FR8 Solutions i 22 niezależni kierowcy zawarli ugodę w federalnej cywilnej sprawie RICO, w której kierowcy zarzucali przewoźnikowi modyfikowanie cenników stawek i ukrywanie przychodów z przewożonych ładunków. 28 lipca Sąd Okręgowy Stanów Zjednoczonych dla Środkowego Dystryktu Florydy oddalił sprawę z przesłanką uniemożliwiającą ponowne wniesienie pozwu, co oznacza, że roszczenia nie mogą zostać zgłoszone ponownie. Dokumenty sądowe nie ujawniają warunków finansowych ugody.

Roszczenia z zakresu cywilnego RICO wynikają z ustawy z 1970 r., pierwotnie wymierzonej w zorganizowaną przestępczość, a przepis o prywatnym powództwie pozwala wygrywającym powodom dochodzić potrójnych odszkodowań oraz zwrotu kosztów obsługi prawnej. Powodowie i pozwani złożyli 27 lipca wspólne zawiadomienie o ugodzie, informując sąd, że sprawę rozwiązano i trwa finalizacja porozumienia. Sędzia Wendy Berger następnego dnia zamknęła sprawę. Jej postanowienie daje każdej ze stron 60 dni na wystąpienie o postanowienie końcowe lub wznowienie postępowania.

Kierowcy kwestionowali stawki stanowiące podstawę ich wynagrodzenia

FR8 i kierowcy współpracowali na podstawie umów gwarantujących kierowcom 88 proc. stawki za przewóz (linehaul) każdego ładunku. Wynagrodzenie liczone jako procent przychodów to częsty model wśród operatorów-właścicieli, obok stawek za milę, i oznacza, że kierowcy muszą polegać na prowadzonej przez przewoźnika dokumentacji rozliczeniowej i dyspozytorskiej w zakresie kwoty przychodu, od której zależy każda wypłata. Zgodnie z pozwem dokumentacja firmy wykazywała niższe stawki niż te, które FR8 faktycznie otrzymała. Kierowcy twierdzili, że FR8 przekazywała zestawienia rozliczeniowe i dokumenty dyspozytorskie zaniżające przychody firmy, a według pozwu dokumenty te zmniejszały ich wynagrodzenie procentowe z poszczególnych ładunków.

Jeden z kwestionowanych transportów odbywał się z Wood Dale w Illinois do Gaffney w Karolinie Południowej. System FR8 wykazywał stawkę 2400 dolarów, podczas gdy według pozwu firma faktycznie otrzymała 2500 dolarów. Drugi transport prowadził z Del Rio w Teksasie do Kansas City w Kansas. W jego przypadku kierowcy twierdzą, że FR8 wykazała 8000 dolarów, a otrzymała 15 000 dolarów. Według powoływanej przez kierowców formuły 88 proc. różnica wynosząca 7000 dolarów odpowiadała kwocie 6160 dolarów — pokazuje to, ile może być warta pojedyncza kwestionowana różnica stawek przy jednym ładunku.

Kierowcy wskazali także Ascent On-Demand, Active On-Demand i Landstar jako strony kwestionowanych transakcji. Twierdzili, że inny operator tej firmy ujawnił w czerwcu 2023 r. odmienne stawki. Następnie FR8 rozwiązała ich umowy i zablokowała im dostęp do aplikacji mobilnej, podaje pozew.

Sąd odrzucił wykładnię umowy przedstawioną przez pozwanych

FR8 i pozwani wnosili do sądu o oddalenie pozwu, argumentując, że umowy ustalały wynagrodzenie na podstawie odrębnie negocjowanych stawek za każdy transport. Sędzia William Young odrzucił taką wykładnię na etapie rozpoznania wniosku o oddalenie, pisząc, że mogłaby prowadzić do absurdalnego skutku. W postanowieniu z lutego Young dopuścił kontynuowanie roszczeń przeciwko FR8 i Kajdicowi.

Sąd utrzymał również zarzuty dotyczące wiadomości, które kierowcy opisali jako groźby. Kajdic argumentował, że Google Translate zniekształcił wiadomości pierwotnie napisane po bośniacku. Young nie wydał ostatecznych ustaleń co do twierdzeń faktycznych kierowców, a ugoda kończy sprawę, zanim zarzuty te mogły zostać rozpatrzone na rozprawie.

Dokumenty FMCSA wymieniają FR8 Solutions jako aktywnego przewoźnika międzystanowego. Firma z Jacksonville na Florydzie raportuje 65 pojazdów silnikowych i 78 kierowców oraz 4,72 mln przejechanych mil w 2025 r. Jej strona internetowa promuje usługi brokerskie, transportowe i transgraniczne oraz informuje, że operatorzy-właściciele mogą zachować 88 proc. uzgodnionej stawki — dokładnie ten sam podział, którego dotyczyły roszczenia kierowców.