Banki centralne mają obecnie więcej złota niż amerykańskich papierów skarbowych jako aktywa rezerwowe, co oznacza, że po raz pierwszy od 1996 roku złoto przewyższyło papiery skarbowe w zasobach banków centralnych — wynika to z informacji udostępnionych na X przez CoinBureau.

Zmiana ta następuje w obliczu rosnącej kontroli ryzyka związanego z utrzymywaniem aktywów denominowanych w dolarach amerykańskich. Zamrożenie 300 miliardów dolarów rosyjskich rezerw po inwazji na Ukrainę w 2022 roku jest powszechnie wskazywane jako punkt zwrotny, który pokazał, że dolarowe aktywa trzymane za granicą mogą podlegać ograniczeniom finansowym.

Zmieniający się skład rezerw oficjalnych świadczy o szerszym przemyśleniu sposobu, w jaki banki centralne zarządzają swoimi międzynarodowymi aktywami, przy czym złoto odgrywa coraz ważniejszą rolę.

Złoto wyprzedza amerykańskie papiery skarbowe w rezerwach banków centralnych

Historycznie banki centralne utrzymywały znaczne ilości amerykańskich papierów skarbowych w ramach swoich rezerw walutowych. Papiery skarbowe cieszą się popularnością wśród zarządzających rezerwami ze względu na rozmiar i płynność rynku obligacji rządowych USA.

Złoto jednak przyciąga coraz większą uwagę banków centralnych poszukujących dywersyfikacji swoich rezerw. Zgodnie z raportowaniem World Gold Council banki centralne są netto kupującymi złoto od ponad dekady, a roczne zakupy w ostatnich latach utrzymują się na historycznie wysokich poziomach, przy czym skup koncentruje się wśród instytucji z rynków wschodzących.

Zgodnie z informacjami cytowanymi we wpisie na X, banki centralne mają obecnie więcej złota niż amerykańskich papierów skarbowych. Ta zmiana stanowi wyraźny kamień milowy: złoto nie przewyższało papierów skarbowych w zasobach banków centralnych od 1996 roku.

Ten rozwój nie oznacza, że amerykańskie papiery skarbowe przestały odgrywać ważną rolę w globalnych rezerwach. Odbija raczej zmianę względnej równowagi między tymi dwoma aktywami, w miarę jak banki centralne zwiększają swoje zaangażowanie w złoto.

Zamrożenie 300 miliardów dolarów rezerw Rosji zmieniło debatę

Zamrożenie 300 miliardów dolarów rosyjskich rezerw w 2022 roku stało się głównym punktem odniesienia w dyskusjach na temat bezpieczeństwa aktywów rezerw walutowych.

Po inwazji Rosji na Ukrainę rządy zachodnie nałożyły szeroko zakrojone sankcje finansowe, w tym ograniczenia dotyczące rezerw rosyjskiego banku centralnego trzymanych w jurysdykcjach objętych tymi środkami.

To wydarzenie pokazało, że suwerenne rezerwy trzymane w zagranicznych systemach finansowych mogą w określonych okolicznościach podlegać ograniczeniom rządowym. Dla zarządzających rezerwami wywołało pytania o ryzyka geopolityczne związane z aktywami utrzymywanymi w infrastrukturze finansowej innego kraju.

Złoto różni się od papierów skarbowych tym, że fizyczny sztab nie stanowi roszczenia wobec innego rządu. Banki centralne mogą bezpośrednio utrzymywać złoto w ramach swoich rezerw, choć przechowywanie, transport i zarządzanie fizycznym kruszcem wiążą się z własnymi uwarunkowaniami operacyjnymi. W latach po zamrożeniu niektóre banki centralne sprowadziły też do kraju złoto trzymane za granicą i poszukiwały alternatywnych rozwiązań magazynowych, co odzwierciedla wzmożoną uwagę na ryzyko depozytowe.

Zarządzający rezerwami spodziewają się spadku udziału dolara

Przechodzenie na złoto następuje równolegle z oczekiwaniami, że dolar amerykański w nadchodzących latach może stanowić mniejszą część globalnych rezerw.

Zgodnie z danymi World Gold Council przywołanymi przez CoinBureau, prawie trzy czwarte zarządzających rezerwami spodziewa się obecnie spadku udziału dolara w globalnych rezerwach w ciągu pięciu lat.

Oczekiwanie to wskazuje, że znaczna część zarządzających rezerwami przewiduje dalszą dywersyfikację z dala od dolara. Zmiany te mogą dotyczyć wielu aktywów rezerwowych i nie muszą ograniczać się do przenoszenia środków z amerykańskich papierów skarbowych do złota. Dane MFW dotyczące rezerw walutowych pokazują, że udział dolara w przydzielonych globalnych rezerwach stopniowo spadł względem poziomów z początku lat 2000., kiedy przekraczał 70 procent, choć nadal pozostaje największą pojedynczą walutą rezerwową.

Dolar amerykański mimo to pozostaje istotnym elementem międzynarodowego systemu finansowego i w dalszym ciągu odgrywa centralną rolę w globalnym handlu, inwestycjach i rynkach finansowych.

Rosnąca rola złota w globalnym zarządzaniu rezerwami

Wzrost znaczenia złota wśród banków centralnych odzwierciedla jego długotrwałą rolę jako aktywa rezerwowego i środka przechowywania wartości. W przeciwieństwie do zagranicznych obligacji rządowych złoto nie zależy od wiarygodności kredytowej emitującego suwerena.

Popyt ze strony banków centralnych stał się w konsekwencji istotnym czynnikiem na globalnym rynku złota. Rosnący nacisk na dywersyfikację rezerw odzwierciedla również szersze uwzględnianie ryzyk geopolitycznych i finansowych w zarządzaniu aktywami oficjalnymi. Trwające zakupy sektora oficjalnego są jednym ze źródeł popytu śledzonych w okresowych raportach World Gold Council, a ich kontynuacja, razem z przywołanymi powyżej oczekiwaniami zarządzających rezerwami, daje obserwatorom konkretny wskaźnik pozwalający ocenić, czy trend ku złotu się utrzyma.

Najnowsza zmiana stanowi istotny punkt w relacji między złotem a amerykańskimi papierami skarbowymi. Skoro banki centralne mają po raz pierwszy od 1996 roku więcej złota niż papierów skarbowych, skład globalnych rezerw wchodzi w okres wyraźnych przemian.