Nasdaq and S&P indices are settling between risk/bias-defining moving averages as the week comes to a close

Baker Hughes rig count fell by 5 to 588

European stocks rebounded on Friday, but weekly losses dominated

Brazil's Lula and U.S. President Trump held a phone call on Friday.

Gold surged and broke away from its 200-day moving average

SNB Tschudin said Swiss inflation is low because inflation expectations are low

Trump said he is getting rid of the 26.4% tariff on imported beef and that prices will come down by 25%

EU consumer confidence came in at -15.5 versus -16.3 expected

Canada retail sales for June rose 0.6% versus the 0.4% estimate

Kickstart the North American session: The USD is lower versus the three major currency pairs.

investingLive European markets wrap: Gold runs higher, dollar stays under pressure

Jak zmieniły się oczekiwania dotyczące stóp procentowych po wydarzeniach tego tygodnia?

Jedną z bardziej istotnych historii w sesji północnoamerykańskiej był pozorny zwrot prezydenta Trumpa w sprawie ceł na wołowinę, gdy administracja szuka sposobów na obniżenie wyraźnie wyższych cen wołowiny.

Wizyta w sklepie spożywczym w USA pokazuje problem bardzo wyraźnie: funt mielonej wołowiny może obecnie kosztować około 10 USD w przypadku mieszanki 85/15. Ceny wołowiny rosły znacznie szybciej niż ogólna inflacja żywności, a podobnie jak benzyna, wołowina jest produktem, który amerykańscy konsumenci kupują w dużych ilościach i natychmiast zauważają, gdy ceny rosną.

To wprowadza Brazylię do obrazu.

Brazylia jest największym eksporterem wołowiny na świecie. Administracja Trumpa wykorzystywała cła zarówno do „generowania dochodów”, jak i do „ochrony amerykańskich producentów” przed zagraniczną konkurencją. Jednocześnie cła te nie chroniły amerykańskiego konsumenta, ponieważ pogłowie bydła w USA spadło. Susza, wyższe koszty pasz i energii, ograniczenia na rynku pracy, w tym wstrzymanie napływu imigrantów, zwłaszcza w rolnictwie, oraz koszty odbudowy stad ograniczyły krajową podaż wołowiny. Popyt pozostał relatywnie silny, zwiększając potrzebę importu wołowiny.

W przypadku brazylijskiej wołowiny, po wyczerpaniu obowiązującego niskotaryfowego kontyngentu, importy zwykle podlegały 26,4% cłu poza kontyngentem.

Teraz Trump wydaje się gotowy usunąć tę przeszkodę.

Trump ogłosił, że USA pozwolą na import nawet 300 000 dodatkowych ton metrycznych mielonej wołowiny w ciągu najbliższych 90 dni bez uruchomienia 26,4% cła poza kontyngentem. Trump powiedział także, że importowana wołowina pomoże obniżyć ceny o około 25%.

Liczby są trudne do zignorowania: Trump mówi o możliwym spadku cen o około 25% przy jednoczesnym zniesieniu 26,4% cła na marginalnie importowaną wołowinę.

Dodając kolejny element układanki, Brazylia potwierdziła, że prezydent Luiz Inácio Lula da Silva rozmawiał wcześniej tego dnia z Trumpem.

Łącząc fakty, USA potrzebują dodatkowej podaży wołowiny. Krajowe stado bydła jest historycznie niskie, jego odbudowa zajmuje lata, a nie miesiące, a konsumenci już zmagają się z podwyższonymi kosztami żywności i energii. Zwiększenie importu daje administracji szybszą drogę do próby obniżenia cen mielonej wołowiny. W praktyce pokazuje to również, że polityka ceł może współistnieć z ograniczeniami podaży, a nie je zastępować jako wyjaśnienie wyższych cen dla konsumentów.

To potencjalnie stawia Brazylię, największego eksportera wołowiny na świecie, w silnej pozycji do dostarczenia części dodatkowego popytu.

Tak więc, przynajmniej w przypadku wołowiny, historia ceł może zataczać pełne koło: cła podniesiono częściowo po to, by chronić krajowych producentów, ale napięta podaż w USA i wysokie ceny dla konsumentów skłaniają teraz administrację do ulg taryfowych, aby zachęcić do większego importu.

Ponownie kieruje to uwagę na debatę o inflacji związanej z cłami. Zniesienie 26,4% cła konkretnie po to, by ułatwić tańszy import i obniżyć ceny konsumenckie, pokazuje mechanizm, przez który cła mogą podnosić krajowy koszt importowanych towarów. Nie oznacza to, że same cła spowodowały wzrost cen wołowiny — kurczące się stado bydła w USA i napięta podaż są głównymi czynnikami — ale sprawia, że samo cło staje się częścią równania cenowego. Przy pozostałych warunkach niezmienionych niższe cła zmniejszają dochody z ceł i powinny prowadzić do niższych cen importowych dla importerów zaspokajających popyt.

Jeśli popytu krajowego nie da się zaspokoić podażą krajową, a na importowane towary nakładane są cła, inflacja importowana pojawi się w cenach.

Sprzedaż detaliczna w Kanadzie w czerwcu wypadła lepiej niż oczekiwano, rosnąc o 0,6% wobec prognozowanych 0,4%, podczas gdy dane za maj zostały zrewidowane w górę do +1,1%. Sprzedaż z wyłączeniem samochodów wzrosła o 0,5%, również nieco powyżej oczekiwań, a wolumen sprzedaży zwiększył się solidnie o 1,5%. Szczegóły były ogólnie pozytywne, a sprzedaż bazowa wzrosła o 1,2% drugi miesiąc z rzędu, prowadzona przez sklepy z towarami ogólnymi i sprzedawców odzieży. Sprzedaż pojazdów mechanicznych i części wzrosła o 1,0%, podczas gdy sprzedaż na stacjach benzynowych mocno spadła. Regionalnie sprzedaż wzrosła w siedmiu prowincjach, na czele z Ontario, podczas gdy Alberta odnotowała największy spadek. Patrząc naprzód, wstępny szacunek Statistics Canada wskazuje na kolejny wzrost o 0,8% w lipcu, co sugeruje, że wydatki konsumenckie utrzymały impet w trzecim kwartale.

Wstępne dane S&P Global PMI za sierpień wskazały na silniejszą ogólną aktywność gospodarczą w USA, mimo że przemysł wypadł słabiej od oczekiwań. PMI dla przemysłu spadł do 53,2 wobec oczekiwanych 53,9, ale pozostał wyraźnie powyżej progu 50 oznaczającego ekspansję. Siła przyszła z sektora usług, gdzie PMI wzrósł do 56,8 wobec oczekiwanych 54,0, podnosząc composite PMI do 56,0 z 54,5. Wszystkie trzy wskaźniki pozostają w obszarze ekspansji. S&P Global określił aktywność biznesową w USA jako najsilniejszą od ponad czterech lat, a ankiety wskazują na roczny wzrost w III kwartale zbliżający się do 3% wobec 1,5% w II kwartale. Poprawiło się także zatrudnienie, choć zakłócenia podaży i podwyższona presja cenowa pozostają ryzykiem. Ogólnie raport sugeruje, że impet wzrostu przesunął się z przemysłu do znacznie większego sektora usług.

Lepsze dane gospodarcze, rosnące deficyty budżetowe oraz silny popyt na kapitał ze strony prywatnych firm finansujących ekspansję AI są czynnikami wspierającymi, mimo działań na rynku amerykańskich obligacji skarbowych w tym tygodniu. W środę sekretarz skarbu Scott Bessent zaskoczył rynki, podwajając skalę skupu długoterminowych obligacji skarbowych, zwiększając maksymalną wartość zakupu z 2 miliardów USD do co najmniej 4 miliardów USD na operację.

Kluczowe punkty:

• Departament Skarbu zwiększy zakupy papierów o terminie 10 lat i dłuższym.
• Większe buybacki mają rozpocząć się we wrześniu.
• Bessent wskazał, że kwota 4 miliardów USD może zostać dalej zwiększona, jeśli zajdzie taka potrzeba.
• Zakupy dotyczą głównie starszych, mniej płynnych papierów skarbowych.
• Skup tych obligacji wspiera ich ceny i może wywierać presję spadkową na dłuższe rentowności.

Same kwoty są stosunkowo niewielkie w porównaniu z całym rynkiem obligacji skarbowych. Jednak zapowiedź zaskoczyła rynki, ponieważ zasugerowała, że Departament Skarbu może być gotów działać bardziej aktywnie na długim końcu krzywej dochodowości.

Co ważne, nie jest to ilościowe łagodzenie polityki pieniężnej Fed (QE). Departament Skarbu zarządza istniejącym zadłużeniem, a nie tworzy pieniądza do zakupu papierów. Mimo to perspektywa większych zakupów Departamentu Skarbu pomogła przynajmniej tymczasowo obniżyć długoterminowe rentowności i przyczyniła się do silnej presji sprzedażowej na dolara amerykańskiego. Rentowności dziś jednak ponownie skierowały się w górę, a w ujęciu tygodniowym są również wyższe.

Migawka z rynku pokazuje:

• 2 lata: 4,240%, +5,5 pb
• 5 lat: 4,426%, +3,9 pb
• 10 lat: 4,736%, +3,8 pb
• 30 lat: 5,276%, +3,9 pb

W ujęciu tygodniowym:

• rentowność 2-letnich wzrosła o 6,9 punktu bazowego
• rentowność 5-letnich wzrosła o 6,6 punktu bazowego
• rentowność 10-letnich wzrosła o 4,4 punktu bazowego
• rentowność 30-letnich wzrosła o 1,5 punktu bazowego

Dolar amerykański kończy tydzień głównie niżej wobec głównych walut, a frank szwajcarski był jedyną walutą, wobec której greenback zyskał w ciągu dnia.

Największe spadki USD odnotowano wobec walut surowcowych. Dolar australijski wzrósł o 0,82%, a dolar nowozelandzki zyskał 0,52%. Umocnił się także dolar kanadyjski, przy czym USD spadł wobec loonie o 0,18%.

W innych przypadkach ruchy były bardziej umiarkowane. Jen japoński zyskał 0,08%, podczas gdy euro i funt brytyjski niemal się nie zmieniły, rosnąc odpowiednio o 0,01% i 0,03%. Jedynym wzrostem USD był wzrost o 0,10% wobec franka szwajcarskiego.

Przeważnie słabsze zakończenie tygodnia zamyka trudny tydzień dla dolara, którego głównym punktem była silna środowa przecena po decyzji Departamentu Skarbu o rozszerzeniu programu skupu długoterminowych obligacji.

Amerykańskie akcje wzrosły, kończąc tydzień na plusie, ale w ujęciu tygodniowym główne indeksy spadły. W trakcie sesji:

• Dow Industrial Average zamknął się wzrostem o 518,05 pkt, czyli 0,98%, na poziomie 53 282,32
• S&P zamknął się wzrostem o 33,17 pkt, czyli 0,43%, na poziomie 7 674,32
• Nasdaq zamknął się wzrostem o 113,29 pkt, czyli 0,43%, na poziomie 26 180,45
• Russell 2000 wzrósł o 25,443 pkt, czyli 0,85%, do 3 017,87
• Nasdaq 100 wzrósł o 95,69 pkt, czyli 0,33%, do 29 308,86

W ujęciu tygodniowym:

• Dow industrial average: -0,85%
• S&P: -1,43%
• Nasdaq: -2,05%
• Russell 2000: -1,64%
• Nasdaq 100: -2,45%

Złoto skorzystało z słabszego dolara w tym tygodniu i dziś. Kruszec wzrósł o 84,21 USD, czyli 1,86%, do 4 602,66 USD. Srebro również było wyżej, zyskując 0,88 USD, czyli 1,30%, do 68,95 USD.

Bitcoin miał najlepszy tydzień od marca 2023 r., zyskując 25% do 78 640 USD. Cena wzrosła dodatkowo o 7,76% w ciągu dnia.