Europejskie ceny gazu ziemnego mogą uwzględniać zbyt duże ryzyko związane z niepewnym wznowieniem żeglugi przez Cieśninę Ormuz i nadchodzącą zimą – Citigroup szacuje ważoną prawdopodobieństwem cenę zimową znacznie poniżej obecnych poziomów rynkowych.

Analiza Citi określa ważoną prawdopodobieństwem cenę zimową na około 61 euro za megawatogodzinę, w porównaniu z kontraktem TTF na październik 2026 r. po 72,90 EUR/MWh i paskiem listopad–marzec po 70,90 EUR/MWh w momencie analizy banku. Luka ta sugeruje, że rynek przypisuje istotną premię ryzykom związanym z zakłóceniami dostaw i pogodą.

TTF, czyli holenderski Title Transfer Facility, to europejski benchmark cen gazu i globalny punkt odniesienia dla ładunków LNG, więc jego poziomy oddziałują na kontrakty i koszty energii konsumentów daleko poza granicami Holandii.

Ormuz i pogoda utrzymują zmienność TTF

Europejskie ceny gazu gwałtownie wzrosły i pozostają zmienne, ponieważ traderzy próbują jednocześnie ocenić dwie niepewne zmienne — kiedy zostanie wznowiona normalna żegluga przez Cieśninę Ormuz i jak mroźna będzie nadchodząca zima.

Niepewność ma szczególne znaczenie, ponieważ europejskie poziomy zapasów gazu przed zimą są niskie, co czyni rynek bardziej wrażliwym na jakiekolwiek zakłócenia dostaw skroplonego gazu ziemnego. Duża część globalnego handlu LNG — w tym dostawy od największego eksportera, Kataru — przechodzi przez Ormuz, co czyni cieśninę węzłem bottleneckowym dla morskiego rynku gazu, mimo że sama Europa nie importuje przez nią bezpośrednio. Ceny azjatyckiego LNG również wzrosły, a oba rynki są powiązane globalnym handlem LNG.

Według Citi sytuacja przyciągnęła także więcej inwestorów spoza tradycyjnego rynku energetycznego, częściowo dlatego, że ceny gazu mogą wpływać na inflację, a także z powodu wspomnień o gwałtownych wzrostach cen wywołanych cięciami dostaw w 2022 roku.

Zamiast opierać się na jednym scenariuszu bazowym, Citi modelowała różne kombinacje harmonogramów otwarcia Ormuz i zimowych warunków pogodowych, a następnie obliczyła ważoną prawdopodobieństwem średnią wynikowych cen.

Fundusze napędają wzrost, ale Citi widzi potencjał spadkowy

Citi wskazała, że obecne pozycje rynkowe nie wydają się tak rozciągnięte jak w marcu 2026 r. czy w 2024 r., mimo że ceny są znacznie wyższe. Sugeruje to, że wzrost nie jest napędzany wyłącznie przez traderów już obecnych na rynku — większą rolę prawdopodobnie odgrywają kupujący fundamentalni i fundusze inwestycyjne.

Bank zaznaczył, że analiza ostatnich trzech lat wskazuje, że fundusze inwestycyjne są obecnie kluczowym motorem europejskich cen gazu, zwłaszcza w porównaniu z okresem po początkowym szoku wojny Rosji z Ukrainą.

Czyni to rynek podatnym na nagłe odwrócenia. Citi przypomniała gwałtowny ruch cen ropy naftowe pod koniec 2018 r. jako dowód, że rynki energetyczne mogą szybko się rozwiązywać, gdy obawy o dostawy znikają.

Citi zrewidowała zatem swoje prognozy cen gazu do 60 EUR/MWh na trzeci kwartał 2026 r., 56 EUR/MWh na czwarty kwartał i 41 EUR/MWh na 2027 r.

Bank przyznał, że w niekorzystnych scenariuszach ceny mogą znacząco wzrosnąć, ale kluczowe pytanie brzmi, czy ryzyka te są już w pełni odzwierciedlone w obecnych cenach. Dla obserwatorów rynku sygnały do obserwowania obejmują rozwój wydarzeń wokół tranzytu przez Ormuz, tempo poboru zapasów wraz z nadejściem zimy oraz to, czy pozycje funduszy inwestycyjnych będą nadal rosnąć — te same czynniki, na których opiera się ważony prawdopodobieństwem model Citi.

Źródło: Investing.com za pośrednictwem Hellenic Shipping News