Minister biznesu Jonathan Reynolds mierzy się z apelami o odmowę spłaty niemal £1 mld pożyczek należnych byłym chińskim właścicielom British Steel po nacjonalizacji spółki wcześniej w tym roku. Decyzja ma znaczenie dla sektora, który wspiera brytyjskie budownictwo, produkcję motoryzacyjną i łańcuchy dostaw obronności.

Zgodnie z opublikowanym w zeszłym tygodniu sprawozdaniem British Steel za 2024 rok, spółka była winna nieco mniej niż £1 mld podmiotom powiązanym z jej byłym właścicielem, Jingye Steel, zanim w ramach nadzwyczajnej transakcji została przejęta do własności publicznej. Jingye kupiła British Steel w 2020 roku po upadku spółki pod poprzednim właścicielem, Greybull Capital, i zobowiązała się do znaczących inwestycji w kolejnych latach.

Rzecznik biznesowy Reform UK Richard Tice, który popierał decyzję rządu o przejęciu operacji producenta stali ze Scunthorpe, wezwał ministrów do utrzymania twardego stanowiska. „Podatnicy nie powinni nagradzać Jingye za ich nieudane zarządzanie British Steel” — powiedział Tice. „Już i tak będą obciążeni inwestycjami wartymi miliardy funtów, potrzebnymi do odbudowy wielkich pieców”.

Struktura zadłużenia

Kwota zbliżona do £1 mld obejmuje około £500 mln należne Jingye, czyli całej grupie-matce, która wcześniej posiadała British Steel. Dwie kolejne chińskie spółki — Power Rich Resources oraz Hebei Jingye Cut Deal Co., obie zależne od Jingye — miały otrzymać dodatkowe $410 mln w 2024 roku. Osobno £50 mln należało się Secure Trust Bank.

Sprawozdanie spółki wskazywało, że British Steel potrzebowała dodatkowego finansowania w wysokości setek milionów funtów. Rząd przekazał już temu przedsiębiorstwu ze Scunthorpe £555 mln. City AM informował w czerwcu zeszłego roku, powołując się na Office for National Statistics, że British Steel będzie kosztować podatników około £900 mln rocznie.

Nacjonalizacja i miejsca pracy zagrożone

Interwencja rządu nastąpiła w pierwszym roku rządów Partii Pracy. Krok ten poprzedziły długotrwałe negocjacje, które wzbudziły obawy, że zamknięcie zakładu — w którym znajduje się ostatni działający w Wielkiej Brytanii wielki piec — zagrozi ponad 2,700 miejscom pracy. Zamknięcie wielkich pieców Tata Steel w Port Talbot w 2024 roku już wcześniej usunęło istotne krajowe źródło pierwotnej produkcji stali, nasilając obawy o zdolność Wielkiej Brytanii do wytwarzania stali z surowców. W lipcu parlament przyjął ustawę umożliwiającą pełną nacjonalizację British Steel.

Opracowywane ramy „odszkodowania” za stal

Tice, wobec którego toczy się obecnie dochodzenie parlamentarne, argumentował, że Jingye powinno zostać zmuszone do pełnego odpisania swojego długu i „powinno być wdzięczne, że tak lekko się z tego wykręciło” po pozostawieniu podatników z wynikającymi z tego zobowiązaniami.

Z informacji wynika, że dotąd nie wypłacono żadnego odszkodowania, a ramy ewentualnej wypłaty mają zostać przygotowane później w tym roku. Sytuacja ta ma miejsce w warunkach presji na brytyjski sektor stali wynikającej z wysokich krajowych kosztów energii, taniego importu oraz wielomiliardowych nakładów potrzebnych do przejścia od wielkich pieców do mniej emisyjnych pieców łukowych.

Rzecznik rządu powiedział: „Po ocenie wpływu na naszą gospodarkę, kluczową infrastrukturę narodową oraz bezpieczeństwo narodowe uznaliśmy, że własność publiczna była najlepszym sposobem na zabezpieczenie przyszłości British Steel i ochronę przyszłości produkcji stali w Wielkiej Brytanii”.

„Niezależny rzeczoznawca określi, jaka — jeśli w ogóle — kwota przysługuje Jingye, a naszym obecnym celem jest stabilizacja działalności, wsparcie społeczności, które od niej zależą, oraz budowa zrównoważonego, konkurencyjnego i zdekarbonizowanego sektora stali na kolejne lata.”