło największą objętość spośród wszystkich regionów, a Robusta jest wiodącym lokalnym rodzajem kawy — profil, który pokrywa się ze zwrotem branży w stronę odmian odpornych na ciepło, rosnących na niższych wysokościach, które PCBI obecnie promuje.

Jak szybko rolnicy dokonają zmiany, jak praca PCBI z jednostkami LGU przyjmie konkretną formę na miejscu oraz jak rozwinie się Super El Niño — to kluczowe kwestie do obserwowania, gdy branża wchodzi w 2026 rok.

— Almira Louise S. Martinez