Oritsela Ebimami jest specjalistką ds. AI i wsparcia IT oraz założycielką i dyrektorką wykonawczą Warri Women in Tech — społeczności tworzącej ścieżki rozwoju dla kobiet i dziewcząt w Warri w stanie Delta, aby mogły uczestniczyć w gospodarce cyfrowej. Lokalizacja ma tu swoje znaczenie: nigeryjski sektor technologiczny koncentruje się w dużej mierze w Lagos, a Warri leży daleko poza tym centrum — odległość, która kształtuje to, kto uzyska dostęp do gospodarki cyfrowej. To właśnie kwestia dostępu była powodem powstania tej społeczności.

Jej kariera obejmuje wsparcie IT, AI i pracę programową. Pracuje jako specjalistka wsparcia IT i inżynierka promptów AI, a pełni także role edukatorki technologicznej, badaczki użytkowników i prelegentki. W kwietniu 2026 roku rozpoczęła pracę jako inżynierka promptów w Warri Tech Hub, tworząc ustrukturyzowane prompty dla narzędzi AI. Inżynieria promptów wyrosła na odrębną funkcję zawodową wraz z rozprzestrzenianiem się generatywnych narzędzi AI w codziennej pracy, a ta rola opiera się właśnie na takim ustrukturyzowanym projektowaniu instrukcji.

Spędziła osiem miesięcy jako Scrum Master w BlueBow Research Consultancy w okolicach Londynu, od października 2023 do maja 2024 roku. Jest również założycielką Techsela Consultancy, gdzie zajmuje się AI, wsparciem IT, systemami cyfrowymi i operacjami.

W lipcu 2026 roku założyła Warri Women in Tech, aby zmniejszyć lukę płciową w technologii, tworząc ścieżki rozwoju dla kobiet i dziewcząt. Została także przyjęta do programu Grow with Google organizacji Mentor Me Collective w ramach kohorty Elite 495. Grow with Google to inicjatywa Google w zakresie szkoleń z umiejętności cyfrowych, a dla czytelników śledzących, jak luka płciowa jest zmniejszana poza głównymi centrami, pierwsze programy społeczności i jej szkolenia kohortowe to konkretne wątki warte obserwacji.

Ebimami mówi, że jej praca trzymała się jednego nurtu — od studiowania języka i komunikacji międzyludzkiej po eksplorację AI, technologii, zdrowia psychicznego i społeczności. Wierzy, że przyszłość będzie należała nie tylko do tych, którzy budują najbardziej zaawansowane systemy, ale do tych, którzy rozumieją ludzi, którym te systemy mają służyć.

Mówiąc o swojej codziennej rutynie, powiedziała: „Mój dzień zazwyczaj zaczyna się około 4:30 rano. Rozciągam się, medytuję, piję wodę, gram w szachy i powoli wchodzę w prace dnia.”

Jej stanowisko pracy jest celowo skromne. „Także w zasadzie to mój laptop i mój telefon. Na laptopie prowadzę badania, piszę, pracuję z narzędziami AI, planuję programy i buduję rzeczy. Na telefonie dzieje się dużo z ludzkiej strony mojej pracy: społeczności, rozmowy, możliwości, współprace, przypadkowe pomysły. Tymi dwoma urządzeniami mogę w zasadzie poprowadzić większość tego, co robię” — wyjaśniła.

Jej stały zestaw narzędzi obejmuje Google Workspace, Microsoft Office, Dedoose, Notion, WhatsApp, Zoom, ChatGPT i Google Meet.

Jeśli chodzi o generowanie pomysłów, odsuwa się od problemu. „Mogę słuchać muzyki, oglądać anime, grać w szachy, czytać albo po prostu siedzieć z własnymi myślami. Zdałam sobie sprawę, że czasem zbyt mocne próby zdobycia pomysłu przeszkadzają w jego zdobyciu. Niektóre z moich najlepszych pomysłów przychodzą, kiedy przestaję je na siłę wymuszać” — powiedziała.

Zapytana o aplikację, którą uważa za wartościową, wymieniła Duolingo — aplikację do nauki języków.

Jednym z produktów, które chciałaby, aby istniały, jest system nawigacji technologicznej dla osób próbujących odnaleźć się w cyfrowym świecie. „Coś, co patrzy na to, gdzie jesteś, co już wiesz, co chcesz osiągnąć i co masz dookoła siebie, a potem pomaga ustalić, czego się uczyć, jakich narzędzi używać, z kim się łączyć i jaką okazję warto ścigać jako następną” — powiedziała.

Gdyby mogła kształtować politykę edukacyjną, skupiłaby się na edukacji technologicznej w całej Afryce. „Mamy tyle problemów do rozwiązania, ale potrzebujemy ludzi, którzy potrafią spojrzeć na te problemy i powiedzieć: »Jak mogę zbudować lepszy sposób?«. Chcę, aby edukacja technologiczna tworzyła osoby rozwiązujące problemy, a nie tylko ludzi, którzy wiedzą, jak używać narzędzi albo zbierać certyfikaty” — powiedziała. To akcentowanie rozwiązywania problemów przewija się przez społeczność, którą zbudowała w Warri.

Postacią, którą uważa za najbardziej interesującą, jest Chanel Power, inżynierka AI/ML i założycielka Mentor Me Collective. „Połączenie głębokiej pracy technicznej z tym, co zbudowała wokół nauki techniki i mentorstwa, wydaje mi się naprawdę ciekawe. Ona jest przykładem kogoś, kto najpierw zbudował ekspercką wiedzę, a potem zbudował coś wokół tej wiedzy” — powiedziała Ebimami.

Cytatem, który najbardziej do niej trafia, jest fragment z Teaching to Transgress — książki bell hooks o pedagogice z 1994 roku: „…abyśmy mogli wiedzieć ponad granicami tego, co akceptowalne, abyśmy mogli myśleć i myśleć na nowo, abyśmy mogli tworzyć nowe wizje.”

A historia, którą najbardziej chciałaby przeczytać? „Chciałabym przeczytać o kobiecie budującej edukację technologiczną gdzieś w Afryce, poza zwykłymi centrami technologicznymi. Chcę wiedzieć, co skłoniło ją do rozpoczęcia, co widziała, czego inni nie widzieli, i czego nauczyła się, ucząc ludzi technologii w afrykańskim kontekście” — powiedziała.