Marianna Hunt, osobista specjalistka finansowa z Fidelity, powraca, aby odpowiadać na pytania czytelników dotyczące finansów osobistych. Tym razem czytelnik pyta, jak osiągnąć emeryturę w wysokości 1 mln funtów.

P. Mam 32 lata i zarabiam 50 000 funtów rocznie. Obecnie mam tylko około 55 000 funtów na emeryturze i chcę zwiększyć tę kwotę do 1 mln funtów do 60. roku życia. Co muszę zrobić, aby to osiągnąć?

O. Wyznaczenie celu emerytalnego tak wcześnie w karierze to dobra pozycja wyjściowa. Mając prawie trzy dekawy przed sobą, potencjalny wzrost wartości inwestycji może wykonać większość ciężkiej pracy. Kwota 1 mln funtów ma też historyczne znaczenie dla brytyjskich oszczędzających: przez długi czas była kojarzona z dożywotnim limitem emerytalnym — limitem oszczędności emerytalnych korzystających z ulg podatkowych, zniesionym w kwietniu 2024 roku — co uczyniło z 1 mln funtów psychologiczny punkt odniesienia dla wielu planów emerytalnych.

Po przeanalizowaniu liczb za pomocą narzędzia do modelowania finansowego Fidelity Hunt szacuje, że aby osiągnąć milionowy majątek emerytalny, łączne składki równowartości około 13 procent wynagrodzenia musiałyby trafiać na emeryturę co roku od teraz do 60. roku życia. Co istotne, ten 1 mln funtów to prognozowana wartość nominalna majątku w wieku 60 lat, a nie 1 mln funtów w dzisiejszych pieniądzach.

Obciążenie składkami zależy od statusu zatrudnienia. Osoba samozatrudniona musiałaby wpłacać całe 13 procent osobiście. Uprawniony pracownik objęty automatycznym zapisem zwykle otrzymywałby od pracodawcy co najmniej trzy procent kwalifikowanych zarobków, a wielu pracodawców wpłaca więcej lub dopasowuje dodatkowe składki. Zgodnie z zasadami automatycznego zapisu minimalne składki są obliczane jako osiem procent kwalifikowanych zarobków, z czego co najmniej trzy procent musi pochodzić od pracodawcy — znacznie poniżej 13 procent wymaganych w modelowanym scenariuszu, dlatego potrzebne jest świadome dodatkowe oszczędzanie.

Kluczowe zastrzeżenie: kwalifikowane zarobki nie oznaczają całkowitego wynagrodzenia. Kwalifikowane zarobki obejmują obecnie kwoty między 6 240 a 50 270 funtów rocznie, więc jeśli składki są obliczane od kwalifikowanych zarobków, osoba oszczędzająca może musieć wpłacać wyższy odsetek osobisty, aby zapewnić, że równowartość 13 procent całkowitego wynagrodzenia trafia na emeryturę.

Projekcje zakładają inflację na poziomie 2,5 procenta rocznie, płynny wzrost zarobków wraz z inflacją, średnioroczne stopy zwrotu z inwestycji na poziomie 6,61 procenta oraz opłaty emerytalne w wysokości 0,41 procenta. Przy tych założeniach cel wydaje się osiągalny, szczególnie jeśli zarobki będą rosły szybciej niż inflacja.

Po co chcesz te pieniądze?

Bardziej istotne pytanie, zdaniem Hunt, brzmi: do czego faktycznie ma służyć ten milionowy majątek — jaki styl życia na emeryturze ma finansować. Sama liczba jest nieco bez znaczenia, jeśli osoba oszczędzająca nie wie, co te pieniądze mogą kupić.

I choć 1 mln funtów brzmi dziś jak ogromna suma, blisko trzy dekady inflacji oznaczają, że 1 mln funtów w wieku 60 lat kupi znacznie mniej niż obecnie.

Rozważmy emeryta w wieku 60 lat z emeryturą w wysokości 1 mln funtów, który chce cieszyć się „umiarkowanym” stylem życia na emeryturze. Zgodnie z danymi organizacji branżowej Pensions UK taki styl życia obejmuje około 59 funtów tygodniowo na zakupy spożywcze, małe trzyletnie auto wymieniane co siedem lat, dwutygodniowy wakacyjny pobyt all inclusive w hotelu trzygwiazdkowym nad Morzem Śródziemnym oraz długi weekendowy wypoczynek poza szczytem sezonu w Wielkiej Brytanii. Dla jednoosobowego gospodarstwa domowego całkowity koszt szacuje się na 32 700 funtów rocznie w dzisiejszych pieniądzach. Dane te zakładają, że emeryt jest właścicielem domu, więc każda osoba płacąca nadal czynsz lub ratę kredytu musi uwzględnić to dodatkowo.

Przy równoważnym stylu życia Hunt oblicza, że milionowy majątek emerytalny mógłby zostać wyczerpany około 82. roku życia, nawet przy założeniu otrzymywania pełnej emerytury państwowej od 68. roku życia. Wiek emerytalny państwowy ma ustawowo wzrosnąć do 67 lat między 2026 a 2028 rokiem, a kolejne podniesienie do 68 lat ma wejść w życie między 2044 a 2046 rokiem — w ramach przewidywanego okna emerytalnego tej osoby — co warto mieć na uwadze przy planowaniu, kiedy rozpoczną się świadczenia emerytalne.

Dane Urzędu Statystyki Narodowej sugerują, że średnia oczekiwana długość życia 32-letniego mężczyzny wynosi 84 lata, natomiast kobieta w tym samym wieku ma żyć do 88 lat. Odpowiednio mają 42- i 55-procentową szansę dożycia 90 lat. Istnieje zatem znaczące ryzyko — i to niemałe — przeżycia własnych oszczędności.

W modelowanym scenariuszu zwiększenie łącznych składek emerytalnych do około 19 procent wynagrodzenia mogłoby umożliwić utrzymanie tego stylu życia znacznie dłużej. Przy takim poziomie składek osoba oszczędzająca mogłaby osiągnąć 60 lat z emeryturą o wartości prawie 1,4 mln funtów. Nawet wtedy Hunt szacuje, że prywatne oszczędności emerytalne mogłyby zostać wyczerpane około 95. roku życia, choć według założeń dochody z emerytury państwowej nadal by napływały.

Oczywiście wiele osób w wieku 90 lat nie będzie wydawać tyle, ile w wieku 60 lat, więc możliwe może być stopniowe zmniejszanie wydatków w czasie, aby pieniądze wystarczyły na dłużej.

Zmieniający się krajobraz

n
Hunt podkreśla, że projekcje te zakładają płynne średnie stopy zwrotu z inwestycji. W rzeczywistości rynki rosną i spadają, a poważny spadek na początku emerytury mógłby mieć szczególnie istotny wpływ na to, jak długo wystarczy majątek. Modelowanie nie uwzględnia również istotnych wydatków w późniejszym życiu, takich jak opieka długoterminowa.

Decydując, ile chcieć mieć na emeryturze do 60. roku życia, Hunt sugeruje najpierw pomyśleć o tym, kiedy chcemy przejść na emeryturę i jaki styl życia chcemy prowadzić potem, a następnie sprawdzić, czy plan wytrzyma wstrząsy takie jak krach na rynku, skok inflacji czy koszty opieki, oraz jak długo pieniądze mogą być potrzebne.

Sugeruje ona również rozważenie, czy oszczędzanie na koncie ISA równolegle z emeryturą może być rozsądne. Emerytura może być niezwykle efektywnym podatkowo sposobem oszczędzania na emeryturę, szczególnie dzięki ulgom podatkowym — składki korzystają z ulgi według krańcowej stopy podatku dochodowego, a większość podstawowych podatników otrzymuje 25-procentowy bonus do składek — oraz, w przypadku pracowników, składkom pracodawcy. Kompromis polega na tym, że środków zwykle nie można pobrać do osiągnięcia „normalnego minimalnego wieku emerytalnego” — obecnie 55 lat dla większości osób, z wzrostem do 57 lat od kwietnia 2028 roku. W przypadku ISA środki można wypłacić w dowolnym momencie.

Obie formy różnią się także pod względem podatkowym. W przypadku emerytury składki co do zasady korzystają z ulgi podatkowego, a wypłaty mogą być częściowo wolne od podatku — typowo pierwsze 25 procent według obowiązujących przepisów — ale poza tym mogą podlegać podatkowi dochodowemu. W przypadku ISA wpłaty dokonywane są ze środków już opodatkowanych, ale wypłaty są wolne od brytyjskiego podatku dochodowego. Posiadanie oszczędności zarówno na emeryturze, jak i na kontach ISA mogłoby potencjalnie zapewnić większą elastyczność i więcej opcji w momencie przejścia na emeryturę.

Milionowa emerytura to ambitny, ale potencjalnie osiągalny cel, konkluduje Hunt. Ważniejszym celem jest jednak zbudowanie planu emerytalnego, który może zapewnić pożądany styl życia tak długo, jak może być potrzebny.

Nie jest to porada finansowa. Jeśli nie masz pewności, co jest dla Ciebie odpowiednie, skonsultuj się z wykwalifikowanym doradcą finansowym.

Masz pytanie dotyczące finansów osobistych do naszego eksperta? Napisz na adres asktheexpert@cityam.com