OPEC+ utrzymał politykę wydobycia ropy bez zmian na październik, donosi Reuters, po niedzielnym spotkaniu, podczas którego siedmiu kluczowych członków grupy ponownie zdecydowało o pozostawieniu limitów na niezmienionym poziomie, zamiast korygować wydobycie przed bardziej znaczącym przeglądem zaplanowanym na później w tym roku.

Spotkanie Arabii Saudyjskiej, Rosji, Iraku, Kuwejtu, Algierii, Kazachstanu i Omanu potwierdziło już wcześniej zasygnalizowany przez źródła harmonogram, utrzymując cele wydobycia na stabilnym poziomie do końca 2026 roku, podczas gdy grupa prowadzi odrębny proces przeglądowy. Podgrupa siedmiu członków ma ponownie spotkać się 4 października.

Sama decyzja niesie niewiele nowego sygnału cenowego, ponieważ potwierdza harmonogram, który rynek już wcześniej zdyskontował. Istotniejszą kwestią dla rynku ropy jest to, jak ograniczona stała się realna siła oddziaływania OPEC+, dopóki Cieśnina Ormuz pozostaje zakłócona — oznacza to, że ogłaszane limity coraz słabiej korelują z baryłkami faktycznie docierającymi na rynek. Ta rozbieżność ma największe znaczenie dla interpretacji przyszłych ruchów OPEC+ przez traderów: nagłówkowa zmiana limitów ma mniejszą wagę niż zwykle, dopóki przepływy eksportowe z Zatoki Perskiej nie wrócą do normy.

Decyzja zapada w momencie, gdy wojna z Iranem nadal zakłóca przepływy ropy przez Cieśninę Ormuz — korytarz, którym zwykle przepływa około jednej piątej światowego handlu ropą, w tym surowiec i produkty z Arabii Saudyjskiej, Iraku, Kuwejtu, ZEA, Iranu i Kataru. Kilku producentów z Zatoki częściowo ominęło zakłócenia, korzystając z alternatywnych tras rurociągowych i niejawnych transportów — przede wszystkim dzięki saudyjskiemu rurociągowi wschodnio-zachodniemu i terminalowi eksportowemu Fudżajra w ZEA, które omijają cieśninę — jednak ich łączna przepustowość obejmuje jedynie część zwykłych wolumenów z Ormuzu. Te zakłócenia znacząco zawęziły praktyczny wpływ OPEC+ na rynek fizyczny oraz jego dźwignię negocjacyjną w kwestii cen i udziału w rynku, mimo że grupa na papierze nadal podnosiła limity. OPEC+ coraz bardziej zarządza baryłkami na papierze, a nie na rynku fizycznym.

W sierpniu OPEC+ zakończył etapowe odwracanie redukcji o 1,65 mln baryłek dziennie uzgodnionej po raz pierwszy w 2023 roku, jednak rzeczywiste wydobycie pozostaje znacznie poniżej tych celów z powodu konfliktu. Ta redukcja o 1,65 mln b/d była jedną z dwóch transz dobrowolnych cięć — obok odrębnej redukcji o 2,2 mln b/d prowadzonej przez Arabię Saudyjską i Rosję — które grupa stopniowo przywracała, starając się odzyskać udział w rynku kosztem producentów spoza OPEC, takich jak Stany Zjednoczone.

Analityk rynku ropy specjalizujący się w ryzyku geopolitycznym stwierdził, że OPEC+ ma obecnie bardzo ograniczoną kontrolę nad rynkiem fizycznym, ponieważ grupa może korygować cele wydobycia na papierze bez żadnej gwarancji, że te baryłki zostaną faktycznie wydobyte lub dotrą do nabywców. Analityk dodał, że uwaga grupy przesuwa się od miesięcznych korekt produkcji ku znacznie ważniejszej debacie nad poziomami bazowymi wydobycia na 2027 rok.

Ta debata stanowi obecnie centrum kolejnej fazy OPEC+ i jest bardziej znaczącym katalizatorem dla rynków ropy. Przegląd zdolności wydobyczych pokaże, ile mocy zapasowej grupa będzie wiarygodnie mogła przywrócić po złagodzeniu konfliktu, a także wystawi próbie długotrwałe napięcia wewnątrz sojuszu dotyczące deklarowanych przez członków danych o zdolnościach, które historycznie przewyższały to, co byli w stanie trwale wydobywać. Zanim grupa zdecyduje, jak odwrócić kolejną warstwę redukcji dostaw obejmującą większość szerszego sojuszu 21 krajów, konieczny jest audyt faktycznych zdolności wydobywczych każdego członka — prace mają zostać zakończone jeszcze w tym miesiącu, przed pełnym zebraniem sojuszu pod koniec listopada.

W świetle tego harmonogramu powszechnie oczekuje się, że OPEC+ wstrzyma dalsze podwyżki wydobycia do końca czwartego kwartału, choć niedzielne oświadczenie nie zawierało żadnej wyraźnej wzmianki o polityce wykraczającej poza październik. Do kluczowych punktów obserwacji należą: spotkanie podgrupy 4 października, zakończenie audytu zdolności jeszcze w tym miesiącu oraz pełne zebranie sojuszu pod koniec listopada, na którym dominującym tematem mają być poziomy bazowe na 2027 rok.

Prawdziwym testem wpływu OPEC+, zdaniem analityka, będzie dopiero moment pełnego ponownego otwarcia Ormuzu — wówczas grupa mogłaby gwałtownie przejść od zarządzania ograniczonym eksportem do konfrontacji z potencjalną nadwyżką.

Źródło: Investinglive