Wsparcie publiczne dla zielonej żeglugi rozprzestrzenia się w głównych regionach świata, ale rządy wybierają zauważalnie różne drogi, aby wprowadzić paliwa i statki o niskiej i zerowej emisji do użytku komercyjnego. Impulsem jest zaostrzanie międzynarodowych przepisów: Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) przyjęła w 2023 roku zrewidowaną strategię gazów cieplarnianych, zakładającą osiągnięcie netto zerowej emisji w żegludze międzynarodowej około 2050 roku, a Unia Europejska objęła emisje morskie swoim systemem handlu emisjami oraz rozporządzeniem FuelEU Maritime, które karze paliwa o wyższej emisyjności w cyklu życia.

Europa: budowa całego łańcucha dostaw

Kilka państw europejskich rozwija jednocześnie różne ogniwa łańcucha dostaw — od produkcji paliw po statki i infrastrukturę bunkrową.

Niemcy otworzyły w tym miesiącu nabór wniosków w ramach pierwszego konkursu nowego programu żeglugi śródlądowej, udostępniając do 70 milionów euro (82 miliony dolarów) na zielone korytarze żeglugi śródlądowej. Finansowanie obejmuje przebudowę statków, produkcję i magazynowanie odnawialnego wodoru i energii elektrycznej oraz infrastrukturę ładowania i bunkrowania paliw alternatywnych.

Norweska Enova wspierała obie strony równania popytowo-podażowego. W czerwcu przyznała 344 miliony NOK (36 milionów dolarów) firmie LH2 Shipping na statki napędzane wodorem, a w grudniu ubiegłego roku 442 miliony NOK (46 milionów dolarów) firmie Azane Infrastructure na trzy terminale do bunkrowania amoniaku.

Holandia koncentruje 103 miliony euro (120 milionów dolarów) pomocy państwowej na nowych budowlach i przebudowach statków napędzanych odnawialnym metanolem i odnawialnym wodorem w latach 2027–2031. Finlandia poszła dalej w górę łańcucha, przyznając ulgi inwestycyjne podatkowe do 118,6 miliona euro (138 milionów dolarów) dla ETFuels Finland na planowaną fabrykę e-metanolu o zdolności 110 000 ton rocznie, której produkcja ma trafiać do klientów żeglugowych i przemysłowych.

Azja: nacisk na czystsze statki

Dwa azjatyckie programy koncentrują się bardziej bezpośrednio na tym, by czystsze statki wypływały na wodę.

Japonia otworzyła nabór wniosków w ramach pięcioletniego programu o budżecie 15,1 miliarda JPY (95 milionów dolarów), dotującego wyposażenie statków napędzanych wodorem, amoniakiem, metanolem i bateryjnie, z kwotą 1,2 miliarda JPY (około 8 milionów dolarów) zarezerwowaną na ten rok. Statki napędzane wodorem, amoniakiem i bateryjnie mogą otrzymać wsparcie pokrywające do połowy kosztów kwalifikowanych, w porównaniu z jedną trzecią dla statków metanolowych i hybrydowych. Statki oceaniczne kwalifikują się tylko w przypadku napędu wodorowego lub amoniakowego.

Hongkong przeznaczył około 34 milionów HKD (około 4 milionów dolarów) na trzyletnie schematy oferujące ulgi w opłatach portowych statkom zasilanym, bunkrowanym lub przewożącym zatwierdzone paliwa alternatywne, a także zachęty dla statków na paliwa alternatywne zarejestrowanych pod jego banderą.

Ameryka Północna: na razie rozdrobniona

Wsparcie w Ameryce Północnej pozostaje na razie bardziej fragmentaryczne, podzielone między pojedyncze porty, projekty infrastrukturalne i proponowane finansowanie federalne.

Quebek przeznaczył około 5 milionów CAD (3,5 miliona dolarów) na instalację zasilania nadbrzeżnego w porcie Québec.

Port Long Beach oferuje 1 milion dolarów pierwszemu statkowi oceanicznemu, który zbunkruje metanol na „skalę komercyjną” w tym porcie amerykańskim. Zarząd portu szacuje, że obecnie operacja bunkrowania metanolem kosztuje około 1,5 miliona dolarów, w porównaniu z około 1 milionem dolarów za konwencjonalne paliwa okrętowe. Połowa nagrody ma pokryć tę szacowaną różnicę 500 000 dolarów, a pozostała część pomóc w pokryciu kosztów dodatkowych, takich jak pozwolenia oraz nowe procedury operacyjne i bezpieczeństwa.

Znacznie większa amerykańska interwencja została zaproponowana, ale jeszcze się nie zmaterializowała. Posłanki Nanette Barragán i Troy Carter wraz z senatorem Chrisem Van Hollenem ponownie wnioskowali w czerwcu ustawę Next Generation Shipping Act. Projekt przewiduje 1 miliard dolarów rocznie na statki o potencjale zerowej emisji, przebudowy, badania oraz infrastrukturę czystych paliw i ładowania. „Ustawa pomogłaby także Stanom Zjednoczonym nadążyć za innymi krajami w Europie i Azji, które już mocno inwestują w technologie czystej żeglugi” — napisali parlamentarzyści we wspólnym oświadczeniu.

Egipt: ocena bez finansowania

Inne rządy rozpoczęły prace przygotowawcze bez angażowania funduszy. Egipskie władze oceniły potencjał produkcji, magazynowania i bunkrowania paliw o niskiej i zerowej emisji w pięciu portach w ramach programu GreenVoyage2050 IMO. Ocena nie wiązała się z ogłoszeniem finansowania, ale prace mają na celu określenie wymogów infrastrukturalnych, regulacyjnych i bezpieczeństwa oraz pomoc w przyciągnięciu przyszłych inwestycji.

Chociaż te regionalne podejścia się różnią, coraz częściej adresują ten sam problem „kury i jajka” z różnych kierunków. Armatorzy niechętnie inwestują bez przystępnych cenowo paliw i niezawodnej infrastruktury, a producenci czystych paliw i deweloperzy infrastruktury potrzebują wystarczającego popytu, aby uzasadnić własne inwestycje. Finansowanie publiczne może pomóc przełamać ten impas, obniżając koszty początkowe i ryzyko inwestycyjne po obu stronach, dopóki rynek nie stanie się samodzielny. Rozprzestrzenianie się tych programów warto obserwować w nadchodzących latach: to, czy finansowane projekty w Europie i Azji przełożą się na komercyjnie samodzielne łańcuchy dostaw paliw, wskaże, jak szybko zmiana paliw w branży może postępować bez dalszego wsparcia publicznego, a los propozycji takich jak Next Generation Shipping Act ukształtuje konkurencyjność żeglugi pod banderą amerykańską w tej transformacji.

Inne wiadomości o alternatywnych paliwach w tym tygodniu

• Firma technologiczna Core Power podpisała porozumienie z Maritime Administration (MARAD) Departamentu Transportu USA w celu ustalenia ścieżki dla amerykańskich statków handlowych o napędzie jądrowym, przy czym budowę pierwszych jednostek planuje się rozpocząć w 2028 roku.

• Indyjski państwowy operator gazowy GAIL, Deendayal Port Authority i towarzystwo klasyfikacyjne DNV podpisały porozumienie w sprawie zbadania możliwości budowy instalacji do bunkrowania LNG w porcie Kandla.

• Komisja Europejska zatwierdziła spółkę joint venture między TotalEnergies i CMA CGM w celu rozszerzenia bunkrowania LNG w regionie ARA. TotalEnergies podało, że nowy bunkrowiec LNG o pojemności 20 000 m³ zostanie ulokowany w Rotterdamie do końca 2028 roku.

Źródło: By Konica Bhatt, ENGINE,