Autor: Edg Adrian A. Eva, Reporter

C&H Cosmetic Industry dąży w tym roku do umiarkowanego wzrostu poprzez rozszerzenie krajowej dystrybucji, poszerzenie oferty produktowej oraz agresywną ekspansję na rynki eksportowe, mimo że rosnące ceny ropy naftowej, napędzane konfliktem na Bliskim Wschodzie, podnoszą koszty operacyjne.

„Przeżywamy kryzys, ale staramy się podejść do tego pozytywnie”, powiedziała Mary Jane „Apple” R. Raca, współwłaścicielka i dyrektor finansowa firmy z siedzibą w Lipa City zajmującej się produkcją i dystrybucją, w rozmowie wideo z BusinessWorld.

„Aby osiągnąć nasze cele, zamierzamy wejść na różne kanały rynkowe, wprowadzić nasze produkty w Europie i na naszym głównym rynku oraz rozszerzyć eksport”, dodała.

Według pani Raca firma obniżyła wewnętrzny cel wzrostu z 20% w ubiegłym roku do 10%, powołując się na wzrost kosztów operacyjnych wynikający z wojny na Bliskim Wschodzie. Jednocześnie C&H intensyfikuje działania na rzecz eksportu, gdy peso stale traci na wartości wobec dolara amerykańskiego, co czyni filipińskie produkty bardziej konkurencyjnymi cenowo dla zagranicznych nabywców.

Założona w 2006 roku firma C&H rozpoczęła działalność od produkcji mydeł w kostce, sfinansowanej z 5 000 peso otrzymanych jako ślubne prezenty pieniężne przez panią Racę i jej męża Henry'ego. Od tego czasu firma zdywersyfikowała działalność, wykraczając poza kosmetyki, i oferuje obecnie produkty gospodarstwa domowego, asortyment wellness oraz zapachy. Dysponuje 24 partnerami dystrybucyjnymi na terenie całych Filipin i eksportuje do 18 krajów, przy czym Bliski Wschód odpowiada za około 25% całkowitego eksportu.

Pani Raca poinformowała, że C&H dąży do wzmocnienia swojej obecności w Australii i Europie, gdzie firma niedawno uzyskała aprobatę dystrybucyjną po około pięcioletnim procesie certyfikacyjnym. Uzyskanie dostępu do rynku europejskiego — jednego z największych rynków konsumenckich na świecie — stanowi dla firmy znaczący kamień milowy. Oceniała europejską certyfikację jako dobrą wiadomość, szczególnie w kontekście trwającego globalnego kryzysu naftowego, z którym firma musi się mierzyć.

Firma przetrwała pandemię koronawirusa, jednak pani Raca określiła kryzys naftowy — zwłaszcza w okresie jego szczytu w marcu — jako jeden z najtrudniejszych momentów w historii przedsiębiorstwa. Wysokie ceny paliw doprowadziły do wzrostu kosztów operacyjnych, przy czym koszty logistyki obciążały zarówno wzrost, jak i marże zysku.

„Mamy 20 ciężarówek dostarczających towary na terenie całych Filipin, i był moment, gdy ceny paliw wzrosły do około 130–140 peso za litr. To naprawdę trudny rok dla C&H”, powiedziała pani Raca.

Aby zapanować nad rosnącymi kosztami, firma podniosła ceny, choć pani Raca zaznaczyła, że jej produkty pozostają przystępne cenowo dla większości konsumentów.

Mimo niesprzyjających okoliczności C&H zamierza kontynuować dążenie do wzrostu poprzez ekspansję eksportową i dodatkowe krajowe kanały dystrybucji. Pani Raca poinformowała, że firma bada możliwości dostarczania produktów do pielęgnacji domu do szpitali i hoteli, a także rozwija nowe produkty wspierające dystrybutorów i ogólną ekspansję.

Firma poszukuje również wsparcia finansowego i technicznego od agencji rządowych, aby złagodzić skutki kryzysu i sfinansować plany rozwoju. Pani Raca wezwała rząd do uczynienia programów kredytowych dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) bardziej dostępnymi oraz do przyspieszenia wypłaty środków, aby firmy mogły skuteczniej radzić sobie z podwyższonymi kosztami. MŚP takie jak C&H stanowią przytłaczającą większość filipińskich firm i znaczną część zatrudnienia, co sprawia, że ich zdolność do absorbowania wstrząsów kosztowych i konkurencji za granicą jest szerszym problemem gospodarczym. Dodała, że ogólna poprawa warunków ekonomicznych pomogłaby filipińskim MŚP przyciągnąć inwestorów i skuteczniej konkurować na rynkach eksportowych.

Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) zidentyfikował małe przedsiębiorstwa jako jedną z grup najbardziej narażonych na ekonomiczne skutki uboczne wojny na Bliskim Wschodzie, obok gospodarstw domowych o niskich dochodach, pracowników nieformalnych i migrantów. Agencja oszacowała, że kryzys ten może zmniejszyć produkcję gospodarczą w regionie Azji i Pacyfiku, w tym na Filipinach, o nawet 299 miliardów dolarów i doprowadzić do ubóstwa 8,8 miliona ludzi.