Szef badań Grayscale, Zach Pandl, opublikował nową analizę argumentującą, że Bitcoin może pełnić rolę dywersyfikatora w instytucjonalnych portfelach rynku prywatnego. Wyniki pojawiają się w momencie, gdy rynki prywatne stały się standardowym elementem alokacji instytucjonalnych, a mimo to często niosą ukrytą słabość: koncentrację ryzyka.

Private equity, kapitał podwyższonego ryzyka, nieruchomości i długi prywatne stały się podstawą portfeli instytucjonalnych, oferując strumienie zwrotów wykraczające poza publiczne akcje i obligacje. Zgodnie z analizą jednak te klasy aktywów – mimo pozornej różnorodności – pozostają wrażliwe na te same siły fundamentalne: wzrost gospodarczy, koszty finansowania, warunki płynności i wyceny rynków publicznych. Portfel rozłożony na kilka prywatnych klas aktywów może zatem wyglądać na zdywersyfikowany na papierze, w rzeczywistości koncentrując ekspozycję na jeden cykl makroekonomiczny.

Bitcoin przeciwnie, wywodzi swoją tezę inwestycyjną z zupełnie innego zestawu czynników, według Grayscale, firmy zarządzającej aktywami cyfrowymi. Jego wartość opiera się na stałej podaży, globalnej dostępności, płynności oraz rosnącym popycie na cyfrowy deficyt. Choć aktywum cyfrowe pozostaje wystawione na wahania cyklu rynkowego, jego silnik zwrotów nie zależy od wzrostu gospodarczego ani warunków kredytowych, na których opierają się private equity i długi prywatne. Dane Grayscale potwierdzają tę różnicę empirycznie, pokazując historycznie niską korelację Bitcoina z rynkami prywatnymi i sugerując, że aktywum może zapewnić prawdziwą dywersyfikację ryzyka, a jedynie jej pozory.

Mierzalny wpływ

Być może najbardziej praktyczny wniosek analizy dotyczy konstrukcji portfela. Nawet niewielka alokacja w Bitcoina, jak pokazuje raport, historycznie poprawiała rentowność portfela rynku prywatnego skorygowaną o ryzyko. Ponieważ zróżnicowane zwroty Bitcoina i jego niska korelacja z aktywami prywatnymi w pełni rekompensują jego wyższą zmienność, dodanie aktywa podnosiło ogólny wskaźnik Sharpe'a portfela – standardową miarę zwrotu uzyskiwanego na jednostkę ryzyka – w testach historycznych. Jak w każdym badaniu retrospektywnym, wyniki opisują, jak aktywa zachowywały się w przeszłych warunkach rynkowych, a nie jak jakikolwiek konkretny portfel będzie się zachowywał w przyszłości.

Z perspektywy Grayscale pozycjonuje to Bitcoina jako optymalizujące, komplementarne aktywo, a nie zamiennik aktywów prywatnych. Oba pełnią odrębne funkcje: aktywa prywatne zapewniają dostęp do własności długoterminowej i premii za brak płynności, podczas gdy Bitcoin oferuje płynną ekspozycję na cyfrowy deficyt. W połączeniu łączą cierpliwy, zamrożony kapitał typowy dla inwestowanianego z aktywem, które można handlować globalnie przez całą dobę.

Kluczowy wniosek raportu jest prosty: nawet przy bardzo niewielkich alokacjach Bitcoin historycznie poprawiał rentowność skorygowaną o ryzyko w portfelach rynku prywatnego. Dla inwestorów instytucjonalnych zmagających się ze skorelowanym ryzykiem w private equity, kapitale podwyższonego ryzyka, nieruchomościach i długach prywatnych analiza przedstawia poparte danymi uzasadnienie dla traktowania cyfrowego deficytu jako narzędzia optymalizacji portfela – roli, którą, jak argumentuje Grayscale, alokatorzy instytucjonalni dotychczas w dużej mierze pomijali. Jak branża odniesie ten argument w praktyce, pozostaje pytaniem otwartym, na które badanie nie daje odpowiedzi.