Marginal REVOLUTION, de economieblog van de economen van George Mason University Tyler Cowen en Alex Tabarrok, heeft een nieuwe aflevering gepubliceerd in de terugkerende reeks "What I've been reading", met vier titels die memoires, kritiek, architectuur en fictie bestrijken — een reeks die de site al jaren runt.

De eerste keuze is Begoña Gómez Urzaiz' The Abandoners: On Mothers Monsters. De post noemt het "een prachtig boek over moeders die hun kinderen in de steek laten" en prijst het als "terecht zonder sentiment", en voegt eraan toe dat lezers "nooit meer op dezelfde manier over Muriel Spark zullen denken" — Spark is de Schotse romanschrijver die vooral bekend staat om The Prime of Miss Jean Brodie. Vashti Bunyan, de Engelse folkgitariste en singer-songwriter wiens album Just Another Diamond Day uit 1970 decennia na uitgave een trouw publiek vond, krijgt ook een sectie. Het oordeel: "Aanbevolen."

Vervolgens Evan Gershkovich' This Cursed Beautiful Land: A Russian-American Story. Gershkovich is de verslaggever van de Wall Street Journal die werd gearresteerd door de geheime dienst in Poetins Rusland en achttien maanden werd vastgehouden voordat hij werd teruggeruild naar huis — een arrestatie die hem de eerste Amerikaanse journalist maakte die sinds de Koude Oor in Rusland werd vastgehouden op beschuldiging van spionage. De post zegt dat hij "naief begint, maar niet zo eindigt", en noemt het boek "een meeslepende lectuur" met achtergrondinformatie over hoe het is om de laatste tijd in Rusland te leven, namelijk de beginjaren van de oorlog met Oekraïne. In de gevangenis, voegt de post toe, lijkt hij beter behandeld te zijn dan de meesten. De post citeert een passage: "I remembered what Eugenia Ginzburg had written about her two years in a maximum-security Yaroslavl prison before being sent to the Gulag — that during this period she was the best version of herself, at her most patient, kind, and thoughtful." Ginzburg was een Sovjet-schrijfster wier memoires over gevangenschap en ballingschap onder Stalin worden beschouwd als klassieke verslagen van die tijd.

De derde aanbeveling is Reinier de Graafs architect, verb: The New Language of Building, omschreven als "een plezierige lectuur" met hoofdstukken over de verschillende prijzen in de architectuur, Vancouver en leefbaarheid van steden, Richard Florida — de stedendeskundige die vooral bekend is om zijn "creatieve klasse"-these — en meer. De Graaf schrijft vanuit het vak zelf: hij is al jarenlang partner bij OMA, het Rotterdamse bureau medeopgericht door Rem Koolhaas. Het boek sluit af met "een vermakelijke lijst met onzin-termen die vaak te horen zijn van zowel academici als ambtenaren."

Tot slot is de auteur halverwege China Miévilles The Rouse, een roman van meer dan 1.200 pagina's "met vrij grote bladzijden." Miéville is de Britse auteur van genre-overschrijdende fictie, waaronder Perdido Street Station en The City & the City, en drievoudig winnaar van de Arthur C. Clarke Award. Na zo'n 350 pagina's lijkt het "zeer goed" — maar de post vraagt zich af wanneer zo'n lang boek eerlijk beoordeeld kan worden. Kan het zichzelf vasthouden? Zou het echt "kunnen afbreken op p.1137", en na welke paginanummer zit het "er overheen"? "I guess I will find out," concludeert de post — met het grootste deel van de roman nog voor boeg wordt dat antwoord overgelaten aan toekomstige afleveringen van de reeks.

Bron: Marginal REVOLUTION, gepubliceerd op 8 oktober 2026.