Czerpiąc z etosu samodzielnej pop-rockowej feminizmowej sceny swoich muzycznych idolów z lat 90., Olivia Rodrigo zebrała 20 milionów dolarów na rzecz dobrostanu kobiet dzięki koncertowi charytatywnemu, który zmobilizował jej młodą publiczność.

Festiwal Daisy Chain Fields zgromadził obsadę złożoną z kobiet, w tym queerową gwiazdę popu Chappell Roan, przebojową raperkę Doechii oraz pionierki ruchu riot grrrl z zespołu Bikini Kill, wokół kwestii zdrowia kobiet, ochrony w miejscu pracy i praw kobiet. Przed sobotnim festiwalem w Irvine w Kalifornii Rodrigo ogłosiła, że wydarzenie zebrało już wystarczające środki, aby przekazać 10 milionów dolarów dziesięciu organizacjom non-profit, w tym Planned Parenthood, National Women's Law Center i Black Mamas Matter Alliance.

Filantropka Melinda French Gates zadeklarowała kolejne 10 milionów dolarów przez swoją firmę Pivotal Ventures, zaskakując wszystkich pojawieniem się na początku występu Rodrigo i chwaląc ją za „pokazanie nowemu pokoleniu, jak wielkie znaczenie mają ich głosy”. Pivotal Ventures, firma inwestycyjno-inkubacyjna założona przez French Gates, uczyniła poszerzanie siły i wpływów kobiet centralnym celem swojej działalności.

Rodrigo powiedziała, że artyści i działaczki biorący udział w festiwalu dają jej nadzieję pomimo obecnej „regresji praw kobiet”.

„To właśnie dlatego pokochałam nazwę 'Daisy Chain'” — powiedziała w piątek. „Przypominała mi, jak pojedyncze elementy mogą połączyć się, tworząc coś mocnego i niezniszczalnego”.

23-letnia Rodrigo zbudowała swoją pozycję, przekształcając gniew i niezadowolenie ze współczesnych relacji miłosnych w przeboje łączące style Taylor Swift i Alanis Morissette. Festiwal rozszerza aktywizm, który wplata w swoje trasy koncertowe: jej światowa trasa Guts z 2024 roku wiązała sprzedaż biletów z jej organizacją non-profit Fund 4 Good, wspierającą organizacje społeczne działające na rzecz dziewcząt i kobiet. Teraz chce pomóc przezwyciężyć przepaść między pokoleniem Z a organizacjami non-profit, które mają trudności z budowaniem relacji z młodymi darczyńcami, preferującymi nieformalne formy darowizn.

Ta więź nie umknęła uczestnikom Daisy Chain Fields.

„Ludzie nie łączą się i nie mobilizują, jeśli nie czują więzi z grupą, która ich mobilizuje” — powiedziała 24-letnia Grace Slevin. „Cóż może być lepszego niż muzyka?”

Gwiazdorskie koncerty charytatywne mają na koncie kierowanie milionami dolarów na sprawy od pomocy uchodźcom po reagowanie na pandemie. Minęły jednak dziesięciolecia, odkąd tak młoda artystka o zasięgu Rodrigo zjednoczyła swoich rówieśników wokół sprawiedliwości płci.

Ten akcent pada w momencie, gdy prezydent Donald Trump próbuje zreformować granty planowania rodziny, z których kliniki zdrowia reprodukcyjnego korzystają, aby zapewniać antykoncepcję i leczenie infekcji przenoszonych drogą płciową. Jego administracja wstrzymała w zeszłym roku 27,5 miliona dolarów dla takich organizacji, w tym niektórych oddziałów Planned Parenthood, zanim urzędnicy zgodzili się przywrócić te środki.

Dla Slevin, mieszkanki hrabstwa Orange w Kalifornii działającej na rzecz przeciwdziałania handlowi ludźmi w celach seksualnych, Daisy Chain Fields uosabia sentencję „bądź kimś, kogo sam(a) potrzebowałeś(aś) w młodości”. Ceni to, że uczestnicy mogą nie tylko przekazywać darowizny, ale też poznawać działalność beneficjentów.

Organizacje non-profit partnerskie spotykały się z fanami w „wiosce filantropii” Daisy Chain Fields. Uczestnicy festiwalu zbierali przypinki ze stoisk, ucząc się o usługach zdrowotnych Planned Parenthood lub oddając hołd opiekunom przez National Domestic Workers Alliance.

Instalacja artystyczna Guerilla Girls, anonimowych artystek-aktivistek, zapraszała fanów do wypisywania swoich postulatów na tablicach. Wśród odręcznych wpisów znalazły się „PROTECT QUEER KIDS!” i „Put women in charge and pay us more!!!” oraz „ICE OUT!” i „ABORTION RIGHTS 4 ALL”.

Młodsze pokolenia oczekują autentyczności wykraczającej poza „pseudorodzaj postępowości”, powiedziała Slevin.

„Widzą, jak głęboko muzyka jest spleciona ze sprawą” — dodała. „To nie jest coś na drugim planie”.

Rodrigo czerpała inspirację z Lilith Fair, festiwalu złożonego wyłącznie z kobiet, który w latach 1997–1999 zebrał 10 milionów dolarów na cele charytatywne. Sarah McLachlan, która założyła tę trasę, by obalić panujące w branży muzycznej przekonanie, że kobiet nie można angażować kolejno, wystąpiła z Rodrigo w sobotę.

Caren Spruch, krajowa dyrektor ds. sztuki i rozrywki Planned Parenthood, wspominała pracę przy Lilith Fair, dodając, że działania wychodzące z koncertów to ważne narzędzie docierania do ludzi „tam, gdzie są”. Ta praca zmieniająca kulturę zyskuje na znaczeniu w takich czasach jak obecne, przyznała, gdy kliniki aborcyjne zamykają się w stanach restrykcyjnych, a grupy antyaborcyjne naciskają na sądy, by ograniczyć dostęp do leków najczęściej stosowanych w aborcji.

Rodrigo, według Spruch, mówi o tych tematach „bez wstydu i stygmatyzacji”. Podobnie jak w przypadku innych organizacji non-profit, trzykrotna zdobywczyni Grammy wystąpiła w filmach informacyjnych w mediach społecznościowych Planned Parenthood.

„Wszystko to ogromnie pomaga nam znormalizować pełen zakres zdrowia i praw reprodukcyjnych” — powiedziała Spruch.

33-letnia Melissa Shaw przyjechała na festiwal z Tucson w Arizonie z ośmioletnią córką. Nie planowały spędzić dnia pod sceną, by być jak najbliżej; Shaw chciała, aby córka mogła zadawać pytania, zwiedzając stoiska organizacji non-profit i instalacje artystyczne. Ceni to, że Rodrigo promuje nie tylko znane organizacje, takie jak Planned Parenthood, ale też grupy skupione konkretnie na zdrowiu matek czarnoskórych kobiet czy dostępie do mleka modyfikowanego.

„Jako rodzic naprawdę ważne jest dla mnie, by moja córka widziała celebrytki, które dają taki przykład” — powiedziała Shaw.

Jej zdaniem obsada została celowo dobrana tak, by przyciągnąć wiele pokoleń. Córka uwielbia Rodrigo i Roan, a sama Shaw dorastała, słuchając Bikini Kill i występującej również na festiwalu Santigold. W internecie widziała wiele duetów matka-córka dzielących się planami na festiwal.

Organizacje non-profit partnerskie festiwalu również chętnie dołączyły do tej wielopokoleniowej społeczności kobiet.

„W czasach, gdy decyzje o naszych ciałach, naszym zdrowiu, naszym bezpieczeństwie i naszej przyszłości są podejmowane za nas, a nie przez nas, dzień zbudowany wokół troski i wspólnoty jest sam w sobie rodzajem oświadczenia” — oświadczyła Sonya Passi, założycielka FreeFrom.

Przewodnicząca National Domestic Workers Alliance Ai-jen Poo powiedziała, że radosna atmosfera festiwalu służy jako „mocne przypomnienie kobietom wszędzie, w każdym wieku, że niezależnie od wszystkiego mamy siebie”. Jej organizacja dąży do zapewnienia pracownicom domowym federalnej ochrony w miejscu pracy — to w większości kobiety, w tym imigrantki. Chce zrekrutować więcej młodych ludzi, z których wielu, jak mówi, obawia się, że nie stać ich na opiekę nad bliskimi czy założenie rodziny.

„Zmiana może nastąpić tylko dzięki więziom międzypokoleniowym i ruchom społecznym w naszym kraju” — powiedziała. „To pokolenie młodych ludzi ma okazję naprawdę zmienić to, jak wspieramy opiekę dla przyszłych pokoleń”.

Organizatorzy zobowiązali się współpracować z partnerami non-profit, aby kierować granty na ich najbardziej pilne i niedofinansowane potrzeby.

Nowsze organizacje non-profit doceniły również możliwość rozszerzenia swoich sieci kontaktów. Angela Doyinsola Aina, współzałożycielka Black Mamas Matter Alliance, powiedziała, że mająca zaledwie 10 lat organizacja dotarła do osób, które w przeciwnym razie nie zetknęłyby się z jej działalnością na rzecz zdrowia matek czarnoskórych kobiet.

Dla National Women's Law Center darowizna daje elastyczność wypełniania luk budżetowych, podczas gdy organizacja prowadzi procesy sądowe w sprawach dyskryminacji ze względu na płeć. Uma Iyer, dyrektor ds. zewnętrznych organizacji, powiedziała, że wsparcie podniosło też morale zespołu.

„Codziennie zajmujemy się naprawdę trudnymi sprawami” — powiedziała. „To było dla nas bardzo pobudzające i naprawdę dodało nam skrzydeł”.

Uwzględnienie w wydarzeniach charytatywnych zarówno zwykłej publiczności, jak i pracowników pierwszej linii, jest kluczowe według Jennifer Fahy, współdyrektor wykonawczej Farm Aid. Coroczne koncerty charytatywne — zainaugurowane przez Williego Nelsona, Neila Younga i Johna Mellencampa w celu zwiększenia świadomości o wyzwaniach rolników rodzinnych — świętowały w zeszłym roku 40-lecie istnienia.

„Cudownie jest widzieć artystkę tego pokolenia, tego nowego młodego pokolenia, która wykorzystuje istniejącą okazję do organizowania takich wydarzeń, dzielenia się sceną i mikrofonem, by podkreślić sprawy ważne dla artystki” — powiedziała Fahy.

Ten artykuł ukazał się pierwotnie na Fortune.com.