Miles Taylor: fala sygnalistów przygotowuje się do ujawnienia nadużyć w Białym Domu Trumpa
Najważniejsze informacje
- •Miles Taylor, były zastępca szefa sztabu Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego w pierwszej administracji Trumpa, oświadczył w czwartek, że kolejni współpracownicy rozważają wystąpienie publicznie w sprawie tego, co opisuje jako nielegalną działalność w Białym Domu.
- •Cytowane przez Taylora badanie wykazało, że mniej więcej trzy czwarte federalnych pracowników oświadczyło w 2024 roku, że może zgłaszać nielegalne działania bez obawy o odwet; po pierwszym roku Trumpa ponownie u władzy odsetek ten spadł do 22,5 procenta.
- •Taylor wcześniej ujawnił nieprawidłowości administracji w anonimowym felietonie New York Times z 2018 roku, a później wystąpił jawnie z zarzutami obejmującymi łaski „quid pro quo” oraz postępowanie, które — jak twierdził — niemal wciągnęło Stany Zjednoczone w wojnę nuklearną.
- •Wzywał potencjalnych sygnalistów, aby przygotowywali ujawnienia jako formalne skargi do agencji i komisji kongresowych i korzystali z bezpłatnej pomocy organizacji takich jak Whistleblower Aid i Government Accountability Project.
- •Wskazał także linię informacyjną demokratów w Komisji Nadzoru Izby Reprezentantów oraz portal sygnalistów senackich demokratów, zalecając korzystanie z prywatnego urządzenia i konsultację z prawnikiem.

Były pracownik pierwszej administracji prezydenta Donalda Trumpa oświadczył w czwartek, że kolejni sygnaliści rozważają ujawnienie tego, co opisuje jako szalejącą w Białym Domu „nielegalną działalność”.
Miles Taylor, który pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu Trumpa w Departamencie Bezpieczeństwa Krajowego i zasłynął ujawnianiem sekretów administracji, oświadczył, że kolejne ujawnienia są bliskie. W nocie opublikowanej na Substacku przekazał bezpośrednie wskazówki osobom z otoczenia administracji rozważającym wystąpienie publicznie w sprawie postępowania prezydenta.
„Skieruję tę notę do »potencjalnych« sygnalistów wewnątrz drugiej administracji Trumpa, którzy myślą o wystąpieniu” – napisał Taylor. „Wiem, ilu was jest. Pracujecie w DHS, Departamencie Sprawiedliwości lub Pentagonie. Może odeszliście w minionym roku po tym, jak zostaliście wypchnięci lub zwolnieni, niosąc karton z drobiazgami z biurka i gniot w żołądku z powodu tego, czego byliście świadkami. Milczeliście, bo cena wyrażenia głosu nigdy nie wydawała się wyższa. Nie chcecie zostać zaatakowani ani ryzykować swojej przyszłości finansowej, a być może także zamykać sobie drogi powrotu do administracji.”
Taylor zauważył, że ta obawa znajduje potwierdzenie w twardych danych. W 2024 roku badanie wykazało, że mniej więcej trzy czwarte federalnych pracowników oświadczyło, iż może zgłaszać nielegalne działania bez obawy o odwet. Po rocznej kadencji Trumpa ponownie u władzy wskaźnik ten spadł do zaledwie 22,5 procenta. Ten spadek ma znaczenie, ponieważ skargi pracowników są surowcem nadzoru: gdy pracownicy powstrzymują się od zgłoszeń, mniej zarzutów trafia do agencji i komisji kongresowych uprawnionych do ich badania.
„Innymi słowy” – ostrzegł Taylor – „zastraszanie ze strony Białego Domu działa”.
Taylor mówi z własnego doświadczenia. W 2018 roku był autorem anonimowego felietonu w New York Times, w którym ujawnił nieprawidłowości w administracji Trumpa. W miarę zbliżania się wyborów w 2020 roku wystąpił jawnie, aby szczegółowo opisać kolejne zarzuty, w tym powiązane z „quid pro quo” łaski od Trumpa, deklarowaną chęć ostrzelania migrantów na granicy oraz postępowanie, które – jak twierdził – niemal wciągnęło Stany Zjednoczone w wojnę nuklearną.
„Wystąpienie publicznie kosztowało mnie niemal wszystko” – napisał Taylor, opisując, jak administracja Trumpa próbowała go zdyskredytować i zemścić się na nim. Na podstawie tego doświadczenia wskazał kilka rzeczy, które – jak przyznaje – chciałby wówczas zrobić inaczej.
„Wiele z moich ujawnień nigdy nie dotarło do etapu dochodzenia, mimo że w niektórych przypadki były poważniejsze niż ujawnienia, które doprowadziły do pierwszego impeachmentu Trumpa” – napisał. „Do dziś żałuję, że nie nawiązałem współpracy z organizacją sygnalistów, aby przekształcić każde ujawnienie w odrębną, formalną skargę skierowaną do właściwych agencji i komisji kongresowych. Niech się państwo nie dziwią, ale formalne skargi trudniej zignorować niż sensacyjne nagłówki. Trafiają na biurka dochodzeniowców o właściwej jurysdykcji… tworzą ślad dokumentowy… i zazwyczaj przeradzają się w prawdziwe dochodzenia — które i tak stają się medialną burzą.”
Mając to na uwadze, Taylor wzywał potencjalnych sygnalistów, aby nawiązywali kontakt z organizacjami takimi jak Whistleblower Aid czy Government Accountability Project. Obie grupy zatrudniają byłych pracowników administracji i byłych sygnalistów, którzy bezpłatnie i ekspercko pomagają w przygotowywaniu ujawnień zgodnie z prawem i w poufności oraz „przeprowadzą” informatora przez cały proces.
Taylor dodał, że pracownicy administracji, którzy chcą zgłosić nielegalną działalność, mogą to zrobić również przez linię informacyjną demokratycznej kadry Komisji Nadzoru Izby Reprezentantów lub portal sygnalistów demokratów w Senacie. Zalecił jednak, aby korzystać z prywatnego urządzenia, a nie służbowego, i skonsultować się z prawnikiem.
„Nie będę udawał, że to spacer” – przyznał Taylor, odnosząc się do potencjalnych sygnalistów. „Cena emocjonalna i zawodowa może być wysoka, ale obiecuję, że nie jest wyższa niż koszt przetrzymywania dowodów nieprawidłowości. Od lat obserwuję, co milczenie kosztowało moich byłych kolegów. Skorodowało ich sumienia, charakter i karierę. Doskonale wiem, że świadkowie korupcji tej administracji byli obsypywani obelgami, zastraszani i uciszani. Ale ich nękanie was trwa już zbyt długo. Teraz wasza kolej, by się podnieść — i tym razem nie będziecie stać sami.”
Dla czytelników śledzących dalszy bieg wydarzeń wskaźniki są konkretne: nowe formalne skargi złożone do agencji lub komisji wymienionych przez Taylora oraz ewentualna publiczna reakcja z kanałów urzędowych, które wskazał. To byłyby pierwsze sygnały, czy opisywana przez niego fala nabiera kształtu.