Spadek USD/JPY poniżej 157,70 wygląda na rzeczywistą historię repricingu, a nie na strach przed interwencją — większość pracy po stronie jena odwołuje się do wezwania członka zarządu Banku Japonii Hajime Takaty do zwinnych, a nie sztywnych podwyżek stóp. Na to nakłada się dolar, który ma obecnie własne powody do słabości.

Komentarze prezydeta nowojorskiego Fed Johna Williamsa z początku tygodnia — przedstawiające skok rentowności obligacji skarbowych jako przejaw siły gospodarki, a nie dysfunkcji, i niezasługujące do zobowiązania się do wrześniowej podwyżki — zostały odebrane jako mniej jastrzębie, niż część rynku oczekiwała, i prawdopodobnie przyczyniają się do szerszej presji na dolara zasilającej ten ruch.

Na to nakłada się obraz geopolityczny: prywatne rozmowy Trumpa o ogłoszeniu końca wojny z Iranem oraz relacja CNN o tym, że we wtorek wojsko USA przeprowadziło przez Ormuzską Cieśninę 40 statków z około 18 milionami baryłek ropy — oba sygnały wskazują na potencjalne złagodzenie premii za ryzyko na ropie, jeśli potwierdzi się retoryka lub dane przepływów. Niższe ceny ropy usunęłyby jedną z ostatnich barier dla jena (koszty importu energii ciążyły na japońskich terms of trade), więc rzeczywista deeskalacja mogłaby dodatkowo wzmocnić jena — na razie pozostaje to jednak spekulacją, a piątkowy raport o zatrudnieniu jest bliższym czynnikiem zwrotnym dla tej pary.

Jen przedłużył zyski w czwartek, spychając USD/JPY poniżej 157,70 i kontynuując ostry ruch w dół, który rozpoczął się w nocy podczas środowej sesji amerykańskiej. Traderzy i analitycy nie przypisali tego ruchu interwencji japońskich władz, wskazując raczej na rzeczywisty jastrzębi repricing krajowych oczekiwań stopy procentowej jako głównego motora.

Rally miało charakter szeroki — jen umocnił się również wobec euro i funta. Jeden ze strategów zauważył, że na tym etapie japoński rząd ma niewielką motywację do interwencji, powołując się na ograniczone oznaki, że USD/JPY mogłoby w krótkim terminie osiągnąć nowy wielodekadowy szczyt.

Katalizatorem były środowe komentarze Takaty, który stwierdził, że bank centralny powinien przeprowadzać podwyżki stóp zwinnie, aby przeciwdziałać narastającej presji inflacyjnej, zamiast trzymać się sztywnego tempa półrocznego, którego spodziewał się rynek. Citi określiło te wypowiedzi jako najsilniejszy dotąd sygnał z zarządu, mówiąc, że rynek traktuje komentarze Takaty „bardziej poważnie” i że przywracają one perspektywę przyspieszonej ścieżki podwyżek. Podwyżka stóp BOJ w tym miesiącu jest już wyceniana przez rynek niemal jako pewna. Znaczenie tego repricingu potęguje fakt, jak bardzo japońskie stopy polityczne wciąż pozostają poniżej amerykańskich odpowiedników: przy BOJ dopiero stopniowo normalizującym politykę po dekadach ultrałagodnego stanu, szeroka różnica stóp między obiema gospodarkami była strukturalnym filarem słabości jena — i głównym kanałem, przez który jastrzębie komunikaty BOJ lub łagodniejsze oczekiwania wobec Fed mogą gwałtownie poruszać tę parę. To właśnie ta różnica podtrzymuje carry trade, w którym inwestorzy pożyczają tanio w jenach, aby finansować wyżej oprocentowane aktywa gdzie indziej, więc jej trwałe zawężenie zwykle niepokoje te pozycje i wzmacnia ruchy jena w obu kierunkach.

Spadek USD/JPY nie wynika wyłącznie z siły jena. Williams, który scharakteryzował skok rentowności obligacji skarbowych jako przejaw silnej gospodarki USA, a nie dysfunkcji rynku, i który nie zobowiązał się do wrześniowej podwyżki, przyczynił się do szerszej słabości dolara, która teraz zasilają tę parę.

Ta dolarowa strona równania zostanie bezpośrednio przetestowana w piątek, gdy publikowane będą dane o zatrudnieniu w USA poza rolnictwem. Ekonomiści prognozują wzrost o 56 000 miejsc pracy po lipcowym szokowym spadku o 23 000, przy stopie bezrobocia utrzymującej się na poziomie 4,1%. Rynek wycenia obecnie 61-procentowe szanse na podwyżkę stóp Fed w tym miesiącu, a analitycy sugerują, że realne osłabienie tej wyceny wymagałoby znacznie słabszego raportu o zatrudnieniu — zwłaszcza po jastrzębich uwagach przewodniczącego Fed Kevina Warsha z Jackson Hole — przy czym część zauważa, że czynniki podażowe, takie jak niższa imigracja i wzrost liczby emerytur, mogą nadal dawać solidne dane o zatrudnieniu i wspierać oczekiwania podwyżkowe.

Dalszym, bardziej spekulacyjnym poziomem siły jena jest zmieniający się obraz konfliktu USA–Iran, który przez cały okres wojny był źródłem podwyższonych kosztów energii i presji na ceny importowe w Japonii. Trump rozmawia prywatnie z najwyższymi doradcami, czy nie ogłosić końca trwającej sześć miesięcy wojny, i powiedział im, że popiera ten pomysł, wierząc, że utrzymująca się presja ekonomiczna ostatecznie zmusi reżim Iranu do likwidacji programu nuklearnego albo doprowadzi do jego upadku. Osobno CNN podało, że we wtorek wojsko USA przeprowadziło przez Ormuzką Cieśninę 40 statków handlowych z około 18 milionami baryłek ropy — wojenny rekord zbliżający się do przedwojennego poziomu przepływów — przechwytując jednocześnie pocisk manewrujący i odpierając wiele ataków dronów.

Jeśli albo retoryka polityczna, albo poprawiające się dane o przepływach przełożą się na trwałą deeskalację, złagodziłoby to prawdopodobnie wpisaną obecnie w ceny ropy geopolityczną premię za ryzyko, usuwając jedną z presji kosztowych, która ciążyła na japońskich terms of trade, i potencjalnie wzmacniając obecną pozycję jena. Na razie jednak oba wątki pozostają nierozstrzygnięte: Iran nie wykazuje żadnych oznak ustępstw, a wojsko USA utrzymuje rozszerzoną, otwartą postawę w całym regionie.

Od rzadkiej wspólnej interwencji USA i Japonii na rzecz jena 31 lipca waluta generalnie miała trudności z utrzymaniem zysków, obciążona szeroką różnicą stóp wobec USA, obawami fiskalnymi w Japonii i nowym skokiem cen energii związanym z konfliktem. Czwartkowy ruch sugeruje, że ta dynamika może się zmieniać, przynajmniej przejściowo, ponieważ jastrzębi repricing BOJ i łagodniejsze sentyment wobec dolara łączą się, dając jenowi najbardziej trwałe wsparcie od tygodni. Kwestią do obserwacji jest to, czy japońscy urzędnicy tolerują dalsze umocnienie jena bez komentarza — zmiana tonu interwencji verbalnej sygnalizowałaby, jak daleko są gotowi pozwolić biec walucie — oraz czy piątkowe dane o zatrudnieniu i ewentualna kontynuacja wątków deeskalacji z Iranem potwierdzą, czy odwrócą ten repricing.