Doświadczony dziennikarz Ron Brownstein spotkał się niedawno z byłym republikaninem Billem Kristolem z The Bulwark na rozmowę, transmitowaną na YouTube, o tym, czy sędziowie Sądu Najwyższego Samuel Alito i Clarence Thomas realnie mogą utrzymać swoje miejsca przez kolejne sześć lat.

W miarę zbliżania się wyborów zarówno Brownstein, jak i Kristol wyśmiewali darczyńców demokratów za to, że bardziej obsesjonuje ich przejęcie Izby Reprezentantów, podczas gdy większym priorytetem powinien być Senat — ze względu na to, co w grze dla Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych. Sędziowie obejmują urząd dożywotnio, a Senat zatwierdza każdego kandydata, który miałby zapełnić wakat w sądzie, więc partia kontrolująca izbę ma bezpośrednią dźwignię wpływającą na jej przyszły skład.

„Wiesz, można argumentować, że po przekroczeniu 230 lub 232 miejsc w Izbie wynajmujesz mandaty na dwa lata, które i tak oddasz” — wyjaśnił Brownstein. „No i co z tego? Naprawdę. Senat to sześć lat, okej? Ile lat mają Alito i Thomas?”

Alito ma 76 lat, a Thomas 78.

„Każde dodatkowe miejsce w Senacie zmniejsza szanse republikanów na odzyskanie Senatu przed 2030 rokiem, a może i 2026, biorąc pod uwagę, jak mało jest zwykle pola do gry” — powiedział Brownstein.

Rzut oka na miejsca, o które będzie toczyć się walka w 2028 roku, pokazuje głównie bezpieczne terytoria demokratów i republikanów. Jednym możliwym wyjątkiem jest Wisconsin, gdzie senator Ron Johnson (R-Wis.) zszedł tak daleko w prawo w głęboko fioletowym stanie, że dobrze sfinowany umiarkowany kandydat mógłby pokonać człowieka, który w tym roku skończy 73 lata. W 2028 roku o obsadzenie 34 miejsc senatorskich będzie toczyć się walka.

Brownstein zauważył, że demokraci nie mają żadnego miejsca w Senacie w stanach, które w ostatnich trzech wyborach głosowały na Trumpa, i tylko jedno miejsce senatorskie w 19 stanach, które trzykrotnie głosowały przeciwko Trumpowi. Ta mapa zostawia bardzo mało miejsca na ruch.

„Więc jeśli demokraci potrafią w historycznie złym roku przejąć miejsca w Nebrasce, Kansas czy Iowa, nie mówiąc już o Południowej Karolinie i Florydzie, można zbudować poduszkę, która sprawi, że bardzo trudno będzie powstać republikańskiemu Senatowi, jak myślę, przed 2030 rokiem, a prawdopodobnie 2032. Co wymagałoby, by Alito i Thomas pozostali na stanowiskach jeszcze sześć lat.”

Za sześć lat Alito będzie miał 82 lata, a Thomas 84. Sędziowie służący po 85. roku życia, jak zmarła sędzia Ruth Bader Ginsburg, są rzadkością. Raport dotyczący sądu z 2016 roku wykazał, że sędziowie mianowani po 1970 roku odchodzą z ławy — czy to wskutek śmierci, czy przejścia na emeryturę — w wieku około 79–81 lat. Ballotpedia opublikowała weryfikację faktów, sprawdzającą, czy sędziowie przekroczą średni wiek przejścia na emeryturę w dniu wyborów.

Alito odniósł się do tych spekulacji bezpośrednio. Powiedział CBS News, że rozważa przejście na emeryturę, ale nie przed „przyszłym rokiem” — czyli 2027 — o czym Politico pisał 2 października. Kilka dni później stwierdził bardziej wprost w rozmowie z Bloomberg News: „Zamierzam pozostać do końca tej kadencji. Podjąłem tę decyzję wiele miesięcy temu.”

Gdyby demokraci odzyskali Senat Stanów Zjednoczonych, ktoś w GOP prawdopodobnie zrobi rachunek i będzie wywierał presję na Alito, by ustąpił w trakcie dwumiesięcznej sesji kaczki chamowej, zanim republikanie stracą władzę — czyli w okresie między dniem wyborów a początkiem stycznia, kiedy zaprzysiężony zostanie nowo wybrany Senat.

Kristol powiedział, że on i jego kolega Tim Miller „rywają sobie włosy z głowy” z powodu obsesji demokratów na punkcie Izby jako „klucza”, gdy Senat jest na wyciągnięcie ręki.

„Żartujesz sobie? Sprawa Izby jest rozstrzygnięta” — powiedział Kristol.

Obaj zgodzili się, że między 235 a 255 miejscami w Izbie nie ma wielkiej praktycznej różnicy. Zdobycie pojedynczego miejsca senatorskiego w solidnie republikańskim stanie ma natomiast ogromne znaczenie.

Nie chodzi wyłącznie o Sąd Najwyższy. Stanowiska sędziów federalnych, które były asekuracją dekretów wykonawczych prezydenta Donalda Trumpa i innych jednostronnych decyzji, zależą od tej samej arytmetyki senackiej Podobnie jak kandydatów do Sądu Najwyższego, sędziów federalnych zatwierdza Senat, więc wyłoniona większość będzie współkształtować ławę, która przez lata będzie orzekać w sprawie tych działań.