AktualnościMakro'Robotyczne igrzyska' były spektakularne — ale czy ta technologia ostatecznie pomoże ludziom?

'Robotyczne igrzyska' były spektakularne — ale czy ta technologia ostatecznie pomoże ludziom?

Autor: Bworldonline·

Najważniejsze informacje

  • •Drugie Światowe Igrzyska Robotów Humanoidalnych w Pekinie zgromadziły ponad 2000 robotów humanoidalnych w 50 konkurencjach — znaczny wzrost względem pierwszej edycji z około 500 robotami w 25 konkurencjach.
  • •Dwa roboty pobiły rekord świata Usaina Bolta na 100 metrów, a najszybszy uzyskał czas 9,39 sekundy; jeden z robotów przebiegł 400 metrów w 39,7 sekundy.
  • •Konkurencje pozasportowe, takie jak sortowanie książek, pielęgnacja ogrodu, murowanie i wybieranie fasoli pęsetą, testują umiejętności z realnego świata i ujawniają trudności robotów z codziennymi zadaniami.
  • •Firmy takie jak Tesla, Figure AI i Unitree przyciągnęły miliardy dolarów inwestycji, a Chiny uznały robotykę humanoidalną za branżę priorytetową.
  • •Praktyczne przyszłe zastosowania robotów humanoidalnych obejmują rozładowywanie ciężarówek, uzupełnianie towarów na półkach, pracę w niebezpiecznych środowiskach oraz wspieranie niezależności osób starszych w obliczu braków opiekunów.
'Robotyczne igrzyska' były spektakularne — ale czy ta technologia ostatecznie pomoże ludziom?

Autor: Jonathan Roberts

Przez ostatnie kilka dni media społecznościowe mogły pełne być filmów przedstawiających roboty humanoidalne sprintujące, skaczące i wykonujące rozmaite niesamowite — lub mniej niesamowite — wyczyny. Powód: właśnie zakończyły się drugie Światowe Igrzyska Robotów Humanoidalnych w Pekinie.

Wydarzenie, organizowane przez Chiny w ramach szerszego dążenia do przywództwa w światowym przemyśle robotycznym, przyniosło wiele niezwykłych widowisk, ale to bardziej przyziemne konkurencje dały głębszy wgląd w to, jak ta technologia może ostatecznie pomóc ludziom.

Roboty są już szybsze od ludzi

Zdarzenie, potocznie nazywane robotycznymi igrzyskami olimpijskimi, zadebiutowało w zeszłym roku, gdy około 500 robotów zaprezentowało swoje możliwości w 25 konkurencjach. W tym roku wystartowało ponad 2000 robotów w 50 konkurencjach.

Uczestnicy muszą być tzw. robotami humanoidalnymi: zgodnie z regulaminem zawodów muszą mieć tułów, dwie ręce i dwie nogi, własne źródło zasilania i nie mogą mieć podłączonych kabli.

Połowa konkurencji to bezpośrednie kopie ludzkich igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich: lekkoatletyka, podnoszenie ciężarów, piłka nożna i boks.

Podobnie jak na igrzyskach olimpijskich największym zwieńczeniem była sztafeta — bieg na 100 metrów. W tym roku dwa roboty pobiły rekord świata Usaina Bolta z czasem 9,58 sekundy, a najszybszy osiągnął 9,39 sekundy. Ta sama historia powtórzyła się na 400 metrów, gdzie jeden z robotów uzyskał czas 39,7 sekundy — aktualny męski rekord świata to 43,03, a kobiecý 47,60.

Imponujące. To jednak pozostałe 25 konkurencji, które nie przypominają ludzkich igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich, tworzą bardziej interesujący obraz.

Nowy rodzaj rywalizacji

Lista konkurencji pozasportowych wiele mówi o tym, jak rozwija się robotyka humanoidalna — albo jak producenci robotów mają nadzieję, że się rozwinie. Znalazły się na niej sortowanie książek, pielęgnacja ogrodu, murowanie oraz prawdopodobnie najciekawsza konkurencja: wybieranie fasoli pęsetą.

To wyraźnie umiejętności oparte na scenariuszach z realnego świata poza areną sportową i właśnie to czyni te zawody tak interesującymi. Przypominają one rodzaj porównawczych konkursów, które historycznie przyspieszały postęp w robotyce — DARPA Robotics Challenge w połowie lat 2010. podobnie ujawnił, jak trudno maszynom wykonywać pozornie proste zadania, takie jak otwieranie drzwi czy wchodzenie po schodach w nieustrukturyzowanych środowiskach.

Zbudowanie robota, który przebiegnie 100 metrów po prostej z wielką prędkością, to wspaniałe osiągnięcie inżynieryjne. Skonstruowanie robota, który skoczy 2,8 metra w górę z miejsca, również robi wrażenie. Ale co z humanoidem, który zrobi ci herbatę we własnej kuchni albo porządnie wyczyści kuwetę kota? Takie zadania są obecnie w świecie robotyki science fiction. Wysłanie ludzi na Księżyc jest prostsze niż opracowanie robota humanoidalnego, który niezawodnie załaduje i rozładuje zmywarkę.

Większość ludzi bez trudu obsługuje zmywarkę, ale jeśli rozłożyć na czynniki pierwsze to, co faktycznie robimy podczas tego codziennego zadania, okaże się, że jest ono skrajnie skomplikowane. Wymaga znakomitej percepcji, wyrafinowanego planowania i świetnej manipulacji przedmiotami — od talerzy, przez łyżeczki, po może nawet garnki (jeśli należysz do osób wrzucających wszystko do zmywarki).

Ludzie nie muszą zbyt wiele nad tymi rzeczami zastanawiać, ale właśnie z tym roboty mają największy problem, ponieważ ich zdolność do szybkiego podejmowania decyzji w szybko i nieprzewidywalnie zmieniającym się świecie jest bardzo ograniczona. Talerz może wyślizgnąć się z dłoni robota, co oznacza konieczność dostosowania chwytu. Zagracona zmywarka to pole minowe okazji do porażki.

Aby humanoid niezawodnie wykonał złożone zadanie, zazwyczaj najpierw musi zobaczyć przedmioty, z którymi ma wejść w interakcję. Już samo w sobie jest to niesamowicie trudne. Warunki oświetleniowe, które nie przeszkadzają ludziom, wciąż stanowią problem dla robotów.

Jeśli robot zobaczy przedmiot, który ma podnieść, musi następnie ustalić, jak go podnieść, co może wymagać oceny zarówno dużych, jak i małych sił. Również to jest dla robota bardzo trudne. Musi określić, dokąd i jak przesunąć przedmiot, może odłożyć go i zaplanować kolejny ruch. Poprawne wykonanie całej sekwencji działań za każdym razem jest ogromnym wyzwaniem, bo każdy krok sam w sobie jest trudny.

A najtrudniejsza część? Robot musi rozpoznać, że coś poszło nie zgodnie z planem, i ustalić, co zrobić dalej.

To właśnie konkurencje pozasportowe na Światowych Igrzyskach Robotów Humanoidalnych są prawdziwym testem tego, jak humanoidy zbliżają się do bycia użytecznym narzędziem. Tegoroczne zawody ujawniły dokładnie tego rodzaju trudności.

Do najbardziej pouczających wyzwań należą drobne niedoskonałości realnego świata: kabel pod złym kątem, przedmiot nieco poza zasięgiem albo paczka, która niespodziewanie się przesuwa. Roboty muszą rozpoznawać te problemy i radzić sobie z nimi bez interwencji człowieka.

Przyszłość ludzi — i robotów

Łatwo zrozumieć, dlaczego te zawody są użyteczne dla firm technologicznych. Spektakularna demonstracja sportowa pokazuje, co robot potrafi, gdy wszystko jest łatwe i przebiega pomyślnie, podczas gdy konkursy oparte na codziennych zadaniach w realistycznych warunkach ujawniają, co się dzieje, gdy coś pójdzie nie tak.

Stawka jest znacząca. Firmy takie jak Tesla, rozwijająca robota Optimus, oraz startupy takie jak Figure AI i Unitree, jeden z najbardziej znanych chińskich graczy w tej dziedzinie, przyciągnęły miliardy dolarów inwestycji w oparciu o założenie, że wielozadaniowe roboty humanoidalne pewnego dnia będą pracowały ramię w ramię z ludźmi. Rządy stawiają na ten sam scenariusz — Chiny uznały robotykę humanoidalną za branżę priorytetową.

Tego rodzaju zawody ujawniają też ważną prawdę o obecnym boomie na roboty humanoidalne: wciąż daleka droga dzieli nas od momentu, w którym robot humanoidalny pojawi się w naszych domach lub pomoże nam w codziennych czynnościach. Ale ogromne sumy obecnie inwestowanych pieniędzy oznaczają, że ten dzień może być bliżej, niż myślimy.

Użyteczny przyszły humanoid prawdopodobnie nie będzie spędzał much czasu na sprintach ani sztukach walki. Zamiast tego może pomagać w rozładowywaniu ciężarówek, uzupełnianiu towarów na półkach supermarketów, pracy w niebezpiecznych środowiskach lub wspierać niezależność starszej osoby w domu — zastosowanie o szczególnym znaczeniu w krajach z szybko starzejącym się społeczeństwem, gdzie brak opiekunów jest już palącym problemem.

A może pewnego dnia zrobi też coś tak przyziemnego jak opróżnienie twojej zmywarki.

The Conversation via Reuters Connect

Jonathan Roberts jest profesorem robotyki na Queensland University of Technology. Jest dyrektorem Australian Cobotics Centre, który otrzymuje finansowanie od Australian Research Council w ramach programu ARC Industrial Transformation Training Centre.