Lagos Life, przeglądarkowa gra symulacyjna osadzona w Lagos, przekroczyła 1 milion graczy w ciągu trzech dni od premiery. ChatGPT potrzebował pięciu dni, by osiągnąć ten sam wynik po swoim debiucie w listopadzie 2022 roku — start, który sam uchodził za jeden z najszybszych wśród aplikacji konsumenckich w historii.

O 7:15 rano 5 października licznik na żywo gry pokazywał 1 173 086 łącznej liczby graczy, 55 083 użytkowników online oraz 9 122 244 wizyt od początku działania. Poza samymi liczbami wskazują one na większą historię niż jeden wiralowy hit: dla gier nigeryjskich prawdziwą barierą mógł być dostęp — a nie popyt.

Link pokonał sklep z aplikacjami

Lagos Life przenosi graczy do wersji miasta w stylu The Sims. Spotykają się, czatują, kupują wirtualne działki, prowadzą firmy i spędzają noce w klubach takich jak Quilox — wszystko w przeglądarce. Deweloper Shalom Rayhamen przyznał we wcześniejszym poście na X, że gra była inspirowana The Sims 3 oraz Lagos Run od Eureki.

Nie ma pobier, nie ma listingu w sklepie z aplikacjami ani wysokich kosztów danych. Gracz klika link na X lub TikToku, tworzy awatara i wirtualnie ląduje na ulicach Lagos. Ten model dystrybucji ma znaczenie na rynku, gdzie rozmiar pobierania i koszty danych mobilnych często decydują o tym, które aplikacje zostaną zainstalowane.

Google Trends odzwierciedla ten skok. Zainteresowanie wyszukiwaniem „Lagos life” w Nigerii wzrosło o ponad 5 000% w porównaniu z poprzednim tygodniem, osiągając szczyt około godziny 22:00 4 października. Największe zainteresowanie odnotowano w stanach Ekiti, Ogun, Osun i Lagos, a zapytania „lagos life app” i „lagos life game” należały do najszybciej rosnących.

Nathan, dyrektor generalny Terra Industries, odniósł się do sukcesu gry na X, pisząc, że „gry symulacyjne wchodzą w nową erę” doświadczeń zlokalizowanych.

Co pokazują wcześniejsze nigeryjskie hity

Szybkość jest nowa dla tego ekosystemu; schemat już nie. W Afryce jest ponad 400 milionów graczy, jednak większość zaangażowania trafiało do globalnych tytułów takich jak PUBG Mobile, CODM, Free Fire czy Candy Crush — produktów wspieranych przez budżety marketingowe wydawców i umieszczenie w sklepach z aplikacjami, z czym niewiele afrykańskich studiów może się równać. Lokalne hity zazwyczaj budowały swoją publiczność powoli.

Gamsole, jedno z pionierskich nigeryjskich studiów, przekroczyło 10 milionów pobrań na całym świecie w ramach swojego katalogu, w tym dzięki Gidi Run, ale gromadziło je przez lata za pośrednictwem Windows Phone i sklepów z aplikacjami na Androida. Kukulu etiopskiego studia Qene Games osiągnęło setki tysięcy pobrań i zdobyło międzynarodowe nagrody tą samą drogą.

Lagos Run, gra zręcznościowa w stylu danfo, która zainspirowała Lagos Life, zdobyła ponad 4 miliony wyświetleń w mediach społecznościowych w ciągu kilku dni od zapowiedzi, ale była to gra jednosesyjna typu runner. Lagos Life przekształciło tę uwagę w trwały świat multiplayer.

Inne produkty konsumenckie potrzebowały znacznie więcej czasu, by osiągnąć 1 milion użytkowników: Instagram około 2,5 miesiąca, Spotify pięć miesięcy, Facebook 10 miesięcy, a Netflix 3,5 roku.

Utrzymanie graczy i bóle wzrostu

Milion graczy to jeszcze nie milion stałych użytkowników. Kilka minut spędzonych na eksploracji mapy lic się do sumy, a wiralowe gry przeglądarkowe często tracą użytkowników, gdy ciekawość mija. Nie wiadomo, czy Lagos Life zatrzyma swoją publiczność.

Strona gry zawiera już reklamy, co rodzi pytania o przychody i koszty serwerów przy tej skali — współbieżność na poziomie odnotowanym przez licznik, 55 083 użytkowników online jednocześnie, to punkt, w którym koszty hostingu rosną z każdą sesją. Ekonomia w grze musiała zostać zresetowana po tym, jak zhakowane konta wygenerowały salda liczone w bilionach nairów. Zespół usunął te salda, przywrócił legalne środki i dodaje funkcje takie jak podatek dochodowy. Gracze żartowali sobie z tego incydentu, mówiąc, że nie chcą realnych życiowych zmagań w grze.

Jeśli Lagos Life utrzyma swoją publiczność, pokaże to, że nigeryjskim graczom nie brakowało zainteresowania grami zbudowanymi wokół ich własnego życia — brakowało im tanich sposobów, by do nich dotrzeć.