W poniedziałek Fox News wyemitowała materiał, w którym wyraźnie skrytykowano prezydenta Donalda Trumpa — co stanowiło znaczące odstępstwo od zwyczajowej postawy stacji wobec Białego Domu.

Wieloletni prowadzący Stuart Varney gościł Allysia Finley z kolegium redakcyjnego Wall Street Journal, która pojawiła się w programie, by omówić swój niedzielny felieton Something Is Rotten in the State of MAGA. Jej inspirowana Szekspirem krytyka prezydenta i jego najbliższego otoczenia raczej nie przypadnie administracji do gustu.

„Dlaczego porównuje pani niebieskie tsunami do szekspirowskiej tragedii?” — zapytał Varney, nawiązując do historycznej porażki Republikanów w ubiegłotygodniowych wyborach połówkowych.

„Jest w tym wiele tych samych elementów” — odpowiedziała Finley. „Na przykład mamy przywódcę, który jest bardzo… jak by to powiedzieć — dumny? Jego duma zaślepia go na to, co dzieje się wokół. Jest bardzo podatny na pochlebstwa i otacza się lizusami, którzy knują, aby realizować własne interesy. Powiedziałabym, że dotyczy to jego nowego szefa personelu Stephena Millera oraz wiceprezydenta JD Vance’a, który wyraźnie pozycjonuje się jako kandydat na prezydenta w 2028 roku i nie skupia się ani nie stara się realizować priorytetów, które pomogłyby prezydentowi”.

Napięcie między Fox a Trumpem narastało od miesięcy, a w ubiegłym tygodniu wyszło na jaw, gdy prezydent oświadczył, że konserwatywna stacja „ponosi odpowiedzialność” za historyczne straty GOP w wyborach połówkowych. Fox zwykle dbała o zgodność swojego przekazu ze stanowiskiem Trumpa, dlatego decyzja o przedstawieniu felietonu Finley — w którym bezpośrednio odnosi się ona do gniewu prezydenta wobec stacji — była nietypowym ciosem wymierzonym w Trumpa. Łącznie wpis w Truth Social, felieton i poniedziałkowy wywiad tworzą spójną sekwencję: prezydent obwinił Fox, autorka tekstu redakcyjnego Wall Street Journal odpowiedziała mu w druku, a następnie Fox dała jej argumentom antenę — wystawiając powyborcze rozliczenia na widok publiczny za pośrednictwem platform będących w centrum sporu.

„Jak Król Lear” — napisała Finley — „prezydent Trump jest głupcem łasym na pochlebstwa. Domaga się ostentacyjnych dowodów lojalności, które często są nieszczere”. Na antenie wskazała Vance’a i Millera jako takich „lizusów”.

Następnie zestawiła Trumpa z szekspirowskim szalonym królem, pisząc: „«Jestem człowiekiem bardziej skrzywdzonym niż grzesznym» — oburzony Lear wykrzykuje na wrzosowisku po tym, jak zostaje wygnany przez swoje służalcze córki. Po wyborach pan Trump wygłosił w Truth Social solilokwium: «FoxNews bears responsibility for these losses by constantly and consistently putting on the Dumocrat opposition, and worse.»”

W ujęciu Finley Trump, podobnie jak Lear, przerzucał winę na innych, a jak Hamlet tak obsesyjnie skupił się na rozliczaniu krzywd, że doprowadził do zniszczenia wszystkich w swoim otoczeniu.

Ważne miejsce w jej argumentacji zajmowała korupcja. „«Hamlet» również daje lekcję na temat podstępnej natury korupcji politycznej” — napisała. „«Coś jest zgniłego w państwie duńskim» — zauważa Marcellus, strażnik pałacowy. Wyborcy przyjęli taki sam pogląd na administrację Trumpa i Partię Republikańską”.

Finley argumentowała, że te obawy były uzasadnione. „Korupcja zajmowała czołowe miejsce wśród obaw wyborców w sondażach. Owszem, Amerykanie są niezadowoleni z wysokich cen benzyny związanych z wojną w Iranie i z utrzymującej się inflacji. Jednak najpoważniejsze było to, że gdy zmagali się z opłacaniem rachunków, pan Trump i jego poplecznicy sprawiali wrażenie, jakby się wzbogacali. W sondażach exit poll 62 procent wyborców stwierdziło, że prezydent przedkładał własne interesy nad interesy kraju”.

W poniedziałek Fox przedstawiła podobną ocenę, gdy prowadzący Trey Gowdy — były republikański kongresmen — ostro skrytykował administrację za ignorowanie wyników sondaży dotyczących korupcji.

Na koniec Finley wskazała na osoby z otoczenia Trumpa, które określiła jako szekspirowskich spiskowców. Przywołała słowa Jagona z Otella — „Podążając za nim, podążam tylko za sobą” — i dostrzegła podobne motywacje u urzędników prezydenta. Jej zdaniem Vance, który konsekwentnie popierał Trumpa, dzień po wyborach połówkowych „wystawił go do wiatru” w sprawie Iranu, najwyraźniej próbując podnieść własną pozycję przed startem w wyborach prezydenckich, podczas gdy Miller „podsycał najgorsze instynkty polityczne prezydenta i rozbudzał jego urazy”.

„Jego okrutna i chaotyczna polityka masowych deportacji była jednym z głównych czynników klęski GOP” — napisała Finley. „Mimo to prezydent w piątek awansował pana Millera na stanowisko szefa personelu Białego Domu, wychwalając go jako «jednego z moich najbardziej zaufanych doradców». Prezydent otrzyma złe rady, których sam szuka”. Dla osób śledzących następstwa tej sprawy kluczowe są obecnie reakcja Białego Domu na krytykę wyemitowaną przez stację, która zwykle dostosowywała swój przekaz do prezydenta, kadencja Millera na stanowisku szefa personelu, krytykowana przez Finley, oraz przypisywane Vance’owi pozycjonowanie się przed wyborami w 2028 roku — wszystko to rozgrywa się publicznie po porażce, za którą prezydent częściowo obwinił Fox.