W obliczu presji na marże rolnik z północno-środkowej Iowa mówi, że utrzymanie kosztów nakładów pod kontrolą stało się krytyczne dla jego gospodarstwa.

Joe Roberts, który uprawia kukurydzę, soję i rośliny okrywkowe w okolicach Belmond w stanie Iowa, mówi portalowi Brownfield, że badania gleby odgrywają dużą rolę w jego decyzjach zarządczych.

„Chodzi o to, żeby wiedzieć, co jest w glebie, i stosować tylko to, czego potrzebujemy”, powiedział. „A poza tym dzielimy nawożenie azotem na dwie aplikacje”.

Dzielenie aplikacji azotu — stosowanie części składnika przed siewem lub w jego trakcie, a reszty w okresie wegetacyjnym — to powszechnie stosowana praktyka w produkcji kukurydzy, mająca na celu dopasowanie dostępności składników pokarmowych do potrzeb roślin. Podejście to może również ograniczyć ryzyko strat azotu wskutek wymywania i denitryfikacji, co stanowi szczególny problem w słabo przepuszczalnych glebach występujących w części Pasa Kukurydzowego.

Roberts mówi, że ceny nawozów są obecnie najwyższe, jakie kiedykolwiek pamięta.

„Szczęśliwie trafiłem na najwyższe w mojej karierze rolniczej ceny kukurydzy. Widzę, jak ceny nawozów stale rosną. Nigdy w moim gospodarstwie nie było takich niskich cen nawozów”, powiedział.

Opisywana przez Robertsa presja odzwierciedla szersze warunki, z jakimi mierzą się producenci roślin polowych. Iowa jest największym w kraju producentem kukurydzy i soi, a nawozy stanowią istotną część tamtejszych kosztów produkcji. Ceny nawozów gwałtownie wzrosły w latach po 2020 roku, czemu sprzyjały m.in. podwyższone ceny gazu ziemnego — kluczowego surowca do produkcji nawozów azotowych — oraz zakłócenia dostaw związane z wojną w Ukrainie; następnie obniżyły się ze szczytów z 2022 roku, ale pozostają historycznie wysokie.

Poza gospodarką składnikami pokarmowymi Roberts mówi, że zarządzanie przepływami pieniężnymi często oznacza odkładanie części kosztów nakładów, gdy pojawia się taka możliwość.

Badanie gleby, polegające na laboratoryjnej analizie poziomów składników pokarmowych, takich jak fosfor, potas i pH, jest standardowym narzędziem agronomicznym stosowanym przez rolników do ustalania dawek nawozów. W okresach wysokich cen nawozów praktyka ta jest powszechnie zalecana producentom roślin polowych jako sposób na unikanie nadmiernego nawożenia. Uniwersyteckie służby doradcze, w tym Iowa State University, zalecają zazwyczaj pobieranie próbek co dwa do czterech lat w celu śledzenia zmian poziomów składników pokarmowych w czasie.

Nawozy to jeden z największych zmiennych kosztów nakładów dla producentów kukurydzy i soi, a wzrosty cen w ostatnich latach przyczyniły się do wzmożonej kontroli wydatków na nakłady w całym Pasie Kukurydzowym. Praktyki opisywane przez Robertsa — precyzyjne dozowanie składników pokarmowych i dzielone nawożenie azotem — wpisują się w szerszą koncepcję stewardshipu składników pokarmowych 4R, promowaną przez branżę nawozową i uczelnie przyznające grunty (land-grant universities), która kładzie nacisk na stosowanie właściwego źródła składnika w odpowiedniej dawce, czasie i miejscu.