Królewska Szwedzka Akademia Nauk przyznała Nagrodę Banku Szwecji z nauk ekonomicznych ku pamięci Alfreda Nobla za 2026 rok Robertowi E. Hallowi ze Stanford University oraz Michaelowi Woodfordowi z Columbia University, uzasadniając decyzję „za mikroekonomiczne podstawy stabilizacji makroekonomicznej”.

Według ogłoszenia, które wydał Sveriges Riksbank, laureaci pokazali, jak modele ekonomiczne można przebudować, by ożywić politykę stabilizacyjną — odejście od podejść opierających się na statystycznych zależnościach między zmiennymi makroekonomicznymi, takimi jak inflacja, produkcja i konsumpcja. Zamiast tego wybrali zbudowanie swoich modeli na mikroekonomicznych podstawach, obejmujących zrozumienie, w jaki sposób łączne oddziaływanie poszczególnych gospodarstw domowych i przedsiębiorstw wpływa na gospodarkę poprzez swoje działania.

Te podstawy mają znaczenie daleko wykraczające poza czasopisma naukowe: modele oparte na takich mikroekonomicznych fundamentach są powszechnie wykorzystywane w analizach polityki banków centralnych, gdzie zrozumienie, jak decyzje pojedynczych gospodarstw domowych i firm sumują się w wyniki ogólnogospodarcze, takie jak inflacja i produkcja, informuje ocenę środków stabilizacyjnych.

Nagroda, ustanowiona w 1968 roku przez szwedzki bank centralny ku pamięci Alfreda Nobla — późniejsze uzupełnienie pierwotnych nagród ufundowanych w jego testamencie — jest przyznawana corocznie przez Królewską Szwedzką Akademię Nauk w Sztokholmie.

Uwaga zwraca się teraz ku wykładom noblowskim i ceremonii wręczenia nagród w Sztokholmie 10 grudnia, podczas której laureaci z 2026 roku formalnie otrzymają swoje medale i dyplomy.

Więcej szczegółów o laureatach i ich dokonaniach można znaleźć w oficjalnym ogłoszeniu Nagrody Nobla, a także w informatorach o Robercie E. Hallu i Michaelu Woodfordzie. Informację pierwotnie opublikował Econbrowser.