Proponowana globalna cena carbon dla żeglugi przetrwała kolejny wymagający tydzień w International Maritime Organization (IMO), przy czym wyraźna większość krajów nadal popiera podstawową architekturę Net-Zero Framework przed decydującą rundą negocjacji w grudniu.

W zeszłym tygodniu w spotkaniu ISWG-GHG 22 w Londynie wzięło udział prawie 1200 delegatów, podczas którego rządy próbowały przezwyciężyć podziały, które w zeszłym roku uniemożliwiły formalne przyjęcie ram.

Podczas sesji 38 krajów zabierających głos wprost poparło wycenę carbon i związany z nią mechanizm przychodowy, podczas gdy 17 krajów – głównie państwa wydobywające ropę naftową – sprzeciwiło się temu mechanizmowi.

Ramy mogłyby generować szacunkowo od 10 do 15 miliardów dolarów rocznie. Przychody mają służyć nagradzaniu wczesnego wdrażania paliw o zerowej i bliskiej zerowi emisyjności oraz wspierać sprawiedliwą transformację, szczególnie w krajach rozwijających się. W przypadku przyjęcia stałyby się pierwszym globalnym mechanizmem wyceny carbon obejmującym cały sektor gospodarki – kamieniem milowym uważnie obserwowanym przez inne obszary gospodarki transportowej i energetycznej.

Stawka jest istotna dla polityki klimatycznej: żegluga międzynarodowa odpowiada za około 3% globalnych emisji gazów cieplarnianych, a zrewidowana strategia IMO z 2023 roku zobowiązuje państwa członkowskie do osiągnięcia zerowej emisji netto z żeglugi około 2050 roku, z orientacyjnymi punktami kontrolnymi: redukcją o 20%-30% do 2030 roku i 70%-80% do 2040 roku w porównaniu z poziomem z 2008 roku. Negocjowana ścieżka intensywności paliwowej jest głównym mechanizmem realizacji tych bliższych celów.

Mimo to liczne istotne kwestie pozostają nierozstrzygnięte. Analiza UCL sugerowała, że początkowa globalna ścieżka redukcji intensywności paliwowej może zostać złagodzona około 2030 roku, zanim stanie się znacznie bardziej stroma ku 2040 roku. Propozycje dotyczące nagród, handlu nadwyżkami jednostek oraz mechanizmów zgodności również pozostają przedmiotem negocjacji.

Propozycja Japonii, aby zastąpić scentralizowaną wycenę GHG składkami kierowanymi przez armatorów, zyskała niewielkie poparcie. Natomiast sugestia Chin, aby płatności za zgodność i nagrody mogły być rozliczane w ramach jednej transakcji, przyciągnęła szersze wsparcie.

„Diabeł tkwi nadal w szczegółach” – ostrzegła grupa badawcza Shipping and Oceans Research Group z UCL, zaznaczając, że mimo bardziej kooperatywnej atmosfery kilka ważnych elementów pozostaje wciąż otwartych.

Jesse Fahnestock, dyrektor ds. dekarbonizacji w Global Maritime Forum, powiedział, że państwa członkowskie wykazały „ciągłą gotowość do znajdowania wspólnego gruntu”, ale ostrzegł, że poziom ambicji musi pozostać wystarczający, aby wspierać długoterminowe inwestycje w żeglugę o zerowej emisji.

Negocjatorzy stoją teraz przed skrajnie napiętym harmonogramem. Kolejna grupa robocza techniczna spotka się od 23 do 27 listopada, bezpośrednio po niej odbędzie się MEPC 85 od 30 listopada do 3 grudnia. Nadzwyczajna sesja MEPC, która w zeszłym roku została odroczona, ma zostać wznowiona 4 grudnia.

Net-Zero Framework uzgodniono co do zasady w kwietniu 2025 roku, jednak jego przyjęcie zostało opóźnione po zdecydowanym sprzeciwie Stanów Zjednoczonych i Arabii Saudyjskiej.

(Źródło: Splash247)