Dolar amerykański zyskał na wartości wobec głównych walut po tym, jak wypowiedzi Kevina Warsha okazały się bardziej jastrzębie, niż rynki przewidywały — inwestorzy wyceniają teraz 57-procentowe prawdopodobieństwo podwyżki stóp Rezerwy Federalnej we wrześniu, wobec 33% przed jego wystąpieniem.

Przed tym wystąpieniem Warsh budował wrażenie, że powie niewiele o stopach procentowych ani o perspektywach gospodarczych, co wywołało pewną krytykę, że będzie nieprzejrzysty. Tymczasem wielokrotnie podkreślał, że gospodarka jest przegrzana, a bazowa inflacja pozostaje zbyt wysoka. Choć nie posunął się do stwierdzenia, że Fed wkrótce podniesie stopy, z mocą zaznaczył, że Fed osiągnie swój cel inflacyjny.

"Mamy przed sobą zadania do wykonania" — powiedział, co powszechnie odczytano jako wyraźny sygnał w walce z inflacją.

Rynkowi zajęło trochę czasu, by przetrawić, jak bardzo jastrzębi był ten ton. Ta ponowna wycena przełożyła się bezpośrednio na umocnienie dolara, który wyraźnie zyskał wobec głównych walut, choć ruchy były umiarkowane, a nie spektakularne. Euro szybko spadło do 1,1605 z 1,1643. Różnice stóp procentowych są kluczowym czynnikiem kształtującym rynki walutowe: gdy oczekiwana jest zaostrzenie polityki Fed względem innych banków centralnych, aktywa denominowane w dolarach stają się zazwyczaj bardziej atrakcyjne, co wspiera tę walutę.

Czynnikiem ograniczającym wzrosty dolara — według komentarzy rynkowych — pozostaje utrzymujący się sceptycyzm części traderów co do tego, czy Warsh — biorąc pod uwagę jego powiązania z administracją Trumpa — ostatecznie przeprowadzi podwyżkę. Inni uważają ten pogląd za trudny do pogodzenia z siłą jego słów i pewnością jego pozycji.

Silniejszy dolar wywarł również presję na złoto, które odwróciło kierunek i spadło o 33 dolary po wcześniejszym wzroście do dziennych maksimów — ruch ten okazał się błędnym przecenieniem przed wystąpieniem Warsha. Złoto, wyceniane w dolarach, zwykle traci na wartości, gdy amerykańska waluta się umacnia. Wyższe oczekiwania stawkowe mogą również ciążyć na aktywach nieprzynoszących dochodu, takich jak złoto, ponieważ rosnące krótkoterminowe stopy zwiększają koszt alternatywny ich trzymania.

Podwójny mandat Rezerwy Federalnej obejmuje stabilność cen i maksymalne zatrudnienie, a rynki terminowe, takie jak te śledzone przez CME Group, są powszechnie wykorzystywane do oceny oczekiwań co do ruchów banku centralnego. To, jak kolejne dane gospodarcze — zwłaszcza raporty o inflacji i rynku pracy — będą się mieścić w charakteryzowanej przez Warsha wizji przegrzanej gospodarki, przesądzi o tym, czy wrześniowa wycena się utrzyma, czy też ulegnie odwróceniu.