Wiceprzewodnicząca Rady Rezerwy Federalnej ds. nadzoru Michelle W. Bowman poinformowała, że świeżo opublikowany niezależny przegląd upadku Silicon Valley Bank (SVB) z 2023 roku wykazał, że nadziorzy zidentyfikowali główne słabości banku na wiele miesięcy przed jego upadkiem, ale nie wykorzystali tych informacji w odpowiedni sposób. Bowman, która zleciła przegląd na początku tego roku, przedstawiła jego wstępne ustalenia w wystąpieniu o modernizacji nadzoru wygłoszonym 14 października 2026 roku na Bangkok Economic Festival organizowanym przez Reinventing Bretton Woods Committee w Bangkoku w Tajlandii.

Pełny tekst wystąpienia jest dostępny na stronie internetowej Rezerwy Federalnej, a bank centralny opublikował również wersję PDF.

Bowman uporządkowała swoje uwagi wokół trzech powiązanych aspektów modernizacji nadzoru. Po pierwsze, wnioski ze świeżo opublikowanej niezależnej oceny upadku SVB dotyczące znaczenia terminowego działania nadzorczego. Po drugie, jak Rezerwa Federalna zwiększa skuteczność nadzoru, tak aby kompetencje decyzyjne były jasne, a egzaminatorzy ponosili większą odpowiedzialność za terminowe działania. Po trzecie, jak modernizacja może poprawić pracę nadzoru na całym świecie, w tym pod kierunkiem organów ustalających standardy, takich jak Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego (BCBS) i Rada Stabilności Finansowej (FSB).

„Cieszę się, że mogę z Państwem omówić zapewnienie, iż globalny system finansowy jest przygotowany do dostosowania się do zmieniającego się otoczenia gospodarczego” — powiedziała Bowman, zauważając, że „tempo zmian było szybkie”. Dodała: „Nasz system finansowy ewoluuje szybko. Dlatego ważne jest, aby okresowo przeglądać nasze ramy regulacyjne i nadzorcze, zastanawiając się, jak najlepiej nadżyć za tą ewolucją”.

Niezależny przegląd sprawy Silicon Valley Bank

Bowman określiła upadek SVB w 2023 roku — banku skoncentrowanego na sektorze technologicznym i kapitale podwyższonego ryzyka, którego Federal Deposit Insurance Corporation objęła zarząd przymusowy w marcu tego roku — jako „studium przypadku z kluczowymi wnioskami dla nadzorców bankowych w kraju i za granicą”. Jak powiedziała, wcześniejsze raporty o SVB dostarczyły ważnych informacji, ale zostały sporządzone w przyspieszonym trybie, o ograniczonym zakresie, i nie objęły wyczerpująco ważnych danych związanych z upadkiem. W rezultacie raporty te były niekompletne i „utrwaliły szereg niewiarygodnych wniosków”.

„Dlatego na początku tego roku zleciłam niezależny przegląd upadku banku oraz związanego z nim nadzoru Rezerwy Federalnej” — powiedziała Bowman. „Przegląd zamyka wcześniejsze luki i koryguje istotne błędne wyobrażenia dotyczące upadku SVB”. Jej wstępne ustalenia, jak zaznaczyła, potwierdzają „trudne, ale ważne krytyki” dotyczące niezdolności nadzoru Systemu Rezerwy Federalnej do terminowego działania i przekazania SVB konkretnych wytycznych.

Kluczowym ustaleniem jest to, że nadziorzy posiadali informacje o głównych słabościach SVB na wiele miesięcy przed jego upadkiem, ale nie wykorzystali ich właściwie. Egzaminatorzy pierwszej linii, specjaliści ds. ryzyka i nadzoru oraz pracownicy banków rezerw i Rady wiedzieli o ekspozycji SVB na ryzyko stopy procentowej i płynności najpóźniej na pełne dziewięć miesięcy przed tym, gdy Federal Deposit Insurance Corporation objął bank zarządem przymusowym — czyli do połowy 2022 roku. Przegląd konkluduje, że wieloletnia niepewność co do kompetencji decyzyjnych i brak jasnej rozliczalności utrudniały podejmowanie terminowych decyzji.

Według Bowman wstępny przegląd koryguje też wcześniejsze błędne przedstawienie sytuacji: media społecznościowe nie były winne panice bankowej na SVB, a brak działania Fed nie był spowodowany ustawowym dostosowaniem regulacji ani zmianami regulacyjnymi, takimi jak te wynikające z ustawy Economic Growth, Regulatory Relief, and Consumer Protection Act z 2018 roku, która podniosła próg aktywów, od którego banki podlegają wzmocnionym standardom ostrożnościowym Fed. Zamiast tego raport wskazuje wieloletnie problemy z nadzorczą rozliczalnością i podejmowaniem decyzji jako najistotniejsze przyczyny niewydania terminowych, krytycznych działań egzekucyjnych dotyczących kluczowych ryzyk.

Konieczność terminowego działania

Bowman podkreśliła, że choć decyzje nadzorcze muszą opierać się na dowodach, podstawie prawnej i osądzie, ich wpływ „jest skuteczny tylko wtedy, gdy następuje na czas”. Gdy nadziorzy dostrzegają słabości, gdy się pojawiają, banki mają więcej opcji i elastyczności, aby skorygować kurs. W momencie pojawienia się osłabienia bank może często stopniowo ograniczać ekspozycję, wzmacniać pozję płynnościową, poprawiać planowanie awaryjne lub pozyskiwać kapitał w normalnych warunkach rynkowych.

„Ale tam, gdzie nadziorzy wiecznie opóźniają komunikację lub działanie — wciąż czekając na dodatkowe dowody, więcej zgód czy kolejne posiedzenie komitetu — nadzór grzęźnie i traci skuteczność” — powiedziała. „Terminowe i sprawne działanie jest kluczem do skutecznych rezultatów nadzorczych”.

Przegląd wskazuje, że uwaga nadzorcza w SVB często koncentrowała się na procesach, procedurach, ładzie korporacyjnym i kontroli, a nie na ograniczaniu leżących u podstaw ekspozycji na ryzyko stopy procentowej i płynności. SVB otrzymało 54 zalecenia wymagające działań lub natychmiastowych działań — formalne ustalenia nadzorcze zobowiązujące bank do usunięcia zidentyfikowanych nieprawidłowości — między 2019 rokiem a czasem jego upadku, ale żadne z tych ustaleń nie wymagało od banku zaadresowania jego kluczowych ryzyk finansowych.

„Innymi słowy, organizacja nadzorcza może być niezwykle zajęta, a mimo to nie koncentrować się wystarczająco na ryzykach, które mają największe znaczenie” — powiedziała Bowman. Taka organizacja może wydawać wiele ustaleń, wymagać od firm znacznych nakładów czasu i zasobów na naprawę mniej istotnych kwestii procesowych oraz poświęcać ogromne zasoby na ład i procesy, nie zmuszając do działania wobec „słabości najbardziej zdolnych zagrozić istnieniu instytucji”.

Priorytetyzacja nadzorcza i rozliczalność

Kultura nadzorcza oparta na terminowym działaniu musi, jak argumentowała Bowman, iść w parze z jasnym podziałem ról i odpowiedzialności, aby nadziorzy byli upoważnieni do działania. Niezależny przegląd opisuje niepewność wewnątrz Systemu Rezerwy Federalnej co do praw decyzyjnych oraz brak rozliczalności w całym systemie nadzoru. W strukturze Fed różne grupy identyfikowały ryzyka, wiele innych miało wyrażać zgodę, a jednak żadna osoba w wyraźny sposób nie ponosiła obowiązku doprowadzenia do decyzji i uruchomienia działania.

Nowoczesna organizacja nadzorcza, jak powiedziała, potrzebuje jasnych odpowiedzi na podstawowe pytania: Kto posiada decyzję o przejściu do działania? Kto ma uprawnienia do działania? Kto odpowiada za zapewnienie, że istotne ryzyko zostanie zaadresowane? A gdy różne części organizacji się różnią, kto odpowiada za rozwiązanie sporu i dalsze naciskanie?
Bowman zauważyła, że nowoczesne organizacje nadzorcze w coraz większym stopniu polegają na monitoringu, zespołach specjalistów i analizie danych, które pozwalają identyfikować wzorce między instytucjami — możliwości opisane przez nią jako niezwykle cenne. „Ale zidentyfikowanie ryzyka ma znaczenie tylko wtedy, gdy istnieje jasna ścieżka od informacji do osądu i od osądu do działania” — powiedziała.

Z tego powodu System Rezerwy Federalnej rozważa sposoby wzmocnienia swoich nadzorczych ram decyzyjnych, aby zapewnić:

• bardziej bezpośredni podział odpowiedzialności, uprawnień i rozliczalności między Radą a pracownikami banków rezerw;
• jasne prawa decyzyjne dla egzaminatorów i kierownictwa nadzoru; oraz
• bezpośrednie kanały eskalacji od zespołów egzaminacyjnych do najwyższego kierownictwa nadzoru.

Jesienią 2025 roku Radaublikowała Oświadczenie zasad funkcjonowania nadzoru, w którym jasno określiła oczekiwania dotyczące sposobu sprawowania nadzoru. Bowman powiedziała, że zasady te zostały od tego czasu doprecyzowane, ostatnio w celu uwzględnienia wniosków z niezależnego przeglądu stresu bankowego z 2023 roku — zawirowań, które doprowadziły też do upadku Signature Bank i First Republic. Publikacja zasad, jak powiedziała, dodatkowo poprawia przejrzystość i rozliczalność nadzoru. Koncentrują one wysiłki nadzorcze na tym, co najważniejsze: wczesnej identyfikacji istotnych ryzyk, sprawowaniu trafnego osądu nadzorczego oraz szerokim wachlarzu narzędzi nadzorczych umożliwiających terminowe i proporcjonalne działanie w odniesieniu do istotnych ryzyk, zanim zagrożą one bezpieczeństwu i wypłacalności instytucji lub stabilności systemu finansowego.

Dla branży bankowej znaczenie jest praktyczne: ostateczny podział praw decyzyjnych ukształtuje tempo, z jakim ustalenia egzaminatorów dotyczące istotnych ryzyk trafiają do najwyższego kierownictwa, oraz to, kto odpowiada, gdy działania stają. Ponieważ ustalenia przeglądu są wciąż wstępne, sposób, w jaki Fed sfinalizuje i wdroży poprawione zasady oraz prawa decyzyjne, pozostaje kwestią do obserwowania.

Międzynarodowe implikacje i proporcjonalność

Korzyści z wysiłków Rezerwy Federalnej na rzecz modernizacji nadzoru nie ograniczają się do Stanów Zjednoczonych — powiedziała Bowman, zauważając, że reformy i wnioski z niezależnego przeglądu są równie aktualne dla nadzorców na całym świecie. Jako przewodnicząca Stałego Komitetu FSB ds. współpracy nadzorczej i regulacyjnej angażowała się w wiele jurysdykcji członkowskich, aby promować agendę modernizacji regulacyjnej i nadzorczej FSB. Program prac FSB na 2026 rok odzwierciedla fakt, że kraje na całym świecie również oceniają, czy ramy regulacyjne i nadzorcze pozostają odpowiednie dla przyszłych systemów finansowych.

„W tej pracy występują ważne wspólne motywy” — powiedziała Bowman. „Modernizacja nie polega na robieniu mniej. Polega na skuteczniejszym nadawaniu priorytetów rzeczom najważniejszym”. Obejmuje to koncentrowanie się na istotnych ryzykach, odpowiednie dostosowywanie intensywności nadzoru, okresowe rozważanie procesów, które mogły się nagromadzić z czasem, aby upewnić się, że wciąż spełniają swoje zadanie, oraz zapewnianie jasności, aby nadziorzy mogli podejmować decyzje na tyle szybko, by miały one znaczenie.

Dostosowanie lub proporcjonalność, jak podkreśliła, nie oznacza słabszego nadzoru. Oznacza kierowanie uwagi nadzorczej na ryzyka najbardziej istotne z uwagi na wielkość, złożoność, działalność, model biznesowy, powiązania instytucji i jej potencjalny wpływ na stabilność finansową. Bank spółdzielczy zajmujący się tradycyjnym kredytowaniem i przyjmowaniem depozytów nie wymaga takiego samego podejścia nadzorczego jak globalnie działająca instytucja prowadząca złożone operacje hande i transgraniczne.

Celem priorytetyzacji jest odróżnienie kwestii rzeczywiście zdolnych zagrozić bezpieczeństwu i wypłacalności od spraw, które mogą zasługiwać na uwagę, ale nie stanowią takiego samego stopnia ryzyka finansowego, powiedziała Bowman. To rozróżnienie wymaga osądu nadzorczego, a osąd nieuchronnie wymaga dokonywania wyborów. Organizacja nadzorcza, która traktuje każdą kwestię jako równie ważną, będzie tendencję do poświęcania znacznej uwagi sprawom najłatwiejszym do udokumentowania, zmierzenia i śledzenia, pozostawiając inne ryzyka — wymagające syntezy, doświadczenia i pogłębionego osądu — z mniejszą uwagą, niż im się należy.

„Celem nie powinno być maksymalizacja liczby wydawanych ustaleń” — powiedziała. „Celem powinno być zidentyfikowanie ryzyk najważniejszych i zaadresowanie ich, zanim skończy się czas na zmianę trajektorii”.

Organy międzynarodowe, w tym BCBS i FSB, mogą najbardziej pomóc w tym wysiłku modernizacji nadzoru, koncentrując się na swoich podstawowych mandatach i pozostając oparte na dowodach i danych — powiedziała Bowman — priorytetyzując prace w obszarach najważniejszych: kwestiach dotyczących bezpieczeństwa i wypłacalności oraz stabilności finansowej.

Międzynarodowe wnioski

Niezależny przegląd SVB pokazuje, że międzynarodowe organy ustalające standardy, w tym BCBS i FSB, bezkrytycznie polegały na niekompletnych raportach szybko sporządzonych wkrótce po upadku SVB — powiedziała Bowman. Przegląd wykazał, że zarówno BCBS, jak i FSB zaczerpnęły sformułowania niemal dosłownie z innych raportów opublikowanych w Stanach Zjednoczonych, które nie były oparte na kompletnych i dokładnych informacjach, i ustalił, że ich raporty w zasadzie powtarzały istniejące twierdzenia z innych raportów, zamiast niezależnie weryfikować informacje lub poszerzać zakres dowodów je popierających.

W rezultacie rzekome wnioski przedstawione w raporcie z kwietnia 2023 roku przez ówczesną wiceprzewodniczącą Barr — własną przyspieszoną ocenę posprzedażową Rezerwy Federalnej — zostały początkowo wykorzystane do uzasadnienia dodatkowych prac regulacyjnych, w tym w BCBS i FSB. Ta praca „ była z natury wadliwa, ponieważ opierała się na niekompletnych i błędnych wstępnych ustaleniach raportu, a nie na szerszej analizie, takiej jak ta dostarczona przez niezależny przegląd” — powiedziała Bowman. „Teraz, dzięki bardziej kompleksowym dowodom i analizie, widzimy, że praca organów międzynarodowych oparta na wcześniejszych wynikach nie była uzasadniona”.

Mandatem BCBS jest wzmacnianie praktyk regulacyjnych i nadzorczych na całym świecie w celu zwiększenia stabilności finansowej, zgodnie z jego kartą opublikowaną na stronie Banku Rozliczeń Międzynarodowych. Podobnie FSB została powołana do koordynowania i promowania skutecznych polityk regulacyjnych, nadzorczych i innych polityk sektora finansowego w interesie globalnej stabilności finansowej, zgodnie z jej kartą.

Aby utrzymać swoją wiarygodność, argumentowała Bowman, te instytucje muszą podwoić koncentrację na ryzykachotnych — tych, które wpływają na bezpieczeństwo i wypłacalność lub stabilność finansową — unikając mniej wartościowej pracy, która kieruje zasoby na mniej wartościowe priorytety. Muszą również dążyć do weryfikacji danych i analiz, na których opierają się międzynarodowe standardy i regulacje.

„Zwykłe akceptowanie danych i analiz bez rygorystycznej weryfikacji grozi budowaniem międzynarodowych standardów na wadliwych fundamentach, co może osłabić zarówno skuteczność regulacji, jak i wiarygodność tych kluczowych instytucji” — powiedziała. Przekierowanie działań na kwestie istotnych szkód, dodała, pozwoli tym instytucjom pozostać wiernymi swoim podstawowym mandatom i służyć bardziej wartościowemu celowi w promowaniu modernizacji nadzoru.

Konkluzja

Bowman podsumowała, że w miarę jak Rezerwa Federalna kontynuuje modernizację nadzoru i regulacji oraz współpracę z międzynarodowymi partnerami poprzez FSB i BCBS, nadziorcy „muszą zachować pokorę, aby stale oceniać skuteczność własnych procesów nadzorczych”. Powiedziała, że należy dalej oceniać, czy praca nadzorcza nadąża za szybko zmieniającym się ekosystemem, w tym jak organizacje są strukturyzowane w celu przydzielania uprawnień i priorytetyzacji ryzyk oraz jak dostosowywana jest intensywność nadzoru i wyposażany personel, aby szybko przechodzić od zidentyfikowania istotnej słabości do podjęcia odpowiednich działań.

„System finansowy będzie się nadal szybko rozwijał” — powiedziała Bowman. „Nasze instytucje nadzorcze muszą ewoluować wraz z nim”. Kluczową miarą powodzenia modernizacji, dodała, będzie to, czy nadziorzy będą w stanie identyfikować istotne ryzyka i działać zdecydowanie w momencie, gdy ich działania mogą mieć największy wpływ.

Bowman zaznaczyła, że poglądy wyrażone w wystąpieniu są jej własne i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko jej kolegów z Rady Rezerwy Federalnej ani Federalnego Komitetu ds. Operacji na Rynku Otwartym.