Korzystając z duńskich danych rejestrowych, badanie analizuje, w jaki sposób postawy menedżerów wobec ról płciowych kształtują nierówności płci w miejscu pracy, wykorzystując narodziny córki — zamiast syna — jako prawdopodobnie egzogenny szok dla postaw męskich menedżerów wobec płci. Porównując zmiany wewnątrz firm w wynikach pracy kobiet w zależności od tego, czy nowo narodzone dziecko menedżera jest dziewczynką, czy chłopcem, autorzy stwierdzają, że względne zarobki i zatrudnienie kobiet rosną odpowiednio o 4,4% i 2,9% po narodzinach pierwszej córki menedżera.

Efekty wynikają z tego, że menedżerowie częściej zastępują zatrudnianych mężczyzn kobietami o porównywalnym wykształceniu, liczbie przepracowanych godzin i zarobkach. To sprawia, że wynik ma znaczenie wykraczające poza pojedynczą decyzję o zatrudnieniu: wskazuje na zmianę składu nowych pracowników w firmach, a nie tylko jednorazową korektę wynagrodzenia. Zgodnie z tym mechanizmem substytucji badanie nie wykrywa istotnego wpływu na wyniki firm.

Ponieważ efekty pojawiają się szybko i utrzymują się w czasie, autorzy dochodzą do wniosku, że ani długotrwała ekspozycja na kwestie związane z płcią, ani osobiste bodźce związane z poprawą warunków dla własnych córek nie są koniecznymi warunkami, aby menedżerowie promowali równość płci w swoich firmach. Innymi słowy, artykuł łączy wydarzenie rodzinne z mierzalnymi zmianami w wynikach pracy, oferując rzadkie empiryczne spojrzenie na to, jak postawy menedżerskie mogą przekładać się na codzienne decyzje kadrowe.

Badanie autorstwa Maddaleny Ronchi i Niny Smith ukaże się w Review of Economic Studies.

Więcej informacji znajduje się na stronie czasopisma:

Wpis „Daddy’s Girl” pojawił się najpierw na Marginal REVOLUTION.