Stablecoiny powiązane z dolarem mogą rozszerzyć zasięg dolara amerykańskiego w globalnych płatnościach cyfrowych i wzmocnić popyt na amerykański dług publiczny, ale ich szybki wzrost może też stwarzać nowe ryzyka dla stabilności finansowej — powiedziała członkini Rady Banku Anglii Carolyn Wilkins.

Występując na Queen's University w Belfaście podczas wystąpienia o przyszłości pieniądza cyfrowego, Wilkins stwierdziła, że stablecoiny — tokeny cyfrowe zaprojektowane tak, by utrzymywać stabilną wartość względem walut fiducjarnych — wyszły poza fazę eksperymentu na rynku kryptowalut: w obiegu znajduje się obecnie około 300 mld dolarów w stablecoinach, w porównaniu z mniej niż 5 mld dolarów na początku 2020 roku. To ponad sześćdziesięciokrotna ekspansja, która przeniosła tę kwestię ze środowisk kryptońskich na salę obrad banków centralnych. Kluczowe pytanie, jak argumentowała, nie dotyczy już tego, czycoiny mogą pełnić funkcję pieniądza cyfrowego, lecz tego, jak ich adopcja może przekształcić globalny system monetarny.

„Prywatny pieniądz cyfrowy może działać w skali, ale zapis historii jasno wskazuje warunki konieczne, by to było możliwe” — powiedziała Wilkins.

Wskazując na historię prywatnych banknotów emitowanych w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, argumentowała, że stablecoiny stoją przed znanymi wyzwaniami: utrzymaniem wymienialności po wartości nominalnej, zapewnieniem wysokiej jakości rezerw, dostarczaniem płynności w czasie kryzysów oraz ustanowieniem jasnych zasad postępowania w razie upadłości. Te ryzyka zilustrował upadek Silicon Valley Bank w 2023 roku, kiedy stablecoin USDC firmy Circle krótko stracił parity do dolara, po tym jak około 3,3 mld dolarów jego rezerw było zdeponowanych w banku, który uległ zawieszeniu.

Implikacje strategiczne mogą być większe, jeśli stablecoiny dolarowe wejdą do płatności masowych. Około 98% wartości stablecoinów jest obecnie denominowane w dolarach amerykańskich, co daje tej walucie znaczącą przewagę pierwszego ruchu, w miarę jak stablecoiny rozszerzają się poza handel kryptowalutami. Przy takiej strukturze wzrost rynku stablecoinów jest w istocie wzrostem cyfrowego pieniądza denominowanego w dolarach.

Wilkins wskazała trzy potencjalne kanały. Stablecoiny mogą przyspieszyć i obniżyć koszty rozliczeń transgranicznych; rozszerzyć dostęp do aktywów powiązanych z dolarem w krajach o niestabilnych walutach lub ograniczonym dostępie do dolarowego systemu bankowego; oraz zwiększyć popyt na amerykańskie papiery skarbowe, ponieważ emitenci muszą utrzymywać rezerwy zabezpieczające emitowane tokeny.

USDT i USDC łącznie trzymały na koniec 2025 roku prawie 150 mld dolarów w bonach skarbowych, a ich zakupy w ciągu roku osiągnęły około 33 mld dolarów — według danych przywołanych przez Wilkins. To może wzmacniać pętlę sprzężenia zwrotnego: szersze użycie stablecoinów dolarowych zwiększa popyt na rozliczenia w dolarach, emitenci kupują więcej papierów skarbowych, a głębsze rynki dolarowe czynią stablecoiny bardziej atrakcyjnymi.

„Dopływy oznaczają zakupy rezerw; umorzenia oznaczają sprzedaż aktywów” — ostrzegła Wilkins, zaznaczając, że ten sam mechanizm może działać odwrotnie w czasie kryzysu, gdy jednoczesne umorzenia zmuszą dużych emitentów stablecoinów do sprzedaży bonów skarbowych na rkach będących pod presją — dynamika przypominająca bank run, znana z historii pieniądza prywatnego, do której się odwołała. Dodała, że sektor nie jest jeszcze na tyle duży, by stanowić poważne zagrożenie dla rynku skarbowego czy stabilności finansowej Wielkiej Brytanii, ale to mogłoby się zmienić, gdyby stablecoiny znacząco urosły.

Wilkins argumentowała również, że wpływu stablecoinów na globalną pozycję dolara nie należy mierzyć wyłącznie przez walutę, którą ludzie posiadają, lecz przez infrastrukturę płatniczą, którą przepływa pieniądz. Dolar pozostaje dominujący w globalnych finansach, stanowiąc około 57% ujawnionych rezerw dewizowych w pierwszym kwartale 2026 roku i pojawiając się po jednej stronie 89,2% transakcji dewizowych OTC w kwietniu 2025 roku.

Mimo to powstają alternatywne sieci płatnicze, szczególnie w Chinach, poprzez systemy takie jak CIPS (Cross-Border Interbank Payment System) oraz eksperymenty, w tym mBridge, wielostronną inicjatywę banków centralnych dotyczącą transgranicznych płatności. Tworzy to potencjalnie istotne rozróżnienie: dolar może pozostać dominującą światową walutą rezerwową i finansującą, podczas gdy płatności międzynarodowe coraz częściej będą przepływać przez cyfrowe lub regionalne sieci mniej zależne od tradycyjnej dolarowej infrastruktury.

„Sama technologia nie może zagwarantować dominacji dolara” — powiedziała Wilkins. Argumentowała, że długoterminowa pozycja dolara ostatecznie zależy od głębszych fundamentów, w tym zrównoważonej polityki fiskalnej, wiarygodnych instytucji, państwa prawa, głębokich rynków kapitałowych oraz zdolności do dostarczania płynności w czasie stresu finansowego.

REALITY CHECK | Dollar Stablecoin's Long-term Position Ultimately Depends on Deeper Foundations

Since the end of Bretton Woods in the early 1970s, there has been no promise to convert dollars into gold. The anchor instead has rested on confidence in the fiscal and monetary… pic.twitter.com/W4db9MzzWa

— BitKE (@BitcoinKE) September 16, 2026

https://x.com/BitcoinKE/status/2100150165826855063?ref_src=twsrc%5Etfw

Wilkins nawiązała do historycznego przykładu funta szterlinga, którego dominacja utrzymywała się przez dekady po tym, jak względna pozycja godarcza Wielkiej Brytanii zaczęła słabnąć. „Efekty sieciowe mogą podtrzymywać dominującą walutę przez długi czas — ale ostatecznie opierają się one na fundamentach” — powiedziała.

Implikacja dla stablecoinów jest istotna: mogą stać się potężną nową warstwą dystrybucji dolara, nie zmieniając podstawowych fundamentów decydujących o tym, czy dolar pozostanie dominującą walutą świata. Dla śledzących ten temat wskaźnikami są te, które wymieniła: skala sektora, jakość rezerw emitentów oraz rozwój sieci płatniczych działających poza tradycyjną dolarową infrastrukturą.

Źródło: BitcoinKE