Nate Silver: failedgie w wyborach śródokresowych mogą oznaczać „punkt bez powrotu” w „toksycznym” związku GOP z Trumpem
Najważniejsze informacje
- •Wtorkowe wybory śródokresowe odebrały Republikanom większość w Izbie Reprezentantów i Senacie, kończąc jednolitą kontrolę partii nad rządem federalnym.
- •Nate Silver powiązał porażkę GOP z przekonaniem wyborców, że Trump nie dotrzymał obietnic dotyczących cen paliw, wojen zagranicznych i teczek Epsteina.
- •Silver argumentował, że kwestie wojen kulturowych tracą siłę przekonywania, gdy materialne warunki ekonomiczne wyborców nie są zaspokajane.
- •Silver ostrzegł, że jeśli Demokraci wygrają prezydenturę w 2028, ale nie zrealizują programu wyborców, w 2032 może nastąpić zjazd GOP.
- •Silver zauważył, że kandydaci Demokratów do Senatu byli średnio o około 20 lat młodsi niż w poprzednich wyborach śródokresowych, co odzwierciedla zmęczenie wyborców utrwalonymi politycznymi nazwiskami rodów.

Nate Silver — którego oparte na danych prognozy wyborcze uczyniły go jednym z najczęściej śledzonych analityków amerykańskiej polityki — od lat skrupulatnie dokumentuje trwałą więź między prezydentem Donaldem Trumpem a wyborcami Republikanów jako współprowadzący podcast Crooked Media „Still Counting” i autor newslettera „Silver Bulletin”. Ta długoletnia historia sprawia, że jego zdziwienie widząc, jak sojusz nagle zaczyna się chwiać, jest tym bardziej uderzające.
„Jeśli byłeś w, dajmy na to, toksycznym związku, którego toksyczności może początkowo nie dostrzegałeś… czasem jakiś drobny impuls przypomina ci, że »znosiłem to g—— przez długi czas i to po prostu, po prostu nie zadziała«. I przychodzi punkt bez powrotu, i mam wrażenie, że wyborcy właśnie tak zrobili,” powiedział Silver w rozmowie z wydawcą Bulwark Sarah Longwell.
Według sondaży wtorkowe wybory, które zmieciły Republikanów z pozycji większości w Izbie Reprezentantów i Senacie, odzwierciedlały wyraźne przekonanie wyborców, że „obietnice zostały złamane” — a konkretnie obietnice Trumpa dotyczące cen paliw, wojen zagranicznych i teczek Epsteina. Na tyle wyraźne, że ataki na prawa osób transpłciowych i inne kwestie wojen kulturowych, które w poprzednich cyklach zdawały się ratować Trumpa i Republikanów, tym razem nie zdołały ich uratować. Utrata obu izb zakończyła również jednolitą kontrolę partii nad rządem federalnym.
„[Okazuje się, że] to dystrakcja od złej gospodarki. Myślę, że to trochę… prawie nie działa,” powiedział Silver Longwell. „Kiedy ludzie czują, że ich warunki materialne nie są zapewniane, to obchodzi ich g—— wojny kulturowe, prawda? Dopiero kiedy naprawdę czują się zaopiekowani, można wygrywać wyborców z marginesu na kwestiach kulturowych, bo ludzie mają w pewnym sensie luksus, żeby o takich rzeczach myśleć.”
Surowa rzeczywistość, przed którą stoi Partia Republikańska w ten weekend, gdy wyborcy kontynuują usuwanie jej z urzędów dni po wtorkowej klęsce, sprowadza się do faktu, że „wyborcy bardziej lubią ideę Trumpa niż rzeczywistość Trumpa,” powiedział Silver.
„I jesteśmy tak daleko w rzeczywistości Trumpa, jak daleko możemy być przy wyborach na kartkach. I wreszcie Demokraci uzyskali ten niewiarygodnie katartyczny i satysfakcjonujący wynik, z wieloma wiśniami na torcie,” dodał.
Ale sytuacja może się zmienić za kilka lat, gdy wahadło polityczne się wychyli, przestrzegł Silver, jeśli Demokraci nie zrealizują programu wyborców. W tym ujęciu skuteczność rządzenia, a nie kampanijne komunikaty, staje się testem decydującym o trwałości tej zmiany.
„Myślę, że możesz mieć, może jeśli Demokraci wygrają w 2028, możesz mieć zjazd GOP w 2032. … [Prawdopodobny senator] Scott Colom w Missisipi prawdopodobnie byłby zagrożony w 2032 w środowisku nie-D+13, ale myślę, że gorączka partyjna może trochę zelżeć,” powiedział Silver. („D+13” to skrót używany przez analityków wyborczych oznaczający środowisko wyborcze przechylone o 13 punktów na korzyść Demokratów.) „… I to częściowo kwestia pokoleniowa. Jedną z rzeczy, o których mało się mówi, jest to, że kandydaci Demokratów do Senatu są średnio o 20 lat młodsi niż w poprzednich wyborach śródokresowych. I wyborcy wreszcie zraziły się do Clintonów, Cuomo, Trumpów, Bushów i Bidenów, może nawet trochę do Obamów, choć on wciąż pozostaje stosunkowo popularny.”