Robert Kiyosaki nazywa rozszerzone wykupy obligacji skarbowych QE i ponownie popiera Bitcoina

Autor „Rich Dad Poor Dad” Robert Kiyosaki jeszcze mocniej postawił na Bitcoina, złoto i srebro po tym, jak amerykański Departament Skarbu zwiększył operacje wykupu długu o długich terminach zapadalności, zrównując ten ruch z drukowaniem pieniądza i ostrzegając, że posiadacze dolarów mogą stracić najwięcej.

Kiyosaki nazywa wykupy obligacji skarbowych drukowaniem pieniędzy

Odnowione obawy o dolara skłoniły autora do poparcia aktywów o ograniczonej podaży po tym, jak określił rozszerzone wykupy długu przez amerykański Departament Skarbu jako ilościowe luzowanie. W poście z 22 sierpnia na X powiązał zmianę polityki z ryzykiem inflacji i zachęcał odbiorców do wyboru Bitcoina, złota, srebra i wybranych nieruchomości. „Printing more fake $,” — stwierdził Kiyosaki.

Decyzja Departamentu Skarbu zwiększa skalę operacji wspierających płynność poprzez wykupy papierów nominalnych w przedziałach zapadalności od 10 do 20 lat oraz od 20 do 30 lat. W komunikacie z 19 sierpnia dotyczącym rozszerzenia wykupów długoterminowych wartość każdej operacji podniesiono z 2 miliardów dolarów do co najmniej 4 miliardów dolarów, ze skutkiem od 9 września do 4 listopada. Kiyosaki stwierdził: “US Treasury announces another round of QE (Quantitative Easing) aka printing fake $.”

Rozszerzone operacje przedłużają program wspierania płynności uruchomiony przez Departament Skarbu w 2024 roku, będący jego pierwszą regularną akcją wykupów od ponad dwóch dekad, ukierunkowaną na starsze, trudniejsze w obrocie papiery w celu poprawy warunków handlu na największym rynku obligacji rządowych na świecie. Departament Skarbu zazwyczaj przedstawia plany wykupów w kwartalnych komunikatach refundingowych towarzyszących szacunkom potrzeb pożyczkowych, dlatego to właśnie tam należy sprawdzać, czy operacje będą kontynuowane poza ogłoszonym harmonogramem.

Rentowności długoterminowe wzrosły przed ogłoszeniem, a 30-letnie obligacje skarbowe osiągnęły 18 sierpnia 5,34%, najwyższy poziom od 19 lat. Po ujawnieniu większej skali operacji stopa 30-letnia spadła do 5,184%. Długoterminowe rentowności obligacji skarbowych wpływają na koszty finansowania w całej gospodarce, w tym na kredyty hipoteczne i finansowanie przedsiębiorstw, dlatego utrzymujące się ruchy na długim końcu krzywej przyciągają dużą uwagę.

Choć oba programy dotyczą papierów rządowych, wykupy obligacji skarbowych i ilościowe luzowanie działają poprzez różne instytucje i służą różnym deklarowanym celom. Departament Skarbu finansuje swoje odkupy ze środków uzyskanych ze sprzedaży długu oraz z gotówki już utrzymywanej w funduszu ogólnym, więc jeden papier zastępuje inny zamiast wprowadzania nowych pieniędzy do obiegu. Z kolei ilościowe luzowanie opisuje zakupy aktywów na dużą skalę, które bank centralny wykorzystuje jako narzędzie polityki pieniężnej. Działanie Departamentu Skarbu samo w sobie nie stanowi programu QE Rezerwy Federalnej.

Spadek dolara wzmacnia ostrzeżenie Kiyosakiego o inflacji

Kiyosaki przedstawił także spadek indeksu U.S. Dollar Index jako dowód na to, że inflacja przyspieszy, a oszczędzający w gotówce stracą siłę nabywczą. Jak powiedział: “DXY (index of purchasing power of dollars) crashes, which means inflation booms… which means savers of fake $ are the biggest losers.” Jego sformułowanie odzwierciedla ocenę, a nie bezpośredni pomiar inflacji konsumenckiej.

DXY mierzy dolara względem sześciu walut obcych, przy czym euro ma największą wagę, zamiast bezpośrednio śledzić, co można kupić za dolary w Stanach Zjednoczonych. Komunikat Departamentu Skarbu przyczynił się do odnowienia dyskusji o tzw. debasement trade, gdy dolar osłabł, a aktywa o ograniczonej podaży zyskiwały. Niższy odczyt DXY nie powoduje jednak automatycznie odpowiadającego mu wzrostu cen konsumenckich.

Autor publikacji finansowych powiązał edukację ze zdolnością identyfikowania aktywów, które mogą zachować lub zwiększyć wartość w okresach inflacji. Autor „Rich Dad Poor Dad” doradził:

“Facts are educated investors who invest in assets that go up in value, such as gold, silver, bitcoin, some real estate, get richer… while people who are financially uneducated, and invest in fake assets get poorer.”

“Facts are educated investors who invest in assets that go up in value, such as gold, silver, bitcoin, some real estate, get richer… while people who are financially uneducated, and invest in fake assets get poorer.”

Dług federalny przekroczył 40 bilionów dolarów przed opublikowaniem ostrzeżenia Kiyosakiego, co nadało kontekst jego obawom o zadłużenie. Zestaw danych Treasury’s Debt to the Penny wskazywał, że łączny dług publiczny w obrocie wynosił około 40,03 biliona dolarów 20 sierpnia, w tym 32,28 biliona dolarów w rękach społeczeństwa i 7,75 biliona dolarów w zasobach międzyrządowych.

Kilka dni wcześniej Kiyosaki wskazał prognozy złota po 10 000 dolarów i srebra po 200 dolarów oraz określił srebro jako swój preferowany wybór na sierpień.

Bitcoin i złoto pozostają centralne w jego strategii

Najnowsza wypowiedź kontynuuje wieloletni argument Kiyosakiego, że dług publiczny, słabość waluty i inflacja zagrażają tradycyjnym oszczędnościom. W lipcu ostrzegł, że globalne spowolnienie może zrujnować wiele osób, jednocześnie nagradzając tych, którzy są przygotowani na poważne zakłócenia rynkowe. To szersze ostrzeżenie o krachu łączyło niestabilność finansową z długiem USA i słabnącymi obligacjami, choć jego opis amerykańskiej gospodarki jako „bankrupt” był osobistą charakterystyką.

Bitcoin pozostaje centralnym elementem preferowanej odpowiedzi Kiyosakiego na te ryzyka, obok złota i srebra, mimo znacznej zmienności wszystkich trzech aktywów. Jego optymistyczne podejście do Bitcoina w kontekście wcześniejszego ostrzeżenia o inflacji łączyło rosnący dług publiczny i potencjalne kreowanie pieniądza ze słabnącymi walutami fiducjarnymi. Takie warunki nie gwarantują, że jakikolwiek konkretny aktyw wzrośnie lub zachowa siłę nabywczą.

Autor zakończył wiadomość z 22 sierpnia powrotem do edukacji finansowej, argumentując, że większym kosztem nie jest czas ani pieniądze wydane na naukę inwestowania, lecz potencjalne korzyści, które ludzie tracą, gdy nie rozpoznają szans finansowych.