Demokratyczny pogrom w wyborach średniokadencyjnych mógł właśnie skazać konserwatywną superwiększość w Sądzie Najwyższym na wyrok czasowy — a reperkusje mogą utrzymywać się przez całe pokolenie, według analityka politycznego Toma Schallera.

Pisząc w newsletterze Public Notice na Substack, Schaller argumentuje, że najważniejszą rzeczą, którą demokraci wygrali 3 listopada — przynajmniej z punktu widzenia sądownictwa — jest Senat, który zatwierdza kandydatów na stanowiska sędziowskie. Zgodnie z konstytucją nominacje do sądów federalnych wymagają zgody Senatu, a od zmiany regulaminu w 2017 roku kandydatów do Sądu Najwyższego można zatwierdzać zwykłą większością głosów. „Zwycięstwa pokoleniowe, w końcu, powinny rodzić pokoleniowe konsekwencje” — napisał.

Pierwszy ruch Schallera jest wzorowany bezpośrednio na strategii spopularyzowanej przez Mitcha McConnell'a. Wezwał on lidera demokratów w Senacie, Chucka Schumera, do blokowania nominacji sędziowskich Donalda Trumpa do końca jego kadencji — zablokowania zatwierdzenia jakiegokolwiek kandydata do Sądu Najwyższego i praktycznie wszystkich kandydatów do sądów apelacyjnych — podobnie jak uczynił McConnell w 2016 roku, gdy zablokował nominację Merricka Garlanda przedstawioną przez Baracka Obamę.

W opinii Schallera Sąd Najwyższy, z obecną konserwatywną większością 6:3, odbiega od preferencji kraju. Skrzydło konserwatywne tworzą prezes sądu John Roberts, sędziowie Clarence Thomas i Samuel Alito oraz trzej nominowani przez Trumpa w pierwszej kadencji — Neil Gorsuch, Brett Kavanaugh i Amy Coney Barrett — podczas gdy skrzydło liberalne składa się z Soni Sotomayor, Eleny Kagan i Ketanji Brown Jackson, wszystkich nominowanych przez prezydentów demokratycznych. Demokratyczni kandydaci prezydenccy wygrali głosowanie powszechne w siedmiu z dziewięciu wyborów przeprowadzonych w latach 1992–2024, łącznie o 33,7 miliona głosów. Jednak od 1993 roku prezydenci obu partii mianowali po pięciu sędziów. Schaller obwinia o tę nierównowagę kolegium elektorów, a także blokadę Garlanda przez McConnell'a, dobrze wyczowany przejście na emeryturę sędziego Anthony'ego Kennedy'ego w 2018 roku oraz śmierć Ruth Bader Ginsburg w 2020 roku.

Równowaga sił może się wkrótce zmienić. Sędziowie Clarence Thomas, 78 lat, i Samuel Alito, 76 lat, mogą pozostać w sądzie do 2028 roku. Schaller twierdzi, że zwycięstwo demokratów w wyścigu o Biały Dom w połączeniu z utrzymaniem Senatu mogłoby doprowadzić do zastąpienia Thomasa lub Alito, co dałoby liberalną większość 5:4. Ponadto sędzia Sonia Sotomayor, liberałka w wieku 72 lat, mogłaby przejść na emeryturę podczas administracji demokratycznej, otwierając miejsce dla młodszego następcy.

Schaller uważa demokratyczny Senat za bardzo prawdopodobny w 2028 roku. Republikanie Ted Budd z Karoliny Północnej i Ron Johnson z Wisconsin zostali w 2022 roku wybrani minimalną różnicą głosów, zdobywając odpowiednio 50,5 procent i 50,4 procent głosów. W Iowa senator Chuck Grassley, 93-letni, oświadczył, że nie zrezygnuje wcześniej ze stanowiska, aby republikańska gubernator Kim Reynolds mogła wyznaczyć jego następcę przed objęciem urzędu przez demokratycznego gubernatora-elekta Roba Sanda. Demokraci mają jednak własne słabe punkty: muszą bronić senatora Raphaela Warnocka z Georgii, który wygrał w 2022 roku w drugiej turze, oraz senator Catherine Cortez Masto z Nevady, która wygrała przewagą mniej niż 8000 głosów.

Perspektywy dla wyborów w 2030 roku są mniej obiecujące. Demokraci mają niewiele okazji do zdobycia mandatów, a demokratyczni senatorowie Ruben Gallego z Arizony i Jacky Rosen z Nevady wygrali w 2024 roku minimalną przewagą. Wybory średniokadencyjne generalnie sprzyjają także partii, która nie sprawuje władzy w Białym Domu.

Zwolennicy reform sądownictwa chcą przy tym zrobić więcej niż tylko blokować nominatów Trumpa. Rep. Jim Clyburn i inni członkowie Kongresowej Czarnej Kamauki domagają się dodania czterech sędziów. Kongres po raz ostatni ustalił liczebność sądu na dziewięć miejsc w 1869 roku, a ostatnia poważna próba jej zwiększenia — plan prezydenta Franklina D. Roosevelta z 1937 roku — zginęła w Kongresie. Senator Cory Booker forsuje 18-letnie limity kadencji, które dawałyby każdemu prezydentowi dwóch sędziów na kadencję. Inni reformatorzy dążą do surowszych zasad etycznych wymierzonych w Thomasa i Alito w związku z tym, co krytycy nazywają wzbogacaniem się. Sąd Najwyższy przyjął swój pierwszy formalny kodeks postępowania w 2023 roku, ale nie zawiera on mechanizmu egzekwowania jego przestrzegania przez zasiadających sędziów.

Pierwszym pytaniem będzie to, czy demokraci w Senacie są gotowi grać McConnell's grę przeciwko nominacjom sędziowskim Trumpa, gdy nowy Kongres zbierze się w styczniu.