Produkt inwestycyjny na Ethereum może reklamować ekspozycję na staking bez pracy każdego jednostki swojego $ETH. Porównanie europejskich produktów giełdowych (ETP) opublikowane przez Lido 23 października zwraca uwagę na decyzje z zakresu zarządzania gotówką, które stoją za liczbami nagród widocznymi dla inwestorów. Ponieważ Ethereum działa na proof of stake, zastawione udziały pomagają zabezpieczać sieć i zdobywają nagrody denominowane w $ETH — ale to emitent decyduje, jaka część $ETH funduszu jest faktycznie postawiona, a ten szczegół nie wynika z samych nagłówkowych stóp zwrotu.

Według Lido alokacja stakingu, opłaty i zarządzanie płynnością wspólnie kształtują nagrody, jakie dostarcza ETP. Wypłaty z natywnego stakingu zależą od procesów i kolejek sieciowych, podczas gdy zbywalny token stakingowy dodaje rynkową drogę wyjścia, która niesie własne ryzyka wykonania.

Nagrody dotyczą tylko faktycznie zastawionego kapitału

W nowej nocie instytucjonalnej Lido argumentuje, że produkty utrzymujące niezastawiony bufor płynności mogą zarabiać nagrody na mniej niż pełnej ekspozycji $ETH. Spółka promuje płynny staking jako alternatywę i przywołuje produkt WisdomTree oparty na stETH jako przykład — choć Lido ma komercyjny interes w tym porównaniu, ponieważ stETH to własny płynny token stakingowy Lido.

Arytmetyka jest prosta, nawet bez rankingowania funduszy. W ilustracyjnym produkcie trzymającym 100 $ETH, niezastawiony bufor 20 $ETH pozostawiłby 80 $ETH generujące nagrody ze stakingu. Gdyby zastawiona część zarobiła 3% w ciągu roku,produkowałaby 2,4 $ETH przed opłatami i innymi korektami. To hipotetyczne założenia, nie prognoza ani podawana stopa zwrotu produktu.

Niezastawiony bufor niekoniecznie jest zmarnowanym kapitałem. Może zapewniać płynność, gdy pojawiają się umorzenia lub gdy inne procesy trwają. Użyteczne pytanie brzmi, jaką korzyść operacyjną kupuje bufor i ile nagród produkt w zamian traci.

Dokumentacja wypłat Ethereum wyjaśnia, że walidatory kończące działanie przechodzą przez procesy sieciowe, a popyt może wpływać na harmonogram, przy czym sieć ogranicza, ile walidatorów może jednocześnie aktywować się lub kończyć działanie. Potrzeba spełnienia komercyjnego terminu przez fundusz nie przyspiesza protokołowej kolejki.

Płynny staking zamienia jedno ograniczenie na inny rynek

Zbywalne roszczenie do zastawionego $ETH można sprzedać bez czekania na zakończenie działania każdego walidatora. Ale sprzedaż wymaga kupujących po akceptowalnej cenie, a zbywalność nie gwarantuje, że transakcja zostanie wykonana po wartości używanej w wycenie funduszu.

Podczas zwykłego handlu animatorzy rynku mogą skutecznie wypełniać tę lukę. W warunkach stresu ważniejsze stają się ilość dostępnej płynności i koszt absorpcji zlecenia. Struktura wspierająca pełny staking może nadal stanąć przed trudną decyzją wykonawczą, gdy wielu posiadaczy jednocześnie szuka płynności.

Szerszy wniosek pokrywa się z produktami na Bitcoina wykorzystującymi opcje do zarządzania ryzykiem spadków: nazwa aktywa bazowego nie może w pełni opisać wypłaty inwestora. Podobnie proces zbadany w likwidacji funduszu CoinShares pokazuje, dlaczego zasady umorzenia zasługują na uwagę przed nadejściem terminu. Handel udziałem i wycofanie jego ekspozycji bazowej to odrębne operacje.

Relacja NewsBTC o korporacyjnym stakingu Ethereum dodaje kolejne porównanie: posiadacz akcji właśności firmy z decyzjami finansowymi i zarządczymi, a nie prostego stanu zastawionych monet.

Nota Lido jest więc najbardziej użyteczna jako impuls do zbadania kompletnej struktury. Alokację, podział nagród netto, ustalenia płynności i głębokość rynku trzeba czytać łącznie, zanim dwa nagłówkowe stopy stakingu będzie można sensownie porównać — a te zmienne są zazwyczaj określone w prospekcie emitenta i dokumentach produktu, gdzie wielkość bufora płynności można sprawdzić bezpośrednio.

Napisane przez News Desk, zredag przez Samuela Rae.