AktualnościMakroPrzywództwo Pentagonu osłabione: sekretarz armii Driscoll rezygnje w środku napięć związanych z wojną z Iranem

Przywództwo Pentagonu osłabione: sekretarz armii Driscoll rezygnje w środku napięć związanych z wojną z Iranem

Autor: Alternet·

Najważniejsze informacje

  • •Dan Driscoll zrezygnował ze stanowiska sekretarza armii po licznych sporach z sekretarzem obrony Pete'em Hegsethem, którego wcześniej służył jako szef sztabu.
  • •Armia nie ma obecnie ani zatwierdzonego przez Senat sekretarza, ani szefa sztabu, a kandydat na szefa, generał Christopher LaNeve, nie ma głosów na zatwierdzenie.
  • •Wojna z Iranem wymaga ciągłego rozmieszczenia 19 okrętów wojennych oraz jednostek obrony powietrznej, eskadr myśliwców i spadochroniarzy, co obciąża wojsko i tworzy zaległości w konserwacji.
  • •Szef operacji morskich admirał Daryl Caudle ostrzegł Hegsetha, że marynarka nie może utrzymać obecnego poziomu wsparcia dla konfliktu z Iranem bez przewidywanego terminu zakończenia.
  • •Hegseth wygłaszał podczas wojny kontrowersyjne twierdzenia, w tym zaprzeczając bombardowaniu szkoły, w której miało zginąć około 175 dzieci, i bagatelizując skutki blokady Cieśniny Ormuz mimo rosnących cen paliwa.
Przywództwo Pentagonu osłabione: sekretarz armii Driscoll rezygnje w środku napięć związanych z wojną z Iranem

Najnowszą ofiarą burzliwej kadencji Pete'a Hegsetha na stanowisku sekretarza obrony jest Dan Driscoll, który w poniedziałek zrezygnował z funkcji sekretarza armii po licznych starciach z Hegsethem. Driscoll nie jest krytykiem z lewej strony sceny politycznej — to stary przyjaciel JD Vance'a z czasów studiów na Yale Law. Co istotne, Driscoll rozpoczął swoją karierę w Pentagonie jako szef sztabu samego Hegsetha, zanim objął najwyższe cywilne stanowisko w armii, dzięki czemu jego odejście stanowi zerwanie wewnątrz najbliższego otoczenia Hegsetha. Według The Wall Street Journal odszedł on z powodu obaw, że Hegseth podważa wysiłki armii na rzecz modernizacji i adaptacji do pola bitwy XXI wieku — na którym wojna dronowa odgrywa coraz większą rolę — zwalniając lub wypychając liderów kierujących tymi działaniami. Urzędnik Departamentu Obrony w Europie powiedział CNN, że mimo retoryki Hegsetha o reformie technologicznej jego rzeczywisty punkt ciężkości to „mięśnie, facetów w sukienkach, testosteron”.

Kadencja Hegsetha była problematyczna od samego początku. Zamiast przekazywać prezydentowi Trumpowi rozsądne rady, realizował swoje urazy dotyczące DEI, promował testosteron oraz poniżał lub zwalniał kobiety i czarnoskórych oficerów.

Armia nie ma obecnie ani zatwierdzonego przez Senat sekretarza, ani szefa sztabu; nominowany na następcę generała Randy'ego George'a generał Christopher LaNeve nie ma na razie głosów potrzebnych do zatwierdzenia. Podwójny wakat jest nietypowy dla tej formacji: w normalnej praktyce cywilni sekretarze i mundurowi szefowie sztabu są zatwierdzani sekwencyjnie, aby zachować ciągłość przywództwa, a wydłużone luki pozostawiają armię zarządzaną przez urzędników pełniących obowiązki właśnie w momencie, gdy Pentagon prowadzi poważny konflikt regionalny.

Tymczasem wojna z Iranem wymaga ciągłego rozmieszczenia w regionie 19 okrętów wojennych, jednostek obrony powietrznej, eskadr myśliwców i spadochroniarzy — co obciąża żołnierzy i ich rodziny oraz powoduje zaległości w konserwacji, których rozładowanie może zająć lata, donosi The Wall Street Journal.

Washington Post informuje, że pozostali wyżsi dowódcy wojskowi ostrzegali Hegsetha, że Stany Zjednoczone nie mogą w nieskończoność przedłużać operacji wojskowych przeciwko Iranowi. Nawet szef operacji morskich, admirał Daryl Caudle — który ubiegał się o to stanowisko, sygnalizując zgodność z obsesjami Hegsetha na punkcie wojny kulturowej — powiedział Hegsethowi, że marynarka nie może „utrzymać obecnego poziomu wsparcia dla konfliktu z Iranem, ponieważ nie ma przewidywanego terminu zakończenia”. Odpowiedzią Hegsetha była ostra krytyka mediów za ujawnienie informacji niejawnych.

Znałem wielu sekretarzy obrony, począwszy od Capa Weinbergera, który pełnił tę funkcję za Reagana. Mogę powiedzieć bez obawy przed zaprzeczeniem, że Pete Hegseth jest z nich wszystkich najmniej kwalifikowany.

Niekompetencja Hegsetha i jego determinacja, by przypodobać się Trumpowi, przyczyniły się do wybuchu wojny z Iranem. Wśród wysokich urzędników administracji Hegseth był jedynym, który popierał Trumpa wizję szybkiego zwycięstwa. Marco Rubio sprzeciwiał się wojnie, podobnie jak JD Vance; nawet ówczesna dyrektor wywiadu narodowego Tulsi Gabbard powiedziała Trumpowi, że wojna z Iranem nie może zostać wygrana.

Od tego czasu Hegseth przez ponad sześć miesięcy chaosu w Pentagonie i wojny z Iranem wygłaszał szereg kontrowersyjnych twierdzeń.

Na briefingu prasowym w marcu Hegseth zakwestionował doniesienie CNN, że administracja Trumpa nie doceniła zdolności Iranu do zakłócenia światowego ruchu naftowego poprzez zamknięcie Cieśniny Ormuz. „Oczywiście niedorzeczne”, powiedział Hegseth dziennikarzom, dodając — mimo że blokada cieśniny okazała się najmocniejszym atutem Iranu w tej wojnie — że „nie musimy się tym przejmować”. To stwierdzenie padło w chwili, gdy amerykańskie społeczeństwo mierzyło się z rosnącymi cenami paliwa bezpośrednio spowodowanymi tą blokadą.

Zaprzeczył również, jakoby USA zbombardowały szkołę, w której zginęło około 175 dzieci — zaprzeczenie sprzeczne z narastającymi dowodami na to, że USA rzeczywiście zbombardowały szkołę. Jego zapewnienie, że USA „nigdy nie celują w cywilów”, zostało dodatkowo podważone przez zabójstwo przez amerykańskie wojsko ponad 200 osób na małych łodziach na Karaibach bez dowodów, że byli to „narkoterroryści”, a nie cywile.

Hegseth bagatelizował również skalę irańskich ataków na amerykańskie bazy w Zatoce Perskiej, które zakłóciły wsparcie logistyczne dla amerykańskich sił, przyczyniając się do niedostatków endured przez załogę lotniskowca USS Abraham Lincoln.

Hegseth najwyraźniej postrzega swoją rolę jako obronę Trumpa, wygłaszając twierdzenia takie jak „To my nie zaczęliśmy tej wojny, ale za prezydenta Trumpa ją kończymy”, „Ameryka wygrywa zdecydowanie, miażdżąco i bezlitośnie” oraz „nie okażemy naszym wrogom litości”. („Bez litości” — zabicie wszystkich i branie jeńców — stanowi zbrodnię wojenną.)

W dniach poprzedzających amerykański atak na Iran Hegseth poświęcał czas na krytykowanie „woke” na amerykańskich uniwersytetach i naciskanie na Scouting America, aby porzuciło programy promujące różnorodność.

W zeszłym roku udostępnił plany wojskowe nie tylko redaktorowi The Atlantic; później wyszło na jaw, że podzielił się nimi także z drugą grupą na Signalze, do której należały jego żona, brat i osobisty prawnik.

John Ullyot, który zrezygnował ze stanowiska rzecznika Pentagonu, powiedział, że Hegseth wprowadził do Pentagonu „totalny chaos” i że Pentagon „jest w rozsypce pod przywództwem Hegsetha”.

Hegseth lekceważy zbrodnie wojenne, bagatelizuje zasady prowadzenia walki i przejawia jednoznaczną wrogość w czasie, gdy Stany Zjednoczone tracą znaczną część swojego autorytetu moralnego w świecie. Stanowi on realne i bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych i świata. Jeśli Trump go nie zwolni, demokraci powinni wszcząć przeciwko niemu impeachment, jeśli w styczniu przejmą Izbę Reprezentantów, a dwie trzecie Senatu powinny go skazać.

Robert Reich jest profesorem polityki publicznej na Berkeley i byłym sekretarzem pracy. Jego teksty można znaleźć na