Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa (IFAD), agenda Organizacji Narodów Zjednoczonych zajmująca się rozwojem obszarów wiejskich, oraz Grow Asia, regionalna platforma zrzeszająca wiele podmiotów sektora rolnego, poinformowały, że systemy cyfrowej dystrybucji nie osiągnęły jeszcze skali potrzebnej do obsługi wystarczającej liczby rolników w całym Stowarzyszeniu Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), dziesięciopaństwowym bloku regionalnym, w którym rolnictwo nadal stanowi ważne źródło utrzymania.

Ich ocena została opublikowana w raporcie „Accelerating Smallholder Digital Adoption at Scale in ASEAN: Strategic Pathways”, zaprezentowanym podczas 26. Spotkania Ministrów Rolnictwa i Leśnictwa ASEAN Plus Three — forum, które gromadzi ministrów rolnictwa państw bloku wraz z ich odpowiednikami z Chin, Japonii i Korei Południowej. Według raportu potrzebnych jest więcej programów, aby dotrzeć do producentów żywności korzystających z narzędzi cyfrowych.

„Raport ten potwierdza to, co nasze zespoły terenowe przekazują nam od pewnego czasu: rozwiązania istnieją, ale nie docierają w sposób konsekwentny do rolników i przedsiębiorstw, które najbardziej ich potrzebują” — powiedziała Beverley Postma, dyrektor wykonawcza Grow Asia.

Raport jest jednym z rezultatów projektu Smallholder Economic Empowerment through Digital Solutions, realizowanego przez Grow Asia i IFAD. Finansowanie pochodziło również z Ministerstwa Rolnictwa, Żywności i Spraw Wiejskich Korei Południowej.

W badaniu stanowiącym podstawę raportu wzięło udział 824 respondentów z ośmiu spośród dziesięciu państw członkowskich ASEAN. Większość z nich korzysta z narzędzi cyfrowych do uzyskiwania porad dotyczących rolnictwa, realizowania płatności cyfrowych oraz korzystania z cyfrowych platform handlowych — kategorii, które kształtują sposób, w jaki rolnicy otrzymują wskazówki, przekazują środki i docierają do nabywców.

IFAD i Grow Asia stwierdziły, że wyzwaniem nie jest „brak technologii”, lecz raczej „niedostatecznie rozwinięty system dystrybucji”. Problemy w ramach tego systemu obejmują warunki ekonomiczne, behawioralne, społeczne i operacyjne rolników, które mogą wpływać na ich korzystanie z narzędzi cyfrowych; wykonalność docierania do rolników za pomocą narzędzi cyfrowych; a także ogólne możliwości instytucji, polityk oraz sektora publicznego i prywatnego w zakresie zapewnienia skuteczności tych systemów cyfrowych.

Raport wskazuje priorytetowe obszary działań, w tym inwestowanie w infrastrukturę cyfrową i infrastrukturę danych, wzmacnianie spółdzielni, zapewnienie inkluzywnego wdrażania poprzez finansowanie i systemy podziału ryzyka oraz instytucjonalizację partnerstw publiczno-prywatno-filantropijnych. Przedstawienie ustaleń podczas spotkania ministerialnego kieruje te rekomendacje bezpośrednio do decydentów odpowiedzialnych za rolnictwo w regionie; kolejnym sygnałem, na który warto zwrócić uwagę, będzie sposób, w jaki rządy i partnerzy projektu zrealizują te priorytety, oraz to, jakie dalsze rezultaty przyniesie projekt będący podstawą raportu.

Źródło: BusinessWorld — Maria Mikaela H. Tormon