Japonia i Stany Zjednoczone przeprowadziły pod koniec lipca i na początku sierpnia rzadką, skoordynowaną interwencję walutową, wydając odpowiednio około 89 mld USD i 5–10 mld USD na wsparcie jena. Waluta początkowo umocniła się z 164 do 156 wobec dolara, ale dwa tygodnie później USD/JPY ponownie notowany jest w okolicach 160.

Odwrócenie tendencji odzwierciedla fakt, że interwencja nie rozwiązała problemów leżących u podstaw, przede wszystkim dużej luki stóp procentowych między Stanami Zjednoczonymi a Japonią. Ta różnica nadal czyni carry trade atrakcyjnym, ponieważ inwestorzy pożyczają jeny, aby kupować lepiej dochodowe aktywa amerykańskie, przez co jakakolwiek ulga płynąca z bezpośredniego wsparcia walutowego pozostaje krucha, o ile równocześnie nie zmienią się oczekiwania dotyczące polityki pieniężnej.

Amerykańska inflacja zaczęła wyhamowywać. Zgodnie z lipcowym raportem CPI wskaźnik CPI obniżył się do 3,4% w ujęciu rocznym wobec 3,5% w czerwcu, a CPI bazowy spadł do 2,5% z 2,6%. PPI również okazał się niższy od oczekiwań — w ujęciu miesięcznym pozostał na poziomie zerowym wobec prognozowanego wzrostu o 0,2%, a dynamika roczna zwolniła do 4,7% z 5,5%.

Niemniej ceny ropy pozostają wysokie. Benzyna wciąż kosztuje ponad 4 dolary za galon, czyli o ponad 30% więcej niż przed rozpoczęciem wojny przez USA i Izrael, co podnosi ryzyko kolejnej fali inflacji i utrudnia Fedowi zbyt szybkie sygnalizowanie luzowania polityki.

Powracają również napięcia handlowe. W środę USA mają nałożyć 50% cła na niektóre towary kanadyjskie, a więzi handlowe z Indiami i Chinami mogą się pogorszyć, jeśli Waszyngton wprowadzi ostrzejsze sankcje wobec partnerów handlowych Iranu.

Wobec tych nacisków Rezerwa Federalna wciąż ma powody, by pozostawać w jastrzębim nastawieniu, mimo że rynki obstawiają łagodniejszy kierunek polityki, a prawdopodobieństwo braku zmian stóp w tym roku oscyluje wokół 55%.

Gdyby Fed podniósł stopy procentowe, Bank Japonii może nie mieć innego wyjścia niż również zaostrzyć politykę. Jeżeli chodzi o szansę na działania BOJ bez udziału Feda, kluczowe okażą się publikowane w tym tygodniu lipcowe dane inflacyjne z Japonii — mocne odczyty mogłyby podnieść rentowności obligacji JGB i zapewnić jenowi pewne wsparcie.

Jeśli nawet zaostrzona polityka pieniężna nie zatrzyma spadków jena — spadki te już dotykają japońskich gospodarstw domowych, ponieważ Japonia jest silnie uzależniona od importowanej energii — BOJ może być zmuszony sprzedać amerykańskie obligacje skarbowe, aby pozyskać środki i wesprzeć walutę. Rynki wydają się wyceniać to ryzyko: rentowność 30-letnich amerykańskich obligacji skarbowych osiągnęła na aukcji 5,216%, najwyższy poziom od 2001 roku.

Z analizy wynika, że jeśli Japonia rozpocznie sprzedaż amerykańskich obligacji skarbowych, zmienność na rynkach może gwałtownie wzrosnąć — scenariusz, którego większość inwestorów jeszcze się nie spodziewa.