Rynek kryptowalut to jedno z najtrudniejszych środowisk dla traderów. W przeciwieństwie do tradycyjnych rynków finansowych kryptowaluty nigdy nie śpią i często doświadczają bardzo wysokiej zmienności cen. Takie warunki potrafią wychować traderów, którzy czytają wykres lepiej niż większość zawodowców.

Niemniej jednak ta umiejętność może być mało przydatna dla osoby handlującej kontem o wartości 500 dolarów. Ograniczony kapitał może utrudniać generowanie zwrotów na tyle dużych, by uzasadniały kontynuowanie. Programy finansowanego tradingu zostały zaprojektowane, aby rozwiązać ten problem.

Dla traderów kryptowalut rozważających ścieżkę finansowanego tradingu ten przewodnik wyjaśnia, jak wygląda kwalifikacja, co dzieje się wewnątrz wyzwania ewaluacyjnego, które zasady ryzyka decydują o powodzeniu lub niepowodzeniu konta, jak firmy propriety tradingowe (prop firms) kształtują strukturę wypłat oraz jak całe rozwiązanie wypada na tle handlu kryptowalutami z własnego konta na giełdzie.

Czym naprawdę jest finansowane konto tradingowe

Finansowany trading to struktura, w której firma udostępnia traderowi swój kapitał do dyspozycji, a następnie dzieli się zyskami. Takie rozwiązanie pozwala traderom otwierać większe pozycje, ponieważ operują oni większą pulą kapitału.

Zanim jednak udostępni ten kapitał, firma — często nazywana prop firm — musi najpierw upewnić się, że trader potrafi osiągać wyniki, których oczekuje. W tym celu firmy kierują potencjalnych traderów na test.

Traderzy zazwyczaj płacą opłatę za przystąpienie do testu, nazywanego również wyzwaniem lub ewaluacją. Główny wymóg jest prosty: osiągnąć określony cel zysku, nie tracąc zbyt dużej kwoty. Jeśli trader zda ewaluację, firma udostępnia mu finansowane konto.

W tym momencie pieniądze zaczynają mieć znaczenie. Jeśli transakcje przynoszą zyski, firma może wypłacić traderowi udział w tych zyskach. Podział może wynosić 75%, często 80%, a w niektórych przypadkach nawet 95% lub 100%. Jeśli jednak trader złamie jakąkolwiek zasadę na etapie finansowanym, może stracić dostęp do konta i być zmuszony zacząć od nowa od fazy wyzwania.

Warto również zauważyć, że kapitał na finansowanym koncie to zazwyczaj środki testowe. Innymi słowy, pieniądze nie są realną gotówką, a środowisko tradingowe jest symulowane. Mimo to strumienie cen i warunki rynkowe dokładnie odzwierciedlają rynek live. Realna jest natomiast sama wypłata: gdy trader osiągnie wymagane cele, firma płaci z własnych przychodów.

Krótko mówiąc, finansowane konto tradingowe pozwala traderom dążyć do większych zwrotów bez ryzykowania własnych środków.

Jak traderzy kwalifikują się do finansowanego kapitału

Zanim prop firm podejmie współpracę z traderem, należy spełnić określone wymagania. Typowe przykłady obejmują przejście procedury KYC, która zasadniczo wymaga, aby trader miał ukończone 18 lat, oraz wniesienie zaliczkowej opłaty za przystąpienie do testu.

Jeszcze przed wniesieniem opłaty wpisowej traderzy muszą zdecydować, czy chcą wybrać ścieżkę ewaluacyjną, czy przejść bezpośrednio do finansowanego konta. Bezpośrednia ścieżka może nie być dostępna w każdej firmie, ale czołowe firmy propriety tradingowe zazwyczaj oferują natychmiastowe finansowanie.

Opcja 1: Ścieżka ewaluacyjna

Ścieżka ewaluacyjna to tradycyjna droga. Traderzy muszą najpierw zdać wyzwanie i udowodnić, że potrafią osiągnąć cel zysku bez łamania zasad.

Proces ten jest często wieloetapowy, choć niektóre firmy stosują wersję jednofazową. Firmy wykorzystują ewaluację do sprawdzenia dyscypliny tradera, zarządzania ryzykiem i rentowności, zanim udostępnią mu kapitał live.

Typowa firma może podzielić ten proces na cztery fazy.

W fazie pierwszej firma sprawdza rentowność. Trader musi wykazać, że potrafi zarabiać, pozostając w ramach ścisłych granic ryzyka. Test często nie ma ograniczenia czasowego, ale zazwyczaj wymaga minimalnej liczby aktywnych dni handlowych.

W fazie drugiej firma sprawdza spójność. Chodzi o wykazanie, że wynik z fazy 1 nie był po prostu szczęśliwą transakcją.

W fazie trzeciej firma przeprowadza weryfikację tożsamości i sprawdza dokumenty, takie jak dokumenty podatkowe. Po zakończeniu tego etapu strony podpisują umowę, na mocy której trader staje się kontraktorem. Umowa określa kluczowe warunki, w tym podział zysków.

Finałowa faza to moment, w którym firma przekazuje dane logowania do finansowanego konta. Od tego momentu każda transakcja i każdy zarobiony dolar staje się realnymi pieniędzmi w kieszeni tradera.

Opcja 2: Ścieżka natychmiastowego finansowania

Natychmiastowe finansowanie to alternatywna ścieżka skierowana głównie do traderów, którzy uważają, że potrafią generować zwroty bez dłuższej fazy ćwiczeń. Ta ścieżka pomija dwa pierwsze etapy procesu ewaluacyjnego.

Ta wygoda zwykle wiąże się z wyższą ceną, ponieważ opłata wpisowa jest zazwyczaj wyższa.

Po opłaceniu opłaty i ukończeniu weryfikacji tożsamości prop firm przydziela finansowane konto z predefiniowanymi parametrami ryzyka. Firmy stosują ścisłe zasady zarządzania ryzykiem od pierwszej transakcji, ponieważ nie miały okazji wcześniej przetestować umiejętności tradera.

Traderzy muszą przestrzegać dziennych limitów strat i zasad dotyczących maksymalnego obsunięcia. Złamanie którejkolwiek z tych zasad może skutkować natychmiastowym zamknięciem konta bez zwrotu opłaty konfiguracyjnej.

Zasady zarządzania ryzykiem decydujące o zdaniu lub porażce

Zarządzanie ryzykiem w finansowanym tradingu odnosi się do zbioru zasad i wytycznych, których trader musi przestrzegać we współpracy z prop firm. Firmy tworzą te zasady tak, aby traderzy zachowywali się w sposób uznawany przez firmę za akceptowalny. Trader może czerpać dochody z tradingu, a firma ma większą pewność, że trader pasuje do jej modelu.

Najczęstsze są zasady ochrony na poziomie konta. Są to limity finansowe zaprojektowane tak, aby ograniczyć, ile pieniędzy może stracić trader, zanim konto zostanie odebrane. Firmy stosują je jako automatową siatkę bezpieczeństwa chroniącą kapitał przed poważnymi stratami. Obejmują one:

• Dzienne limity strat: maksymalna kwota, którą trader może stracić w ciągu jednego dnia.
• Limity maksymalnego obsunięcia (drawdown): łączna kwota, o którą konto może spaść względem swojego najwyższego szczytu.
• Obsunięcia podążające (trailing drawdown): limit strat, który rośnie wraz z zyskami konta.

Zasady wielkości pozycji i wykonywania transakcji

Zasady te określają, jakim wolumenem może operować trader oraz w jaki sposób może otwierać i zamykać transakcje. Mają wymuszać spójne, profesjonalne praktyki zarządzania ryzykiem zamiast zachowań hazardowych. Obejmują one:

• Ograniczenia wielkości lota: limity maksymalnego wolumenu lub wielkości kontraktu, które można otworzyć jednorazowo.
• Obowiązkowe zlecenia stop-loss: wymóg stosowany przez wiele firm, polegający na umieszczaniu ochronnego zlecenia wyjścia przy każdej transakcji.
• Zasady spójności: regulacje uniemożliwiające traderom osiąganie celów dzięki jednej szczęśliwej transakcji.
• Relacja zysku do ryzyka: w niektórych przypadkach firmy wymagają konfiguracji, w których potencjalny zysk jest co najmniej dwukrotnością potencjalnej straty.

Trzecia kategoria obejmuje zasady ryzyka operacyjnego i zdarzeniowego. Są to ograniczenia oparte na kalendarzu lub czasie, zaprojektowane tak, aby trzymać traderów z dala od wysoce nieprzewidywalnych warunków rynkowych. Chronią one zarówno firmę, jak i tradera przed ekstremalnymi skokami cen, zawieszeniami platformy i nagłymi lukami cenowymi poza normalnymi warunkami handlowymi. Obejmują one:

• Zakaz trzymania pozycji przez weekend: zasady wymagające od traderów zamykania transakcji przed piątkowym zamknięciem rynku, aby uniknąć weekendowych luk cenowych. Nie wszystkie firmy stosują tę zasadę.
• Ograniczenia handlu wokół publikacji wiadomości: zakazy zawierania transakcji na kilka minut przed wydarzeniami informacyjnymi o dużym wpływie i po nich.
• Limity nieaktywności: wymogi nakładające na traderów obowiązek zawarcia co najmniej jednej transakcji w określonym okresie, aby utrzymać konto aktywne.

Kwestie specyficzne dla kryptowalut w finansowanym koncie

Na pierwszy rzut oka trading kryptowalutami na finansowanym koncie może przypominać handel na rynku forex lub indeksach, ale traderzy, którzy ignorują różnice, mogą zapłacić za to wysoką cenę. Jak już wspomniano, rynki kryptowalut są szczególnie zmienne, co wpływa na sposób, w jaki firmy projektują swoje zasady.

1. Limity dźwigni są znacznie niższe niż w innych klasach aktywów

Na rynku forex wiele instrumentów oferuje dźwignię 1:20 lub 1:30, a niektóre sięgają nawet 1:100. W przeciwieństwie do tego większość prop firm dopuszcza dla aktywów kryptowalutowych jedynie dźwignię do 1:2, a najbardziej hojne zatrzymują się na 1:5.

Nie musi to być skąpstwo. Dzienne wahania cen kryptowalut są często na tyle duże, że wysoka dźwignia może bardzo szybko zamienić niewielkie ruchy w straty kończące konto. Z tego powodu firmy utrzymują niską dźwignię, aby chronić zarówno własny kapitał, jak i kapitał tradera.

Wpływa to na wielkość pozycji. Na przykład konto o wartości 10 000 dolarów przy dźwigni 1:3 daje siłę nabywczą 30 000 dolarów, a nie ponad 200 000 dolarów, które mogłyby być dostępne na rynku forex przy wyższej dźwigni przy tym samym saldzie.

2. Rynki kryptowalut nigdy nie są zamknięte

Forex i klasy aktywów, takie jak akcje, mają sesje i weekendy. Kryptowaluty natomiast są przedmiotem handlu przez każdą godzinę każdego dnia.

Z tego powodu niektóre firmy naliczają koszty finansowania overnight, często nazywane opłatami swapowymi, za pozycje utrzymywane poza dziennym terminem granicznym. Opłaty te są zazwyczaj wyższe dla kryptowalut niż dla rynku forex, a niektóre firmy potrajają je w określone noce, aby uwzględnić ekspozycję weekendową.

Jeśli strategia tradera zakłada utrzymywanie pozycji przez kilka dni, opłaty te mogą obniżać rentowność, dlatego należy je uwzględnić z wyprzedzeniem.

3. Handlujesz kontraktem CFD

CFD, czyli kontrakt na różnicę kursową, to umowa finansowa, która pozwala traderowi spekulować, czy cena aktywu wzrośnie, czy spadnie, bez posiadania samego aktywa. Zamiast kupować faktyczny aktyw, trader zawiera umowę na rozliczenie różnicy gotówkowej między ceną otwarcia a ceną zamknięcia.

Wszystkie prop firmy kryptowalutowe oferują instrumenty w formie CFD. Oznacza to, że gdy trader otwiera pozycję BTCUSD lub ETHUSD na finansowanym koncie, handluje kontraktem odzwierciedlającym ruchy ceny kryptowaluty. Trader nie jest właścicielem aktywa bazowego, nie posiada portfela, a żadne rozliczenia nie zachodzą na blockchainie.

W praktyce finansowane konto kryptowalutowe nie oznacza, że firma kupuje i utrzymuje rzeczywiste monety w imieniu tradera. Strumień cen śledzi rynki spot i terminowe na tyle dokładnie, że zyski i straty odzwierciedlają rzeczywiste ruchy rynkowe, ale realizacja transakcji pozostaje w całości w ramach platformy firmy.

Jak działają wypłaty

Gdy trader otwiera pierwszą transakcję na finansowanym koncie, a pozycja osiąga dobre wyniki, firma dzieli się zwrotem zgodnie z warunkami wypłat określonymi w umowie.

Ten podział decyduje o tym, jaka część zysku faktycznie trafia do tradera. Większość firm zaczyna od 70% do 80%. Firma taka jak OneFunded ustala domyślny udział tradera na poziomie 80%, z opcją podniesienia go do 90% za pomocą płatnego dodatku.

Niektóre firmy oferują stały podział przy zakupie, co oznacza, że wykupiony procent obowiązuje przez cały okres życia danego konta. Inne stopniowo zwiększają podział, gdy trader wykazuje spójność przez kilka zyskownych miesięcy z rzędu.

Harmonogramy wypłat również się różnią. Jedna firma może zobowiązać się do pierwszej wypłaty 15 dni po pierwszej transakcji na finansowanym koncie, a następnie przejść na harmonogram wypłat dwa razy w miesiącu. Niektóre firmy umożliwiają cotygodniowe wypłaty za pomocą płatnego dodatku.

Niektóre firmy zwracają również opłatę ewaluacyjną po zdaniu testu i otrzymaniu pierwszej wypłaty. Ten bonus zazwyczaj nie obowiązuje, jeśli trader wybrał natychmiastowe finansowanie.

Finansowane konto a handel kryptowalutami na własnym koncie giełdowym

Różnice między kontem osobistym a programem finansowanym są znaczne. Traderzy porównujący oba rozwiązania powinni dokładnie przyjrzeć się zasadom, kosztom i strukturze ryzyka, zanim zdecydują, którą ścieżkę wybrać.

Przygotowania przed rozpoczęciem wyzwania

Zrozumienie, jak działają finansowane konta tradingowe, to dopiero pierwszy krok. Przed opłaceniem pierwszego wyzwania traderzy powinni zacząć od przeczytania zasad. Należy to zrobić jeszcze przed odnalezieniem przycisku rejestracji. Traderzy muszą zrozumieć dzienny limit strat, rodzaj obsunięcia, zasadę spójności oraz listę zakazanych strategii. Zasada zrozumiana tylko w połowie podczas wyzwania to zasada, która prawdopodobnie zostanie złamana.

Następnie traderzy powinni odnieść swoją zwykłą wielkość pozycji do rzeczywistych liczb konta. Jeśli trader zazwyczaj ryzykuje 2% na transakcję z własnego kapitału, powinien sprawdzić, co to oznacza w zestawieniu z dziennym limitem strat wynoszącym 2000 dolarów na koncie o wartości 50 000 dolarów. Celem jest uniknięcie naruszenia limitu pierwszego dnia.

Dla traderów wybierających ścieżkę ewaluacyjną kilka nawyków może zwiększyć szanse powodzenia:

• Traktuj ewaluację jako test ryzyka. Firma obserwuje nie tylko to, jak traderzy przegrywają, ale też to, jak wygrywają.
• Nigdy nie zwiększaj wielkości pozycji, aby odrobić straty z dnia przynoszącego stratę. Trading z zemsty to jeden z najszybszych sposobów na naruszenie limitu obsunięcia, którego zwykły dzień nie dotknąłby.
• Dopasuj wielkość konta do komfortu opłat. Większe konto oznacza wyższą opłatę wpisową, dlatego traderzy powinni wybrać rozmiar, na którego porażkę mogą sobie pozwolić przynajmniej raz.
• Przeprowadź backtest według konkretnych zasad. Strategia, która działa na koncie osobistym, może mimo to nie zdać wyzwania ze względu na sposób, w jaki firma mierzy obsunięcie.

Jeśli te kwestie zostaną odpowiednio potraktowane, wyzwanie stanie się testem tego, czy trader ma już dyscyplinę, której firma szuka.