Gdy Demokraci zaczynają mierzyć nowe zasłony w gabinecie przewodniczącego Izby Reprezentantów, narastają pytania, który z urzędników gabinetu prezydenta Donalda Trumpa będzie pierwszym badanym lub postawionym w stan oskarżenia.

Susan Glasser z „The New York Times” rozmawiała w sobotę z Moną Caren dla „The Bulwark” o niektórych z najpoważniejszych problemów stojących przed administracją Trumpa w obliczu jego ostatniej kaczej sesji Kongresu.

Rep. Thomas Massie (R-Ky.) przedłożył już punkty impeachmentu przeciwko sekretarzowi obrony Pete'owi Hegsethowi, który przez całą serię działań wojskowych mogących nosić znamiona zbrodni wojennych popierał prezydenta.

Oprócz ignorowania Kongresu w sprawie wojny z Iranem ośmiopunktowa rezolucja Massie'a dotyczy także operacji wojskowych USA w Wenezueli i Jemenie oraz zarzuca Hegsethowi nielegalne kierowanie operacją ujęcia wenezuelskiego prezydenta Nicolása Maduro bez upoważnienia Kongresu. Projekt rezolucji oskarża go również o dokonywanie zabójstw pozasądowych.

Zgodnie z Konstytucją sekretarze w gabinecie przechodzą taką samą dwuetapową procedurę jak prezydent: prostą większością w Izbie można postawić w stan oskarżenia, natomiast odwołanie wymaga głosów dwóch trzecich senatorów obecnych przy rozprawie. Bez działań kierownictwa Izby lub całej izby punkty wniesione przez pojedynczego członka są zazwyczaj przekazywane do komisji, gdzie mogą utknąć.

Glasser powiedziała, że choć Demokraci mogą mieć wewnętrzne rozbieżności co do szczegółowych polityk dotyczących wojny z Iranem, nie będzie to miało znaczenia, gdy przyjdzie rozliczać Hegsetha. Posunęła się do nazwania jego „zarządzania Departamentem Obrony ... krajową i międzynarodową kompromitacją”.

Glasser przewidziała, że obraz będzie przerażający dla administracji Trumpa, gdy umundurowani generałowie i oficerowie staną na Kapitolu, by wyjaśnić, jakie rady dawali zarówno Trumpowi, jak i Hegsethowi.

„Więc to zobaczycie, myślę, niezależnie od wszystkiego — nawet jeśli Demokraci nie odbiorą Senatu, a jeśli go odbiorą — już teraz słyszymy w Waszyngtonie bardzo żywą debatę o tym, jakie podejście powinni przyjąć w kwestii rozliczalności i śledztw. Czy impeachment został wykluczony? Czy zamiast stawiać tym razem w stan oskarżenia Donalda Trumpa pójdą drogą, którą szli Republikanie?” — pytała, odnosząc się do nieudanej próby impeachmentu byłego sekretarza bezpieczeństwa krajowego Alejandro Mayorkasa.

Było to nawiązanie do lutego 2024 roku, gdy republikańska większość w Izbie postawiła Mayorkasa w stan oskarżenia z powodu jego postępowania, a zdominowany przez Demokratów Senat odrzucił punkty bez przeprowadzania rozprawy.

„Myślę, że naprawdę ironiczne w potencjalnym impeachmencie Pete'a Hegsetha ze stanowiska sekretarza obrony jest to, że sześć z tych ośmiu punktów dotyczy wykonywania przez Pete'a nielegalnych rozkazów prezydenta” — powiedział sen. Mark Kelly (D-Ariz.), emerytowany kapitan marynarki, rozmawiając z gospodarzem podczas wrześniowego Atlantic Festival w Nowym Jorku. „Gdyby nas po prostu posłuchał, nie znalazłby się teraz ... [jako] pierwszy członek gabinetu, którego członek jego własnej partii próbował postawić w stan oskarżenia i usunąć ze stanowiska”.

Żaden sekretarz w gabinecie nie został nigdy skazany i odwołany przez Senat. Jedyny postawiony w stan oskarżenia przez Izbę, sekretarz wojny William Belknap w 1876 roku, zrezygnował przed rozprawą, a Senat uniewinnił go.

Tymczasem relacje jasno pokazują, że Trump jest zarówno zirytowany, jak i znudzony wojną z Iranem i szuka wyjścia. Demokraci mogliby nie tylko pchnąć impeachment Hegsetha naprzód, ale także zawrzeć z Trumpem układ: mógłby on ocalić twarz, „podkładając” Hegsetha, co pozwoliłoby prezydentowi uniknąć winy za tyle porażek — jak sugerował jeden z publicystów już w kwietniu. W każdym razie krótkoterminowymi wskaźnikami będą kwestie proceduralne: czy Izba w ogóle zajmie się punktami Massie'a i czy umundurowani oficerowie zostaną wezwani na Kapitol, by — jak przewiduje Glasser — zdać relację ze swoich rad.